NGK Bilthoven belegt 22 mei laatste kerkdienst
2005-05-20
BILTHOVEN - Zondagmiddag 22 mei 2005 houdt de Nederlands Gereformeerde Kerk van Bilthoven haar laatste - Jaargang 49
- nummer 10
dienst om 16.00 uur in de Julianakerk. 'Er is echt helemaal niemand meer voor een van de ambten.'
Directe aanleiding voor het beëindigen van het bestaan van de NGK Bilthoven is het ontbreken van ambtsdragers, aldus kerkenraadslid Jan Willem Gunnink. De gemeente telt 43 leden. Daarvan zijn de meesten boven de zeventig.
De gemeente, die sinds het vertrek van ds. F. Gerkema in 1992 vacant is, kampt al jaren met een teruglopend ledental.
Gezinnen met kinderen trokken de laatste jaren naar naburige gemeenten en aanwas bleef nagenoeg uit.
Gunnink: 'We hebben dit al jaren aan zien komen, maar altijd gedacht: het zal zo'n vaart niet lopen.' Hij herinnert zich het moment dat de gemeente onder de magische grens van honderd leden dook.
'Toen schrokken we. Maar ja, dachten we al weer snel, het gaat feitelijk maar om een paar leden minder dan vorig jaar. We
redden het wel met elkaar. Nu dus niet meer. Het is op.'
Pittoresk
Officieel fuseert de gemeente met de NGK Utrecht.
Gunnink benadrukt dat het daarbij puur om een juridische fusie gaat. 'Ieder gaat na 22 mei zijns weegs.' Naar Zeist, Utrecht, Houten, of naar een lokale gemeente. Hoe het verder moet met het gebruik van het karakteristieke kerkgebouw in het Bilthovense centrum, is nog niet bekend.
De NGK Bilthoven is samen met de PKN-Bilthoven eigenaar van het in 1938 gebouwde pittoreske pand aan de Julianalaan.
Bloeiend
Henk en Jans van Gent, voor de scheuring eind jaren zestig lid van de Gereformeerde Kerk (Vrijgemaakt) in De Bilt, werden in 1968 vlak na de scheuring lid van de NGK Bilthoven.
Zij: 'Wij voelden ons heel snel thuis in deze bloeiende, heel saamhorige gemeente die het stempel droeg van een wel heel speciale herder, ds Cees van Leeuwen. Die man had speciale pastorale gaven.
Hij had een geheugen als een ijzeren pot en een speciaal lijntje met de hemel. Als hij ergens nodig was, kwam hij er al aan voordat iemand hem had kunnen waarschuwen.' Hij: 'In de bloeitijd in de jaren zeventig en tachtig waren we met meer dan tweehonderd leden. Alleen om alle mensen uit d'Amandelboom (Vrijgemaakt Gereformeerd bejaardentehuis in Bilthoven) naar de kerk te rijden, moesten we zondagsochtends al met drie auto's een aantal keer heen en weer rijden. Als alles over
was, knipperde de chauffeur die de laatste had meegenomen met zijn koplampen dat het weer gebeurd was.'
Vacant
Nadat ds Van Leeuwen in 1985 met emeritaat ging, was de gemeente enige jaren vacant tot de komst van ds. F.
Gerkema in 1988. Na zijn vertrek vier jaar later in 1992 heeft de gemeente geen eigen predikant meer gehad. Jans van Gent: 'Met ds. Gerkema hebben we nog heel goede jaren met elkaar gehad. Fijne gemeentedagen, veel saamhorigheid, goede broederlijke en zusterlijke contacten.' Maar in de jaren negentig nam het aantal gemeenteleden steeds verder af. Door overlijden, door vertrek naar andere gemeenten. Jans van Gent: 'Het is verdrietig om een gemeente die zo heeft gebloeid en waar zoveel goeds is gebeurd, nu daadwerkelijk te zien verdwijnen. Heel erg verdrietig.'
| Karla G. Ruiter-van den Hout, diaken, sinds enkele jaren lid van de Julianakerk: 'Heel naar' Wat we na 22 mei gaan doen weten we nog niet. We praten er als gemeente onderling eigenlijk ook niet veel over. We willen zo lang mogelijk bij elkaar blijven. We vinden het heel naar. We zijn zo van de mensen hier gaan houden.' 'Maar ik ben ook heel dankbaar. Ik heb hier veel bijbeluitleg gehoord waar ik veel aan heb gehad. En ik zag hier een praktische, blijde vroomheid die me raakte. Zoals bij een vrouw als mevrouw Van Leeuwen. Heel fijn en bijzonder om te mogen meemaken. De warmte van deze gemeente, het gebed om je heen; het is me in een paar jaar heel dierbaar geworden.' |
| Henk van Gent, gemeentelid sinds 1968: 'Door al mijn kerkelijke zekerheden gezakt' ‘Het klinkt misschien theatraal, maar ik heb het gevoel dat ik door al mijn kerkelijke zekerheden ben gezakt. Ik heb de Vrijmaking meegemaakt, de scheuring en nu moet ik meemaken dat de kerk verdwijnen moet. Ik vind het heel erg om dit te moeten beleven.' |
| Jan Willem Gunnink, ouderling, sinds zijn eerste jaar lid van de Julianakerk: 'We kwamen niet in beweging' 'We zijn bezig met het opheffen van de gemeente maar het blijft heel onwerkelijk. Ook wij weten nog niet wat we hierna gaan doen. Nee, rondkijken in andere gemeenten in de buurt hebben we nog niet gedaan. De dagen dat er nog een dienst is in de Julianakerk, willen we er zijn. Dus schuiven we de beslissing voor ons uit. Waarbij we bij het probleem van deze gemeente zijn gekomen. Want dit hebben we al jaren aan zien komen.' 'Als je een kikker in een pan heet water gooit, springt hij er onmiddellijk uit. Gooi je hem in een pan koud water en breng je het water langzaam aan de kook, dan blijft hij erin. Letterlijk. Tot de dood erop volgt. Wat nu bij ons gebeurt, vind ik verschrikkelijk jammer. Daarom zou ik - hoe belerend het ook klinkt - andere gemeenten willen waarschuwen voor het gevaar van het sluipende, geleidelijke proces. De situatie werd bij ons steeds nijpender en we zijn niet op tijd in beweging gekomen. We verloren onze wervende kracht.' 'Deze gemeente heeft mij heel veel goeds gegeven. Het is een ont-zet-tend hechte gemeenschap. De keerzijde daarvan is echter dat we soms te intern gericht waren. De kerk is de enige club die niet is opgericht voor zijn eigen leden. Dat idee wordt nogal eens uit het oog verloren. |