De brief aan de Efeziërs
1974-07-19
Deze vrede ontstaat dus buiten de mens om. Het is ook niet in de eerste plaats of in hoofdzaak een gevoel van binnen. Maar het is ontrukt zijn aan de macht van de satan.- Jaargang 18
- nummer 26
God haat de zonde. Daarvan spreekt heel het Oude Testament.
En het bloed van stieren en bokken en al die bepalingen, die de afstand tussen God en mens markeerden, waren even zo veel getuigenissen van Gods afkeer van de zonde. Maar waren ook even zo veel betuigenissen van de komst van Christus en van Zijn werk tot verzoening van de zonde, waardoor de echte vrede wordt bewerkt
Horizontaal
Als de vrede met God hersteld is, dan komt er ook vrede tussen de twee delen van de mensheid, tussen joden en heidenen. Een vrede die allereerst beleefd wordt in de wetenschap samen een gemeente te vormen.
Sedert Pinksteren is Christus door Zijn Geest en Woord bezig die nieuwe mensheid te vergaderen.
Hij laat de vrede verkondigen aan joden en heidenen. Het Evangelie is doordat het bevat de proclamatie van de vrijspraak van de zondaar, ook de bewerking van de vrede. Zij die eerst ver-af waren komen dichtbij.
Eerst waren de lezers uitgesloten van het burgerrecht van Israël.
Maar nu zijn ze huisgenoten van God. Nu mogen ze delen in al het heil, beloofd aan Israël. Ze zijn nu ook zonen. Nu hebben ze de God van Abraham, Izak en Jacob ook tot Bondgenoot.
Zo gaan joden en heidenen in de gemeente samen vormen een tempel heilig in de Here. Een woonstede Gods door de Geest.
Van deze tempel is Jezus Christus de hoeksteen. De steen waarop heel het gebouw rust.
Neem die steen weg en heel het gebouw stort ineen als een kaartenhuis.
En dan gaat het natuurlijk over de Christus der Schriften. Als Hij niet de Hoeksteen blijft, dan kunnen er grote kerkgebouwen staan, maar dan is er geen gemeente meer.
Dan kan de gemeente ook verworden tot een conservatief of progressief gezelschap. Zelfs wel tot een progressieve of conservatieve politieke organisatie.
Maar op die manier is het geen woonstede Gods door de inwoning van de H. Geest.
Van deze gemeente zijn de apostelen en profeten het fundament.
Het fundament is uiteraard de eerste rij stenen van een gebouw.
Van dat fundament worden eerst de apostelen genoemd.
Het is niet zo moeilijk om in te zien waarom zij als eerste genoemd worden.
Zij waren de oog- en oorgetuigen van de opstanding. Van wie hebben wij het Evangelie? N.l. van onze ouders, van ons voorgeslacht, van de eerste zendelingen in ons land en zo komen we terecht bij de apostelen. De oog- en oorgetuigen.
1 Joh. 1 : 1 vv. Aan hun woord zijn we gebonden. Joh. 17 : 20. Openb. 21 : 14. De kerk heeft haar vastheid als ze blijft bij het fundament. Dat betekent voor ons: blijven bij de leer van de apostelen. Anders stort het huis in.
Verder worden ook profeten genoemd.
Ik vermoed dat hier Nieuwtestamentische profeten worden bedoeld, die zo zeer hebben mee gewerkt met de apostelen.
Het blijkt uit 3 : 5. En 4 : 11.
Hoewel Oudtestamentische profeten in dit gedeelte van de brief ook een goede zin zou geven.
Paulus, de gevangene
3: 1
Paulus zegt hier dat hij ter wille van de heidenen in gevangenschap verkeert. Dat is niet te veel ge zegd, zeker niet als we denken aan de gevangenschap die aan het slot van het boek Handelingen wordt genoemd. Paulus wordt, gearresteerd op het gerucht dat hij Grieken in de tempel gebracht zou hebben. Hand. 21: 28. Daarop proberen ze hem te vermoorden.
De romeinen grijpen in. Zo wordt Paulus van de dood gered door de hand van Joden, maar hij blijft wel een gevangene.
Maar er zat natuurlijk meer achter dan alleen dat gerucht. Dat blijkt wel als Paulus de Joden mag toespreken. Hij vertelt dan zijn levensgeschiedenis. Maar hij zegt ook dat de levende Heer hem de opdracht gaf: Ga heen, want Ik zal u uitzenden ver weg, naar de heidenen. Hand. 22: 21.
Tot zo lang laten ze hem uitspreken.
Als ze dit horen dan gaat het geloei op: weg van de aarde met zo iemand, want hij mag niet blijven leven. Hand. 22: 22. Daar ziet u iets van de vleselijke vijandschap van joden tegen heidenen.
Daarom kan Paulus met een eerlijk hart schrijven dat hij ter wille van zijn werken onder heidenen en voor de heidenen, om hen ook het Evangelie te brengen in gevangenschap verkeert.
Het geheim van Christus
3:2
De zinsconstructie is tamelijk moeilijk. Het is alsof Paulus zich zelf in de rede valt. Paulus vat weer op wat het geheim van God was, zoals hij daarover sprak in 1 : 9, 10. Alles wat in de hemel en op de aard is wordt hersteld, onder één hoofd, dat is Christus, samengevat.
Alles wordt nieuw en goed. Heel het geschapene.
We hebben al gezien dat in dat herstel van alle dingen de vergadering van de gemeente, als nieuwe mensheid een centrale rol speelt. De gemeente als eenheid van Joden en heidenen.
Paulus heeft het in dit gedeelte eigenlijk over zich zelf, maar dan met de bedoeling dat ze des te meer ontvankelijk zouden zijn voor de genade die hen bewezen is
Paulus heeft het vaak over zich zelf. Er zouden heel wat Bijbelgedeelten op te noemen zijn, waarin hij dat doet. Hij spreekt niet over zich zelf uit ijdelheid.
3 : 8. Hij heeft echt een heel aparte plaats in de kerkgeschiedenis.
De bekering en roeping van Paulus is na Pinksteren de grootste gebeurtenis geweest in de kerkgeschiedenis.
Niet overtroffen en niet te overtreffen. Paulus is zich van deze enige positie bewust geweest.
Daarom kan hij ook zeggen dat we allen zijn navolgers moeten worden. Fil. 3: 17. Dat is wat: een mens navolgen. Zijn we niet alleen leerjongeren van Christus. We noemen ons wel eens Calvinisten. Ik betwijfel of dat juist is. We mogen ons niet naar mensen noemen. Maar als er één mens is waarnaar we ons zouden mogen noemen, dan is dat Paulus.
We zijn Paulinisten
Paulus en het geheim Door openbaring is het geheim hem bekend gemaakt dat ook de heidenen mede-erfgenamen, met Israël, medeleden en medegenoten van de belofte in Jezus Christus zijn.
Wisten de andere apostelen niet dat ook de heidenen erbij behoorden?
Zeker wel. Maar Paulus wordt de apostel der heidenen.