Sombere kanttekeningen bij een sombere visie
1974-01-25
In het laatst verschenen nummer van "Nederlandse Gedachten", het officieel orgaan van de A.RP.- Jaargang 18
- nummer 4
staat een artikel van dr W. de Kwaadsteniet over de C.D.A., met een antwoord van drs J. de Koning, waarnemend voorzitter van de A.RP. Zijn artikel heeft als opschrift "Kanttekeningen bij een sombere visie".
Dr De Kwaadsteniet komt in zijn artikel tot de conclusie dat het streven naar een verder gaan in de richting van een C.D.A. met noodzakelijk en ongewenst is. Zijn belangrijkste argument vind ik wel: "In de eerste plaats is de zaak van een christelijke partij, zoals wij dat bedoelen, rond het C.D.A. niet voldoende gewaarborgd".
Met een C.D.A. wordt bedoeld een nederlandse christelijke democratische unie. Nu, een echte christelijke partij is er niet meer gewaarborgd, zo stelt dr De Kwaadsteniet.
Nu, dan moet het natuurlijk niet gebeuren. Dan zouden de stappen, die al gedaan zijn, ongedaan moeten worden gemaakt. Dr De Kwaadsteniet stelt dat we niet moeten doen of er eenheid is, die er in werkelijkheid niet is. Dat die eenheid er niet is, kan iedere kiezer duidelijk zien.
Drs De Koning vindt dat een sombere visie. Om verschillende redenen.
Eén daarvan: "er is dus geen sprake van het persen van de drie christelijke partijen in één organisatorische partij. Wij gaan wel als zelfstandige partijen een nauwe samenwerking aan:
-stoelend op dezelfde wortel des geloofs (A. Kuyper);
-uitgaande van een gezamenlijk politiek program;
-gesteund door een lange geschiedenis van politieke samenwerking in vele coalitiekabinetten;
-in het perspectief van de eenheid van christelijke politieke partijen."
Deze argumentatie vind ik nu somber.
Als dr Kuyper ooit zich vergist heeft dan is het wel toen hij zei dat we met de RK. stoelen op één wortel des geloofs. Misschien had Kuyper een dergelijke uitspraak nodig om de schoolstrijd te winnen samen met de RK.S.P. Het woord geloof kan hier niet anders betekenen dan de inhoud van het geloof. Nu, welke gemeenschappelijkheid is er tussen de paus en ons? Een reformatorisch-christen is per definitie anti-papistisch.
Niet in de zin van dat we onze medeburgers, die lid zijn van de roomse kerk politieke rechten moeten onthouden of iets dergelijks.
Maar wél in die zin dat het onmogelijk is enig respect te hebben voor een man die zich heilige vader laat noemen, in regelrechte strijd met wat de Heiland ons bevolen heeft. En nog steeds is de mis in de grond van de zaak een vervloekte afgoderij. Ik neem aan dat drs De Koning ook lid is van een gemeente die dit belijdt. Laten we niet doen alsof we met mensenvereerders en (in de grond van de zaak) afgodendienaars een gemeenschappelijk geloof hebben.
Kuyper mocht ten koste van alles de schoolstrijd hebben willen winnen. Maar was dat maar nooit gelukt! De huidige puinhoop die het christelijk onderwijs is, is wel een bewijs dat we de weelde van het winnen van de schoolstrijd niet hebben kunnen verdragen.
Een lange geschiedenis van politieke samenwerking in kabinetten is natuurlijk geen argument. Het land moet geregeerd worden. Het is om met Roolvink te spreken principieel gezien lood om oud ijzer of je dat nu doet met de C.H.U. en de K.V.P. of met de P.v.d.A. of de Liberalen. Het is zelfs wel een beetje lachwekkend dat dit argument gebruikt wordt juist nu de A.R.P. samenwerkt met de P.v.d.A. en met drs Gruyters ("twee duizend jaar onbetrouwbaar christendom!").
Het is ook innerlijk tegenstrijdig om te stellen: er is geen sprake van een persen naar één organisatorische partij en tegelijk te zeggen: we hebben wel het perspectief van die ene partij.
Hoe Rooivink en Schakel in dit alles zich kunnen vinden is me een raadsel. Hoe Aantjes zich erin kan vinden evenzo. De Gereformeerde Bond in de Ned. Herv. Kerk zal het hem echt niet in dank afnemen. En uit die hoek komt hij toch.
Het niet als eenheid optreden van de genoemde christelijke partijen" leidt tot grote schade voor de geloofwaardigheid van de christelijke politiek.
Een veel gehoord en misbruikt argument. Want al wordt het veel gezegd, daarom is het nog niet zo.
Je moet wel totaal blind zijn voor de geest van de tijd, als je niet ziet dat verdoezeling van verschillen de zaak van christelijke politiek veel ongeloofwaardiger maakt. Verkiezinguitslagen maken dan ook wel duidelijk, dat daar waar men met één lijst uitkomt er stemmenverlies is. Een eenvoudig christen maak je niet duidelijk dat er dezelfde wortel van het geloof is met de RK. Het is ook niet duidelijk te maken.
Waarom zouden we doen of er eenheid is, die geen enigheid des geloofs genoemd kan worden en zelfs niet mag worden?
Dat is gewoon bedrog. En de kiezers zien dat dan ook wel.
Wil men doorgaan met de A.R.P.
verder in de vernieling te werken, dan moet men met dergelijke idealen aankomen. Een duidelijk eigen standpunt met een eigen echt Christelijke identiteit wint meer mensen en is beter voor het land.
Om alle misverstanden af te snijden: ik ben lid van de A.R.P.
Nog wel.