Vier visies op zending
2005-05-06
Wat is een goed land is om zending te bedrijven? 'Nederland natuurlijk', zegt Annelies Ze'ev-Uringa (36) uit Kampen. 'Als ik kijk naar mijn collega's.- Jaargang 49
- nummer 9
Die weten niet eens waarom we Pasen of Goede Vrijdag vieren.' Annelies werkt als Jeugdbeschermer voor AMA's (Alleenstaande Minderjarige Asielzoekers) in Zwolle. Haar collega's weten nog net de betekenis van Kerst, maar daarmee houdt het ook op.'Terwijl kennis van het christendom eigenlijk gewoon bij je normale ontwikkeling hoort.' Haar gemeente zet zich in voor zendingswerk in Kwa Zulu Natal in Zuid-
Afrika. Annelies, getrouwd en moeder van twee kinderen, heeft in het verleden veel gereisd. Ze volgt de zendingsactiviteiten op de voet. Elke maand krijgt ze de gebedsbrief met aandachtspunten om voor te bidden.
'Als ik het niet vergeet, doe ik dat ook.' Ze onderhoudt geen persoonlijk contact met zendingswerkers. 'Daar heb ik nooit zo over nagedacht maar het is wel een leuk idee.' De taak van de zending vindt ze in de eerste plaats om het Licht in de wereld te verspreiden. Maar het moet niet bij Bijbelonderwijs blijven. 'Ontwikkelingszorg en educatie zijn ook belangrijk. Door te doen, moet je laten zien waar je voor staat.' In dat opzicht kan ze zich helemaal vinden in de opzet van het zendingswerk van de NGK. 'Als ik kijk wat ze in Zuid-Afrika allemaal doen. Ze runnen klinieken, leiden predikanten op met de bedoeling dat die de gemeentes zelf gaan overnemen. Als zendeling ben je eigenlijk ook een halve ontwikkelingsmedewerker.' Het effect van zending kun je natuurlijk meten aan de groei van de gemeente.
Maar Annelies hecht ook veel belang aan verandering van mensen persoonlijk of in de gemeenschap. 'Je moet al heel blij zijn met de kleine dingen.
Dat mensen in de omgeving nadenken en zich afvragen of die zendingswerkers niks beters te doen hebben.
Dan heb je al veel teweeg gebracht.' Zelf doneert Annelies maandelijks voor de zending maar of er genoeg geld binnenkomt? 'Ze komen altijd te kort geloof ik. Maar zolang de kliniek nog draait en de projecten werken, kunnen die met het bedrag nog vooruit. Maar als er nog een kliniek bijkomt, is daarvoor weer geld nodig.' Annelies ziet weinig verschil tussen zending en evangelisatie. 'Al richt evangelisatie zich meestal alleen op het Woord.' Vroeger was ze vrijwilligster in een aanloophuis voor eenzame mensen in Zwolle. Ook deed ze evangelisatiewerk onder kinderen en tieners op campings. 'Dat was altijd heel erg leuk. Tegenwoordig krijg ik wel eens met collega's gesprekken over het geloof. Dan vragen ze bijvoorbeeld hoe ik zeker kan weten dat God bestaat. Dat is dan moeilijk om uit te leggen maar wel meteen een uitdaging om te vertellen wat ik geloof.'
Niek Wolbers uit Tollebeek: 'GEBIEDEN BEREIKEN WAAR NOG NIETS IS'
'Het doel van de zending is om gebieden te bereiken waar nog niets is op het terrein van het christelijk geloof', zegt Niek Wolbers (34) uit Tollebeek, lid van de NGK in Lelystad. 'En om meer mensen naar het evangelie toe te trekken.' Daar tekent zich volgens Niek ook meteen het verschil af met evangelisatie.
'Als je evangeliseert, bouw je verder op iets wat er al is. In Nederland hebben mensen vaak nog kennis van het christelijk geloof. Bij zending denk je toch in eerste instantie aan verre landen.' Hij plaatst daarbij wel de kanttekening dat het verschil afneemt. 'Laatst zei de dominee dat in Nederland nog maar een klein percentage regelmatig naar de kerk gaat, zo'n vijf procent. En dat zie je ook wel als je om je heen kijkt.' Niek is getrouwd en vader van drie kinderen en werkt als area-manager.
In de kerk is hij actief op muzikaal gebied. Hij staat achter het zendingswerk van de NGK en steunt de zending door collectes. Ook heeft Niek twee financiële adoptiekinderen in Bangladesh. Hij leest wel over de werkzaamheden van Nelis en Bianca van de Berg, het echtpaar dat zijn gemeente steunt. Ze zijn in Kameroen onder andere bezig met Bijbelvertaalwerk.
'Maar het is niet zo dat ik er speciaal naar op zoek ga.' Hij heeft ook geen contact met het echtpaar.
'Ik heb ze onlangs in de kerk voor het eerst gezien toen ze een presentatie hielden.' Hij verdiept zich daarentegen wel in de wederwaardigheden van de IBO (Internationale Bouw Orde). Want tijdens zijn studententijd deed hij elke zomervakantie mee aan één van hun projecten in een Europees land. Hij stak dan de handen uit de mouwen door mee te helpen aan de bouw van een opvanghuis voor bijvoorbeeld verslaafden of ex-criminelen. 'In Griekenland werkte ik in een klooster.
Daar werden wezen en in de steek gelaten kinderen opgevangen.' Niek vindt het mooi om zo op beide manieren bezig te zijn met het evangelie, het Woord verkondigen en ook praktische hulp geven. 'Als je zending bedrijft en meteen de gemeenschap opbouwt, doe je het op twee manieren goed.'
Jeltje Korf-Pruiksma uit Lelystad 'JE MOET MENSEN
EERST HELPEN, NIET BEGINNEN MET PREKEN'
'Je moet mensen eerst helpen vanuit het geloof. Aan mooie woorden alleen hebben ze niets', is de praktische Jeltje Korf-Pruiksma (52) uit Lelystad van mening. 'Als je zegt: 'Och wat erg, God zal je wel helpen', schieten zij daar niets mee op. En wij als medemensen zijn natuurlijk bij uitstek het middel om te helpen.' De zending zoals die door de NGK wordt bedreven, vindt Jeltje heel erg nuttig. 'Het is meer dan alleen over God vertellen. Het is altijd én én. Niet alleen zending bedrijven maar ook voor scholing zorgen en voorlichting geven over hygiëne.' Haar gemeente ondersteunt het werk van het zendingsechtpaar Nelis en Bianca van den Berg in Kameroen. 'Ik lees altijd de verslagen in het kerkblad en als ze in Nederland zijn, ga ik naar hun presentaties toe en probeer een praatje met ze te maken.' Met andere gemeenteleden vormt zending echter geen gespreksonderwerp.
Het resultaat van de zending vindt ze moeilijk meetbaar.
'Vaak weet je dat niet', zegt ze. 'Daarom spreken kleinschalige projecten me meer aan. Daar hoor je vaker over, het is bevredigender en tastbaarder. Mensen willen toch graag weten wat er gebeurt. Grote projecten steun ik ook, maar daar kijk ik wel kritischer naar.' Ze doneert geld aan de zending en ondersteunt adoptiekinderen. Maar ze vindt dat er altijd nog meer gegeven kan worden. 'Je moet de mensen er constant attent op maken en blijven vragen. Zo werkt het bij mij ook. Als er een acceptgiro in het kerkblad zit, vul ik die in. Anders had ik die donatie niet gedaan.' Als huisvrouw en moeder van twee kinderen brengt ze haar praktische visie ook in praktijk. Zo werkt ze als vrijwilligster in een busje dat gehandicapten vervoert. Ook is ze in de kerk onder andere actief als wijkconsulente.
Over het meest geschikte zendingsland heeft ze geen mening. Wel noemt ze de christenen in moslimlanden.
'Het is voor hen heel moeilijk om als christen stand te houden. Ze worden opgepakt en leven vaak onder erbarmelijke omstandigheden. Ze hebben onze steun hard nodig.'
Siebren Woudstra uit Espel: 'NU MOET JE HET
EVANGELIE ZELFS IN DE KERK BRENGEN'
'Tegenwoordig moet je het evangelie zelfs in de kerk brengen', zegt Siebren Woudstra (66) uit Espel die lid is van de NGK in Emmeloord. Hij ziet kansen genoeg om het Woord te prediken.
'Alleen de prioriteit voor de zending moet worden opgekrikt.' Hij noemt zichzelf laaiend enthousiast over de Bijbel en een zendingsman in hart en nieren.
'Zending is een primaire bijbelse opdracht.' Siebren, gepensioneerd, getrouwd en vader van drie kinderen, werkte jarenlang voor de Arabische Wereldzending (AWZ). Het is één van de projecten die zijn gemeente steunt.
Ook Kerk en Vluchteling Noordoostpolder en het zendingswerk in Zuid-
Afrika ontvangen geld. Naast de gewone collectes is er de jaarlijkse verkoopactie van potgrond. Volgens Siebren zijn er voldoende zendingswerkers.
'Maar het ontbreekt ze aan de financiële middelen. Ze staan te springen om geld.' Zelf streeft hij ernaar een tiende van zijn inkomsten te doneren. 'De bijdrage voor zending moet per lid omhoog.' Hij meent dat reformatorische kerken evangelisatie binnen Nederland minder belangrijk vinden dan de buitenlandse projecten. Al signaleert hij wel positieve veranderingen zoals in de vorm van Alpha-cursussen. 'Een grote categorie christenen denkt nog in het verzuilde geloofsleven van 1950, toen was alleen de grote stad evangelisatiegebied.
Daar moeten we vanaf. We leggen de lat veel te laag en dienen alleen naar het beste streven. We moeten als kerk meer naar buiten treden om daardoor van binnen versterkt te worden. We moeten heldere sterren zijn in de donkere nacht. Dat kan alleen door de bijbel weer beter te bestuderen. De kerk heeft een zendingstaak in zoverre ze er zelf in gelooft. Geloof is de basis voor alles.
Gelukkig zijn er in onze kerk tekenen van hoop.' Siebren staat helemaal achter het werk in Zuid-Afrika. De zegen van zending leest hij af aan het aantal mensen dat christen wordt. 'Dat is het meest tastbare resultaat.' Al weet hij dat er soms enkele generaties overheen gaan voordat een kerk tot bloei komt. 'De hele wereld is geschikt zendingsgebied.
Ik zwem in een zee. De Heilige Geest moet jou wijzen op je taak.' Zelf is Siebren actief bij Kerk en Vluchteling Noordoostpolder. 'Wij dienen als christenen onder vluchtelingen diaconale en pastorale hulp te verlenen. Daardoor geven we een goed getuigenis en zijn we een licht in de omgeving. Als je door je werken laat zien dat je christen bent, zullen ongelovigen daardoor God prijzen.'