Luisteren is een kunst
1974-04-05
Er zijn maar weinig goede luisteraars. Wij mensen redeneren zo graag. We hebben zo onze vaste meningen en we laten ons daarvan niet zo gemakkelijk afbrengen.- Jaargang 18
- nummer 14
In onze gesprekken geven we soms maar nauwelijks aandacht aan wat de ander zegt. We spinnen dan aan onze eigen gedachten voort. We wachten slechts op de gelegenheid onze redenering te vervolgen. We zijn te weinig bereid om van anderen te leren en ons in onze beschouwingen te laten corrigeren.
De apostel Jacobus zegt (1: 19): 'leder mens moet snel zijn om te horen, langzaam om te spreken'.
Bepaald oneerbiedig is het wanneer de HERE ons iets te zeggen heeft.
Het belieft Hem in zijn Woord tot ons te spreken. Dan past ons in heel bijzondere zin aandachtig te luisteren en ons door Hem te laten gezeggen.
In de zin van: Spreek HERE, uw dienstknecht hoort.
Bij onze huiselijke godsdienstoefening behoren we ons ootmoedig en leergierig te stellen onder het Woord van God. Hem gelegenheid te geven om te zeggen wat Hij ons te zeggen heeft. En dan - zoals Paulus het uitdrukte - daarbij onze gedachten gevangen te geven.
Bijbellezen is maar niet een stukje godsdienstige bezigheid, iets wat er nu eenmaal in het christelijke gezinsleven bij hoort. Maar het is gelegenheid geven om God door zijn Geest in ons te laten werken.
Ook daarbij geldt: ieder mens zij snel om te horen en langzaam om te spreken. Niet bij voorbaat aan onze beschouwingen vasthouden om een bestaande levenspraktijk te blijven volgen, maar ons laten gezeggen, waarschuwen, terechtwijzen en waar nodig bestraffen. We moeten immers niet enkel maar hoorders van het Woord zijn maar daders in al ons doen en handelen.
Niemand mene geen onderwijzing en verbetering meer nodig te hebben, het alles al zo goed te weten en te doen.
leder van ons heeft nog zoveel te leren en af te leren. Daarbij te beseffen dat we moeten beginnen een ander uitnemender te achten dan ons zelf. Ook als het op Schriftverstaan aankomt.