Kies met verstand uw krant
1975-04-04
Er zullen in onze kerkelijke samenleving niet veel gezinnen zijn, of die op kamers wonen, die geen krant of tijdschrift lezen. Wil je op de hoogte blijven van wat er gebeurd, 't zij veraf of dichtbij, dan kun je de krant met links laten liggen.- Jaargang 19
- nummer 14
't Is echter wel van belang door welke krant u zich laat voorlichten.
Kranten hebben een eigen stempel, ook wel genoemd kleur.
Wij zijn zo gauw geneigd te zeggen, een krant is maar een krant.
Maar dat is niet waar. De kleurschakering is zo uitgebreid dat de regenhoog erbij in 't niet zinkt.
Je hebt zgn. witte kranten, rode kranten, licht rose, groene, vult u zelf maar aan.
Dan zijn er ook wonderlijke kranten.
Redacteuren en lezers van dat soort kranten hebben helemaal niet door dat er een nieuw tijdperk aangebroken is. Die mensen lopen minstens een halve eeuw achter.
Wat valt er bij u in de brievenbus?
Is dat letterlijk en figuurlijk een losse krant. Je leest die krant wel, maar je hebt er geen band mee.
Misschien bekijkt u alleen maar de frontpagina met de grote letters.
De rest interesseert u niet, of de tijd ontbreekt u om rustig te lezen.
Daar is ook een krant met een band. Dat bedoel ik ook letterlijk en figuurlijk.
Is er van uwen mijn kant een band met die krant Ligt de voorlichting in uwen mijn lijn. Gezin, kerk, opvoeding in de ruimste zin naar de voorzeide leer.
Wees kieskeurig bij uw kiezen van de krant.
Als u op de hoogte wilt blijven van uw plaatselijke en naaste omgeving nieuws, zorg dan wel daarnaast voor principiëel tegengas.
Houdt u goed in de gaten wat er gebeurd op kerkelijk terrein.
Heeft, wat zich afspeelt op zgn. christelijke middelbare en hogere scholen uw aandacht. De binnen en buitenlandse politiek van ons kabinet.
Zeg niet, ze zoeken het maar uit.
Nee om u zelf en om onze kinderen moeten wij goed opletten wat er gebeurd.
Wij zijn toch met zo met ons zelf ingenomen te denken dat gereformeerde mensen niet kunnen inslapen.
Nederland, plm. 35 jaar geleden bekend om zijn calvinistisch stempel en vrij sobere levensstijl, lijkt wel een losgebroken op hol geslagen paard, Alles moet veranderd en vernieuwd.
Rijst bij u ook deze vraag op, hebben onze ouders en grootouders nog wel iets goed gedaan?
Kleinkinderen van bouwers, ik denk daarbij aan de Vrije Universiteit, die met Gods hulp en soms door droog brood te eten met gebed en hard werken Meraan hun gaven hebben gegeven, zijn reeds begonnen om het sloopwerk: ter hand te nemen met hamer, breekijzer en sikkel, Ziet u ze staan. Ja, maar niet in overall, Was dat maar waar. Zij zouden dan goed herkenbaar zijn.
Nee, ze staan in vol ornaat, in toga en met baret.
De stille, of als u wilt, de bloedloze revolutie is volop aan de gang.
Redacteuren en lezers van kranten die met de bijbelse God en Zijn geboden rekening willen houden, ook in gewone dingen, moeten maar bij 't antiek gezet worden.
Laat ze maar aanmodderen. 't Is een uitstervend ras. Maak je om die lui niet druk.
Dit zijn zo de uitspraken die men in Woord en daad tegen komt, Niet alleen van links, maar ook van zgn. rechts.
Ouders, spreek met uw kinderen ook door uw krant-keuze.
Zij staan, maar dit wordt nog feller, midden in de strijd tussen Christus en de draak. Zij zouden weleens de laatste stoottroepen kunnen zijn in dat gevecht.
Hebben wij, ouders er voor gezorgd dat hun kruit droog is. Is hun afweergeschut goed geolied.
Zijn ze vakbekwaam gemaakt, geholpen door goede lectuur, om de wapens die God geeft te gebruiken.
Denkt u er goed om, de slag om het gezinsleven kapot te maken is reeds aan de gang. De inzet is zeer hoog. 't Gaat om de kinderen van 't verbond.
Vlak na de bezetting van de Nazi's, plm. juli 1940, schreef wijlen prof. dr K. Schilder: "wij moeten de schuilkelder uit en je uniform aan."
Wat denken en zeggen wij.
Dat was in 1940. Maar de geruisloze revolutie van vandaag is veel gevaarlijker dan het laarzengestamp van toen.
't Zal veel van ons vragen en vergen.
We zitten op ons gemak in die kelder, Buiten wacht een regen van bomscherven.
Maar wij moeten er uit en onze posten bezetten op de door God gegeven plaats.
't Zal wel een gaan zijn met een bonzend hart en knikkende knieën.
Wat fijn dat wij een Vader hebben die onze angsten kent.
Geve God aan ons allen en aan een ieder de moed en de kracht om uit de bunkers te komen en te doen wat Hij van ons vraagt.