Kerknieuws
1973-08-17
Soemba-Borneo (33-34) - Rijst en mais zijn eerste levensbehoeften op Soemba, zoals dat bij ons het geval is met graan (brood), aardappelen en groente. Vlees blijft even buiten 'beschouwing, omdat de voedingsgewoonten op Soemba zo heel anders zijn dan in Europa.- Jaargang 17
- nummer 29
Nu kopen wij wat we nodig hebben bij de middenstand en deze heeft in onze samenleving dan de functie van opslag en distributie.
Bij die middenstand ligt de zorg om met de opbrengst van de oogst een heel jaar rond te komen en wijzelf merken er eigenlijk maar weinig van dat er gezaaid en geoogst wordt; dat er voorraden zijn, die langzamerhand verbruikt worden en daarna aanvulling vanuit nieuwe oogsten plaats vindt.
Op Soemba is dat heel anders. Daar heeft het gezinshoofd zèlf de organisatie in handen. Hij haalt de opbrengst van zijn akkertje binnen en moet zorgen, dat zijn gezin daarvan een jaar kan leven en ook nog dat er zaaigoed is voor de volgende periode.
Hij moet ook altijd wat ach; ter de hand hebben, als een stamgenoot in moeilijkheden komt en een beroep op hem doet.
Als er dus een schrale oogst is vanwege een grote droogte of bij mis; gewas, dan is er al heel gauw nood.
Nu is de Soembanees daaraan wel gewend, want zo'n situatie doet zich om de paar jaar voor. En wat er dan gebeurt is dat het zaaigoed Het probleem van het bewerken voor consumptie wordt gebruikt.
van het land en het inzaaien daarvan ligt toch immers in het verschiet.
Dat komt dán wel. En verder probeer je bij je buren te lenen of bij bekenden in kampongs, die rijker zijn. En als je dan nóg niet geslaagd bent, wel, dan ga je naar de chinees in de havenplaats en koopt bij hem wat je nodig hebt.
Zolang je bij stamgenoten in het krijt staat is er niets loos. Ze vragen het niet terug, want dan zouden ze je "je gezicht laten verliezen" en dat doet niemand de ander aan. Men onthoudt wel hoeveel schuld er is en men zal wel trachten dit vroeg of laat vereffend te krijgen, maar rechtstreeks terugvragen, afdwingen, nee dat gebeurt niet.
Uiteindelijk zal de lener trachten iets anders van zijn schuldenaar in bezit te krijgen; hij wil wel aan zijn trekken komen, maar is toch in zekere zin barmhartig. Dat Is de chinees niet. Die zal zijn vordering, desnoods in een veelvoud, op alle mogelijke manier voldaan willen zien; hij blijft desnoods op je erf totdat hij tevreden is gesteld. En hij weet, dat zijn slachtoffer nog wel eens bij hem terugkomen zal, want hij moet over enkele maanden toch zaaigoed hebben. Zo blijft de Soembanees die zijn huis niet goed regeert.
in armoede. Van het éne jaar in het andere.
Maar de toean uit Nederland, die kan toch helpen? Ja, want hij heeft toen hij zag aankomen dat er voedselschaarste dreigde, grote partijen rijst en mais ingekocht tegen een schappelijke prijs. Ga naar hem.
En zo komen ze, particulier en als gemeente en ze vragen om hulp.
Want er is thuis niets meer en vrouwen 'kinderen hebben het zo nodig. En U krijgt het allemaal terug, toean, straks na de oogst.
Ja wat moet je daar nu mee aan?
Hulp geven? In zekere zin gebeurt dit, want de vragers zijn lang onderweg en ze blijven één, twee dagen op Parai Pwlulhamu en krijgen dan kost en inwoning. En ze gaan ook nog wel met iets terug naar huis. Maar ze beseffen niet, dat die voorraden gekocht zijn tegen hogere prijzen dan waartegen ze straks vergoed worden (als de ontvanger dat niet vergeet). Ze hebben er geen oog voor, dat de prijzen soms tot het vijf-voudige oplopen en dat "de zendingskas" dat allemaal moet financieren.
Ze hebben er ook geen aandacht voor, dat je zelf tijdig voor je gezin moet zorgen en als je niet veel hebt aanvulling verzorgen moet als rijst en mais nog goedkoop zijn én je zèlf over je bezit moet waken.
Dat je met je voorraden een jaar rond moet zien te komen. En als dat niet gaat, dat je dan door werken wat erbij moet verdienen.
Je bent naar Soemba gegaan om het Evangelie te prediken: om mensen te onderwijzen aangaande de goede boodschap. En je wordt - of je wilt of niet - toch zoveel betrokken bij de handelingen van de leeftocht.
Dat komt dan op je weg. Want ook dát is van de HERE.
En voor ons ook. Omdat wij daarvoor gelden kunnen bestemmen, die we dan kunnen overschrijven op postrekening nr. 1768194 van de penningmeesteresse van de zendinigscommissie van de Geref. Kerk van Den Haag-ZW.
Dank zij de medewerking van de redactie ontmoeten we elkaar in deze rubriek regelmatig, En we spreken zo samen, nu eens hierover en dan weer over iets anders en met de stille hoop, dat langzamerhand in de kring van de gemeenten iets gaat leven van "gemeenschap der heiligen" met de ons onbekende broeders en zusters op Soemba en Borneo. Want wij zijn alle discipelen van de éne Heer, Die aan de rechterhand van de Vader is gezet en met macht Zijn volk regeert en bewaart.
Onlangs zagen we nog zo'n voorbeeld van dit “gaan leven" in de gemeenten. De jeugdvereniging van de gemeente Aalten-Winterswijk organiseerde een bazar ten bate van het Soembawerk. Opbrengst ruim f 1100,-. Een fijn bedrag, maar voornlook het feit, dat de jeugd actief voor dit werk blijkt te zijn hee:fit ons veel goed gedaan.
Het regelmatige contact met U is helaas erg éénzijdig. Want U kunt enkel lezen, wat de ander U voorzet.
Vragen is er niet bij, gezellig doorpraten evenmin.
Dat éénzijdige nu zouden we - al is het maar voor één keer - graag eens willen doorbreken. Contact hebben door elkaar te zien, door sámen te spreken over ons werk, sámen te overleggen wat er in de komende tijd te doen is, door ook sámen te zingen en te bidden. Een zendingsdag, zoals ze dat vroeger noemden, maar dan een van bescheiden opzet.
De kerkeraad van de gemeente te 's-Gravenhage-ZW heeft nu het plan zo'n bijeenkomst te beleggen, Hij nodigde toch al elk jaar afgevaardigden van alle kerken uit om verslag over het werk m.b.t. Soemba en Borneo uit te brengen en nu wil hij óók alle belangstellenden voor dit werk graag ontmoeten. Wat zou het fijn zijn als we eens met velen bijeen zouden zijn! Want er zijn veel oude en goede contacten rondom het Soembawerk en er zijn in de loop van de laatste twee en een half jaar ook veel nieuwe contacten gegroeid.
Overlegt U eens om eens een zaterdagmiddag naar Utrecht te gaan, samen met Uw gezin of met vrienden.
We hebben voorlopig 22 september gereserveerd, maar hopen nog nadere mededelingen te doen.
Zo de HERE wil en wij leven.