Leven en laten leven
1974-06-07
Onder de titel "Mars voor het leven", gaf de Schotse Daily Express de vorige maand een verslag van een ongewone demonstratie. Nu ook de Britse regering de legalisatie van abortus provocatus (opzettelijke vernieling van ongeboren leven) overweegt, kwam de bevolking van Engeland en Schotland massaal in het geweer. Laat Brittannië, en vooral Schotland, in zijn "splendid isolation" misschien wat achter zijn geraakt bij de Westerse ontwikkeling - dêze achterlijkheid is een achterlijkheid-in-het-kwade. En daarom geven wij u hieronder de vertaling van het artikel uit het door de beroemde Lord Beaverbrook gestichte blad.- Jaargang 18
- nummer 23
"Als treurenden, die rouw dragen om hun dode, wandelden zondag ongeveer honderdduizend mannen, vrouwen en kinderen in optocht door Glasgow en London - om daar hun persoonlijk protest uit te brengen tegen het wetsontwerp voor abortus.
Het enige geluid was de zang van vaandelzwaaiende groepen, die het protest trachtten te smoren. Maar als zij te Glasgow schreeuwden tegen de optocht, keerde iedere demonstrant hun zwijgend de rug toe.
Of ook: de demonstranten marcheerden zingend om de 10.000 schreeuwende contra-demonstranten heen. "Elke moeder gaarne moeder", zongen ze .. , en: "Ieder kind wordt graag verwacht". Daar tegen in klonk het: "Abortus - het recht van de moeder om zelf te kiezen!"
Toen het lawaai aangroeide herinnerde de organisator zijn mensen er aan: .,.Dit is een vreedzame, ordelijke en zwijgende demonstratie!"
Kamerleden, ministers, priesters, nonnen en andere mensen waren gekomen van plaatsen als Aberdeen, Dundee, Fyfe, Edinburg en Greenock, om naar de Schotse gynaecoloog te luisteren, dr Whitelaw.
In London marcheerden 80.000 mensen in een van de grootste demonstraties, die de stad ooit gezien heeft. Communistische kamerleden, liberale vrouwen en leden van de nationale studentenunie - ze waren allemaal present om hun ongenoegen over de anti-abortus-demonstratie te doen blijken. De politie was in sterken getale aanwezig, om een levende barricade tussen beide partijen te handhaven.
De protestmars eindigde in een massale bijeenkomst in Hydepark, georganiseerd door de stichting tot bescherming van het ongeboren kind. De politie, lang te voren verwittigd, verwachtte de grootste demonstratie van deze eeuw tegen een bizondere wet; ze kreeg gelijk.
Er waren zelfs demonstranten uit België, Frankrijk en Denemarken.
Op Whitehall wierp elke demonstrant - zoals belangstellenden bij een begrafenis - een witte bloem in een mandwieg. symbool van de stichting.
In Glasgow ging men na afloop in stilte naar de kathedraal. Verpleegsters legden zeven witte kransen, een in de vorm van het Sint Andrieskruis, bij het doopvont neer. In de bijeenkomsten kon men horen:
(dr Whitelaw in Glasgow:) Vandaag leven de doktoren in het wegwerpstadium. We hebben wegwerpnaalden, wegwerpspuiten, wegwerphandschoenen en wegwerpkatheters. Zeven jaar geleden is aan de lijst de wegwerpbaby toegevoegd.
(James Hamilton, Labourlid:) Laten we de abortus van Glasgow onthouden: toen in het Stobhill-Ziekenhuis in 1969 een levende vrucht werd aangetroffen. Het kind was in een papieren zak buiten gezet, omdat de behandelende geneesheer niet klaar was.
Men hoorde het buiten en toen het binnengehaald was bleek het goed levensvatbaar te zijn. Later stierf het echter van koude en ontbering.
(Malcolm Muggeridge in London:) De jaarlijkse moord op honderden en duizenden ongeboren kinderen is vandaag een even aanvaard onderdeel van onze levensstijl geworden als de jaarlijkse verkeersongevallen."
Kort voor ik deze dingen te lezen kreeg, zond iemand me het kwartaalsblad "Laat Leven", orgaan van de "Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind". Het lijkt me juist, u iets meer hierover te vertellen. Onbekendheid met de nationale en internationale misdaad van abortus provocatus kan immers tot medeplichtigheid leiden, laat staan tot medeverantwoordelijkheid.
Het doel van deze vereniging is: te bevorderen dat het leven van de nog niet geboren mens wordt beschermd, vanaf het moment van de bevruchting. Om dit doel te bereiken streeft de vereniging naar een goede begeleiding van de zwangerschap, naar verspreiding van haar overtuiging en naar samenwerking met instanties, die hetzelfde doel nastreven.
Het is opvallend, dat in deze eeuw, die internationaal zoveel aandacht vraagt voor de "rechten van de mens" ... het grootste onrecht aan de meest hulpbehoevende mensen wordt begaan, in steeds meer landen, via wettelijke regeling. Het is mede opvallend, waar de medische wetenschap met talloze kunstmiddelen het leven van de mens weet te verlengen, dat juist de medische wetenschap datzelfde menselijke leven in zijn aanvang tracht te doden. En het is bizonder opvallend, dat - waar overal de doodstraf is afgeschaft als "onmenselijk" - de doodstraf massaal wordt toegepast op menselijke wezens, wier enige schuld is: dat ze zich ongewenst aandienen.
Nederland loopt in dezen bepaald niet achter, zo blijkt uit genoemd blad. Afgedacht van de hiervoor gegeven tekening van Engels-Schotse demonstraties geeft "Laat Leven" dit overzicht:
"Het bleek dat in België een liberaliserend wetsontwerp terzijde is gelegd en dat er nog vervolgingen worden ingesteld. Bij de Franse associatie bestond grote verontwaardiging over de vruchtafdrijving bij Franse vrouwen, die zich daartoe per bus naar Nederland begeven. Sommigen moesten onmiddellijk na terugkeer in Frankrijk in het ziekenhuis worden opgenomen. De organisatie Laissez-des-Vivre wil zich met een klacht over het in Nederland in de hand gewerkte abortus-tourisme wenden tot de Nederlandse regering en tot de leden van de Staten-Generaal.
... Bleek dat in andere landen, met name in Oostenrijk en Duitsland, de strijd veel scherper wordt gevoerd dan bij ons. In Oostenrijk heeft het parlement inmiddels de abortus geliberaliseerd (vrijgegeven) met een meerderheid van twee stemmen. Men wil nu tegen deze wet een referendum (volksuitspraak) organiseren; ook in Zwitserland, waar de vruchtafdrijving buiten de katholieke kantons steeds meer veld wint, wordt een referendum voorbereid.
In Frankrijk zijn de ontwerpen in het parlement blijven hangen. Intussen is weer een nieuw initiatief-ontwerp ingediend, dat abortus poogt te voorkomen door de ongewenste kinderen ten laste van de staat te brengen."
Prof. dr H. van Staelen, werkzaam in Japan, wees er op, dat de gevolgen van abortus in Japan onder meer inhouden: dat de Japanse vrouwen veel harder en tegelijk zeer onevenwichtig in hun zie1eleven zijn geworden. Veel Japanse geleerden zijn hierover ten zeerste verontrust.
Hij constateerde dat de abortus provocatus vanuit het Oosten naar het Westen opdringt en gaat geloven aan Spengler's "Untergang der Abendlandes".
Een katholiek godsdienstleraar M. Magnus zei:
"Vanaf het ogenblik dat de mens, in een waanzinnige roes van zelfaanbidding, als enige norm van zijn handelen zichzelf stelt, los van zijn verhouding met de heilige God, kan hij alleen nog maar gebonden worden door wetten, die hijzelf heeft gemaakt en die hij dus ook zelf kan veranderen.
Het invoeren van de term "bevrijding", die meer en meer de term "verlossing" verdringt, is ook zeer bedenkelijk. De moderne mens, zo zegt men, moet niet verlost worden van zijn zondigheid, door terugkeer tot de barmhartige God; hij moet bevrijd worden, niet van zijn zondigheid, niet van zijn schuld, maar van zijn schuldgevoelens. En die bevrijding moet gebeuren: niet door een bekering van de mens tot God - maar omgekeerd door een aanpassing van de morele wet.
Zo eist men ook, in naam van de vrouwen-emancipatie, het recht op "baas te zijn in eigen buik".
Men moet toch echt blind zijn om niet in te zien hoe onmenselijk een moraal is, die alleen de mens als norm stelt. Losgescheurd van zijn verhouding tot God ontaardt de mens onvermijdelijk, en wordt hij zelfs bedreigd in zijn biologisch bestaan en in zijn voortplanting. Teilhard de Chardin heeft eens gezegd, dat de mensheid biologisch ertoe gedwongen zal worden te kiezen tussen zelfmoord en zelfaanbidding. De enige waarborg, die de menselijke waardigheid absoluut veilig stelt, is het gelovig aanvaarden van het Absolute, van God.
Wie de ware God weigert te aanbidden zal moeten knielen voor het gouden kalf van sex, geld of macht.
Men heeft de mond vol van bevrijding in verre landen - maar intussen maakt men ons volk verslaafd aan de sex. En toch kunnen wij de ware bevrijding slechts verwachten van Jezus en zijn Kruis".
Er staan veel meer belangrijke en oriënterende zaken in dit kwartaalblad.
Bijvoorbeeld uit het openingscollege van de Leidse hoogleraar E. V. van Hall, die een scherpe tekening gaf van de huidige toestand in ons land: gynaecologen, die jaren geoefend zijn in het sparen van levens, moeten zich nu ombouwen tot het vernietigen van levens ...
Maar genoeg hierover. Geleerden mogen trachten de aanvang van het menselijke leven te dateren ... God de Heere ziet het menselijke, leven reeds als menselijk leven aan: vanaf het "vormeloos begin" in de moederschoot.
En de dagen van ons leven, die nog komen moesten, stonden toen al in zijn boek opgeschreven, zegt psalm 139. Wie de preek van wijlen prof. B. Holwerda over psalm 139 heeft aangehoord, heeft voor zijn leven begrepen hoe nauw het steekt bij de God-des-levens.
Indien u, door het voorgaande, opnieuw de nationale zonde van het abortisme hebt verafschuwd... wees even praktisch. Geef u op als lid, donateur of contribuant aan de Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind te Amsterdam. Dat betekent f 12,50 voor lidmaatschap en blad, op- postgiro 2 58 57 80. Dan dóet u er wat aan!