Omgang met de bijbel
1974-03-15
Hierover wil ik nog wat zeggen.- Jaargang 18
- nummer 11
Want het gaat daarbij om het zijn of niet zijn van de kerk, ja, om leven of dood.
Bidden is een wezenlijk element in het leven des geloofs. Maar de omgang met de bijbel nog meer!
Als we bidden spreken we tot God. Als we in de bijbel lezen spreekt God tot ons. En wat is belangrijker? De vraag stellen is haar beantwoorden! Er moet in het leven van een christen geen dag voorbijgaan zonder dat hij zich een poos intensief in de Heilige Schrift verdiept.
Uit de gereformeerde wereld verdwijnen reeds decenniën lang veel "jongeren" en "intellectuelen".
Op grond van een veeljarige ervaring durf ik zeggen dat één der voornaamste oorzaken daarvan is dat deze mensen de kern van de bijbelse boodschap nooit hebben leren verstaan. Zij hebben zich veelal niet de moeite getroost zich serieus te verdiepen in de Heilige Schrift. Dikwijls wel in allerlei populaire geschriften over theologische problemen die toevallig juist in de belangstelling waren gekomen.
Je hoort en leest soms dingen die je verbijsteren. Je vraag je dan af: zijn hier christenen aan het woord die bovendien ook nog vanuit de Schrift voorlichting willen geven?
Onlangs ging het in een uitzending van het Ikor over een afrikaanse staat. Daarin was door de regering een boerenorganisatie opgericht, om de boeren daardoor voor te lichten en te helpen.
Maar die boeren gingen tot "bezettingen" over! Toen trok de regering de stem in. En nu zouden "de kerken" - zo zegt men dat dan - die boeren geldelijk steunen.
Een dame vroeg in die uitzending of dat allemaal iets met het Evangelie te maken had. De dominee had het antwoord klaar!
Dit: "Jezus zei: zalig zijn de armen van geest!"
Als je zo iets hoort, nog wel van een kerkelijk voorlichter, dan gaat er wel zo ongeveer een afgrond voor je open!
De man die zo iets durft te zeggen heeft niets verstaan van wat Jezus met deze woorden zegt.
In "Kerk en Theologie" las ik dezer dagen over een dominee die de mensen had verkondigd dat bekering "verandering" betekent.
En zo zei hij toen, omdat in Amsterdam in de samenleving de diepst ingrijpende veranderingen plaats vinden was Amsterdam de meest bekeerde stad!
Deze dingen zijn erg. Voor de mensen die dergelijke onzin debiteren.
Maar vooral ook omdat ze bij hen die deze dwaasheden horen een door en door valse indruk van het Evangelie en de kerk teweegbrengen.
Maar hoe is het in onze kerken?
Wordt door de leden daarvan werkelijk geworsteld om de Schrift te verstaan ? Worden de kinderen door de ouders gestimuleerd en geholpen bij de studie van de Heilige Schrift? Worden de middelen gezocht en gebruikt die daarbij helpen kunnen. Wordt, ik noem maar wat, b.v, een brief van Paulus of Petrus of Johannes zo bestudeert dat men de kern, de geest, de boodschap ervan verstaat?
Bestaat bijbelkennis dikwijls niet uitsluitend uit wat men van de "bijbelse geschiedenis"
heeft onthouden en enkele teksten die men toevallig, meestal zonder het verband waarin ze voorkomen te kennen, heeft onthouden?
Zou het niet goed zijn eens ernstig over deze noodzakelijke bijbelstudie na te denken - en er aan te gaan doen?
Dit is vermoedelijk momenteel wel het allerbelangrijkste in het leven en voor de bloei van de kerk.