Persschouw
1975-05-16
• Een afgrond- Jaargang 19
- nummer 20
In het Friesch Dagblad las men onder bovenstaand opschrift het volgende artikeltje:
We mogen in dit geval beslist niet generaliseren, maar steekproeven hebben uitgewezen, dat sommige jeugdige personen, leerlingen van scholen voor voortgezet onderwijs, de hogere beroepsopleiding daarbij inbegrepen, nauwelijks enig benul hebben van wat er tijdens de bezetting aan de hand was en wat de bevrijding betekende. Namen als Mussert en Seys Inquart? Nooit van gehoord.
Wat zegt de naam NSB je?
'k Weet niet, zal wel een afkorting zijn Enzovoort.
Sommigen laten het na het bekennen van 'hun volstrekte onkunde verder bij wat schouderophalen, 't Zegt me niks. Anderen proberen een beter figuur te slaan, en gaan haastig over op 'n ander chapiter, nl. op wat ze de laatste keer hebben opgevangen van hun maatschappijcritische leraar.
Maar daar wordt de afgrond niet mee gevuld. Het is niet alleen zielig, het is gevaarlijk en slecht, zulk een onkunde.
Nogmaals, we mogen niet generaliseren.
Er zijn ook scholen, waar er deskundig en principieel over wordt gesproken Maar de leerlingen van die scholen komen merkwaardigerwijze niet aan bod, als "de jeugd van tegenwoordig” haar onkunde demonstreert via krant, radio of televisie.
Trouw gaf een uitvoerig relaas van een gesprek met studenten van de V.U. die geschiedenis studeren over het herdenken van de bevrijding van de Nazi-terreur.
Globaal genomen voelden ze er niet veel voor. Een van hen had de volgende stellingen geformuleerd:
- Zolang elders in de wereld op dit moment groepen bezig zijn om hun bevrijding te bewerken, moet het vrijblijvend 'vieren' van onze bevrijding in het verleden en de eenzijdige historisch aandacht voor '40-'45 als misplaatst nationalisme, kortzichtig groepscentrisme en als gebrek aan realiteitszin, solidariteit en medemenselijkheid worden beschouwd, -5-mei-vieringen zoals we die vaak op scholen zien moeten als niet meer aansprekend en verwerpelijk beschouwd worden; wel is 5-mei nog één van de duidelijkste handvaten Dm de algemene problematiek van oorlog, fascisme en verzet aan te vatten Inderdaad als men dit alles leest kijkt men in een afgrond.
In 1940-45 ging het immers hierom of Nederland en heel West-Europa onder de tirannie in het duivelse nazisme zou blijven, Of wij de elementaire vrijheden zouden mogen behouden.
Of de kerk daarin zou blijven bestaan.
Hitler had gezegd dat hij de kerken na zijn overwinning 'n les zou geven, zo hard, dat horen en zien hun zou vergaan.
Die vrijheid werd herwonnen ten koste van het leven van 5500 soldaten.
1350 leden van de koopvaardijvloot, 20.400 burgers, 104.000 Joden" 2000 verzetsstrijders, 18.000 vermoorden in Duitse kampen, 10.000 dwangarbeiders, Is dat niet de moeite waard om te herdenken?
En wat het ergste is. de mensen de sceptisch tegenover die herdenking staan schijnen er geen notie van te hebben dat Europa momenteel bedreigd wordt door een nog groter ramp dan ons in 1940 overkwam.
Namelijk door de terreur van het "rood gelakte nazisme", van het demonische communisme dat langzaam, geraffineerd. effectief in de verziekte samenleving van Europa infiltreert.
En dat dit, als er geen effectieve geestelijke en materiële weerstand aan wordt geboden, Europa geheel, en naar de mens gesproken, definitief, in zijn gruwelijke greep zal krijgen.
Hebben Solzjenitsyn, Soecharov, Krasnov, Uvins e.a. deze lieden tevergeefs gewaarschuwd?
Zegt het bestaan van de Goelagarchipel hun niets?
Arme kinderen die van deze lieden geschiedenisonderwijs zullen ontvangen.
Men bedenke: het gaat roer om studenten van de V.U.
Ik wil in verband hiermee nog twee knipsels in deze persschouw opnemen.
Het eerste is een bericht uit Moskou.
Het is het volgende: Mikhall Soeslov, de belangrijkste ideoloog van het Kremlin, is van mening dat de politieke macht van de Sovjet-Unie groter is dan ooit tevoren en dat het westen nu zwakker is dan op wat voor tijdstip sinds de Tweede Wereldoorlog. Soeslov, die lid is van het Politburo, zei dit in een toespraak ter gelegenheid van de viering dat Lenin 105 jaar geleden geboren werd. Hij wees daarbij op de machtswisselingen in Griekenland en Portugal en de overwinningen van communistische troepen in Indo-China, die naar zijn mening de positie van de communistische wereld hebben versterkt.
"De internationale posities van de socialistische gemeenschap zijn nooit zo stevig geweest als vandaag", zei Soeslov. De enige negatieve opmerking -die hij maakte was voor rekening van China. "De Chinese leiders hebben openlijk standpunten ingenomen die belhoren tot de meeste reactionaire vertegenwoordigers van het imperialisme", zei hij. Waarop de Chinese ambassadeur in Moskou, Lioe Hsin-Tsjoean, demonstratief de bijeenkomst verliet.
Volgens westerse diplomaten was de toespraak van Soeslev een bevestiging van de koers die vorige week op een bijeenkomst vim het partijcomité werd vastgelegd. Zijn toespraalk werd aangehoord door partijleider Brezjnjev en andere Russische leiders.
Het tweede, dat hierbij volledig aansluit is weer een stukske uit het Friesch Dagblad. Er staat boven: Twee overwinnaars. 'En het is het volgende: In Zuidoost Azië zijn momenteel twee grote overwinnaars. Twee communistische machten, nl. Bnisland en China.
Rusland staat achter de Viet-cong en China achter de Rode Khmer. De Viet-cong wordt door Rusland bewapend en het zijn de Russische wapens, die de Viet-cong militair zo sterk maken. De Rode Khmer zou niets kunnen beginnen, als zij niet door China van al het nodige werd voorzien.
Daarom zijn de beide overwinningen in Oost-Azië communistische overwinningen.
Het merkwaardige is, dat zulks in de buitenlandse pers, in de Duitse, de Zwitserse, de Italiaanse, de Franse en de Engelse pers ook openlijk wordt gezegd. Terwijl daarentegen in Nederland bij de massa-media en bij het overgrote deel van de pers angstvallig wordt vermeden, van communistische overwinningen te spreken.
Merkwaardig is ook dat de Wereldraad van Kerken wel een speciaal vermanend woord tot Amerika heeft gericht, om geen hulp te bieden in Vietnam, maar dat dergelijke specials boodschappen niet zijn gericht tot Rusland en tot China. Dat China niet werd aangesproken is nog begrijpelijk. Maar met Rusland is het anders De officiële kerk van Rusland is een hoogst belangrijke partner in de Wereldraad en zou dus een boodschap van die Raad in Moskou kunnen onderstrepen. Maar dat zit er niet in.
Ten slotte geef ik nog een uitspraak door van dr G. Kuypershij is hoogleraar aan de V.U. die hij reeds 17 jaar geleden deed.
Die luidt zo: Eén van de opvallendste capaciteiten, die de communisten, zowel op nationaal als internationaal plan, ontwikkeld hebben, is hun tactiek waarvan de beginselen in 1924 geformuleerd werden door Stalin in zijn "Over de grondslagen van het Leninisme".
Door hun ongewone tactische kundigheden zijn zij in staat geweest, om zowel in de binnenlandse als in de buitenlandse politiek telloens weer successen te boeken, die niet evenredig zijn aan de werkelijke kracht van hun positie. Nauwkeurige bestudering van de communistische tactiek- (waarvan de propaganda een voornaam onderdeel is) is een taak van de eerste orde.
Zulk een studie zou waarschijnlijk uitwijzen, op welk een listige wijze het b.v. de ontvoogding van het koloniale Azië heeft uitgebuit en de federalisering van het verdeelde Europa heeft afgewend Er zijn veel mensen, vooral onder de z.g. intellectuelen, die er geen notie van hebben dat de door hen begeerde "vrijheid" vóór alles bedreigd wordt door het marxistisch-leninisme en de staten waarin dat tot een religie is geworden.