Kerkzang ondanks kerkverband
1973-07-20
Het is een genoegen, enige reacties van ds H. J. van der Kwast te lezen op een van mijn vorige artikelen. Natuurlijk heeft hij op veel punten gelijk - en op de andere punten zal ik hem niet bestrijden.- Jaargang 17
- nummer 27
Staat u me toe, slechts enkele aantekeningen bij zijn betoog te voegen, die duidelijk kunnen maken wat aan de orde is en hoe we verder kunnen komen.
1. Calvijn bracht het kerkvolk aan het zingen, Dat was een grootse daad. Calvijn verstond zijn tijd, die rijp was voor mondigheid van de gemeenteleden.
Maar die grootse daad, dat verstaan van de tijd, is niet door de kerken overgenomen. In art. 69 van de DKO is de dynamiek van de ontwikkelende kerkzang in de kiem gesmoord. We doen 2 eeuwen over een nieuwe psalmberijming. Vechten nu 170 jaar tegen nieuwe gezangen. Alleen of hoofdzakelijk vanwege de interkerkelijke structuur.
2. Want die interkerkelijke structuur, geregeld in de kerkenorde is een te moeilijke machine dan dat de subtile profetie-in-zangen-spel er onbeschadigd doorheen kan komen. Kerkzang en -muziek worden daar gemangeld, gewurgd.
Hoe ook in de Schrift aangemoedigd en met de werking van Gods Geest begiftigd.
3. Betekent christelijke vrijheid in wezen on-vrijheid? Is het aanvaarden van Christus' juk eigenlijk: geboeid worden door de meest conservatieve broeder? Dat zij verre.
4. Kan alleen het kerkverband vaststellen wat. schriftuurlijke kerkzang mag heten? Is de Geest met aan de gelovigen en aan de gemeenten beloofd? Wat zou dat kerkverband hier dan boven uit gaan? Dat zij verre.
5. We moeten de eenheid zoeken en bewaren, zeker. Maar de eenheid der gelóvigen - of de eenheid der kérken? Dat is toch niet helemaal hetzelfde? Want waar is de grens van dat eenheidsstreven?
Moeten de christenen in Afrika helpen bepalen wat de gemeente van Amstelveen mag zingen? Dat zij verre.
6. Wanneer het kerkverband zich met de kerkzang moet bemoeien, "teneinde de uitdrukking aan eenheid en verbondenheid in Christus te geven"... dat is het uitblijven van resultaten na 25 jaar arbeid, een verbijsterende uitdrukking van eenheid en verbondenheid.
Dan is nu duidelijk dat het kerkverband, althans op het punt van de kerkzang NIETS heeft bereikt. En vermoedelijk ook niets zal bereiken.
7. Niet leven bij experimenten?
Nee, het experiment is geen doel.
Maar zónder experimenten gaat ons leven dood. En mits we leven uit het Woord, ons laten leven door de Geest, zullen we van stap tot stap de Schrift vervullen: nieuwe liederen voor de Heere te zingen wèl te spelen met vrolijke klank, geen instrument en geen mogelijkheid onbenut laten, al Gods gaven, stemmen, instrumenten, klanken, melodieën, profetieën, tongen en cantaten te gebruiken om Hem eeuwig te loven en te prijzen.
En zouden we moeten wachten op het fiat der "achtbare godsvergaderingen"?
Dat zij verre.