Informatieboekje
1974-09-06
Onlangs verscheen onder de titel "informatieboekje van nederlandse gereformeerde kerken" het handboekje met allerlei gegevens over de geref. kerken - buiten verband.- Jaargang 18
- nummer 32
Een handig boekje met de namen en adressen van predikanten, candidaten, kerkeraden en andere.
Ook worden enkele overleden predikanten herdacht; di. W. Borgdorff, J. M. Kroes, C. H. Lindeboom, K C. Smouter, C. van Venetië, Ruim zestig bladzijden van dit informatieboekje worden in beslag genomen door een beschouwing van prof. C. Veenhof. Hij schrijft over de gistingen en twisten in de gereformeerde kerken in de jaren dertig en over de kerkscheuring in de jaren veertig. Daarna noemt hij de opkomende herrie in de 'vrijgemaakte' kerken in de jaren vijftig en de in die tijd plaatsvindende redaktiewisseling van het weckblad 'De Reformatie'. Dan volgen de jaren zestig: de kwesties rondom ds Van der Ziel, de synode van Rotterdam-Delfshaven, de Open Brief en andere.
En nu is het dan 1974.
Prof. Veenhof heeft een evenwichtig en hoogstaand verslag geschreven over ellendige en diep trieste zaken.
Toen ik zijn venhaal over de gebeurtenissen van de laatste dertig jaar las, dacht ik: het lijkt wel op spelen in de zandbak van de vrijgemaakte kerken. Allemaal ruzies.
Een geweldig kabaal. Hoogleraren, predikanten, ouderlingen en andere gemeenteleden gooien elkaar zand in het gezicht en slaan elkaar met schepjes en zandvormpjes om de oren. .. allemaal in de naam des Heren.
Terecht zegt Veenhof op blz. 97, dat velen zic1h afvragen: Is dit nu de kerk van Christus?
Nogmaals: ik heb grote waardering voor de manier waarop prof. Veenhof dit verslag heeft geschreven.
't Is evenwichtig, niet bitter, soms uitgesproken verdrietig. Wie zou niet met schaamte over zo'n toestand schrijven?
Ondanks alle ellende vergeet hij gelukkig niet er op te wijzen, dat er in de zending, in het gereformeerd maatschappelijk werk en in de geref. kinderbescherming ook veel goed werk gedaan is en nog gedaan wordt.
Prof. Veenhof schrijft aan het eind van zijn verslag ook over de Ned. Herv. Kerk, de Geref. Kerken en de Chr. Geref. Kerken.
Zijn schrijven getuigt van een intens meeleven en van een zelfkritiek t.a.v. wat zich in de buiten verbandse kerken afspeelt.
Wat vooral in zijn schrijven opvalt is, dat prof. Veenhof geen genoegen kan nemen met het schandaal van de kerkelijke verdeeldheid. Zijn schrijven is gericht op het zoeken naar kontakten.
Wellicht zijn er mensen, die het met zijn beschrijving niet eens zijn, laten zij in de eerste plaats toch óók getroffen zijn door de behoefte om elkaar te vinden.
Ik ben opgegroeid in vrijgemaakte kerken met veel kabaal, enorme herrie, allemaal 'kwesties', polemieken en verdachtmakingen.
Allemaal uitingen van een onevenwichtig geloofsleven. Ik ben deze 'herrie niet alleen moe, maar de kerken kunnen niet verder wanneer er te weinig echte vroomheid, evenwichtig geloofsleven en goede ethische verhoudingen bestaan. De gelovigen verkommeren, omdat de kerken te weinig de plaatsen zijn; waar hun ziel in verootmoediging stil wordt voor God.
In de jaren zestig waren er een paar vrijgemaakte kerken, die een biddag wilden houden voor de nood in de kerken. Zij riepen op tot verootmoediging. Deze verzoeken werden afgewezen... Konden de partijen het wel zonder God af?
Het kabaal in de zandbak van de vrijgemaakte kerken bleef en nam afschuwelijke vormen aan.
Terecht eindigt prof. Veenhof zijn verslag met de bijbelgedeelten : Wees niet hoogmoedig, maar vrees!
(Rom. 11: 21) ... moge uw liefde steeds meer overvloedig zijn. (Fil. 1 : 9) ... de een achte de ander uitnemender dan zichzelf ...
Laat die gezindheid bij u zijn, welke ook in Christus Jezus was (Fil. 2: 1-5)
N. a.v. Informatieboekje van nederlandse gereformeerde kerken.
Onder redaktie van prof. C. Veenhof.
Uitg. Buijten en Sohipperheijn, Amsterdam 1974. 147 blz.
f 8,90.