Welkom

2012-11-24
  • Jaargang 56
  • nummer 23
Roelien (53) is de derde dochter van haar ouders. Wat hadden ze graag een zoon gewild. Roelien heeft altijd gevoeld dat ze een teleurstelling was en die last drukte zwaar op haar. Ze had er haar handen vol aan om te ‘bewijzen’ dat het toch wel fi jn was dat zij er was. Ze was lief, behulpzaam, ijverig en deed geen gekke dingen. Maar het gevoel dat ze niet vanzelfsprekend welkom was, ging nooit over. Het kleurde niet alleen de relatie met haar ouders, maar ook andere relaties later in haar leven. In vriendschappen, in haar huwelijk en in haar moederschap – altijd was er die on-
uitgesproken vraag: ben je wel blij dat ik er ben? Ik moet aan Roelien denken als ik op kraambezoek ben bij een moeder van drie zonen die zojuist haar vierde kindje (een dochter!) heeft gekregen. Hartverscheurend eerlijk zegt ze: ze was er niet gekomen als de derde een meisje was geweest.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief