De praktijk van ons gebed
1973-08-31
Een direkteur van een fabriek wordt opgebeld door een vertegenwoordiger.- Jaargang 17
- nummer 31
Deze vertegenwoordiger wil een afspraak maken, n.a.v. een verzoek van die direkteur, om eens te willen komen praten over een eventuele aanschaf van een computer.
Inlichtingen wil hij; en liggen deze ongeveer parallel met zijn wensen en voorwaarden, dan zal de computer zeker aangeschaft worden.
De afspraak is gemaakt, Woensdagmiddag 3 uur zal de vertegenwoordiger er zijn. Indien deze man een goed vertegenwoordiger is, zal hij zich NU al gaan koncentreren op het gesprek van woensdag. Wat voor een fabriek is het; wat voor type hebben ze nodig; enz. enz.
Want, uiteraard wil hij er één verkopen, omdat hij dan ook weer een graantje meepikt.
Tot zover dit voorbeeld.
Nu gaan we de rollen verdelen.
De direkteur is God; de vertegenwoordiger ben ik, bent U, kortom, zijn we allemaal. De computer is de Bijbel.
Nu wil ik niet praten over de "aanschaf" van de Bijbel. Dat hebben we al gedaan, we geloven er in, en proberen er naar te leven.
Nee, het gaat mij om de koncentratie.
KONCENTRATIE OP HET GEBED
God vraagt ons om een werkelijk gemeend gebed. Het is niet zo van: ,,0, ik moet voor het eten bidden, dus dat zal ik "even" doen." Want dat is in de meeste gevallen wel zo.
Weten we eigenlijk wel WAT we bidden? Als U het "Onze Vader" bidt; "en geef ons heden ons dagelijks brood", is het dan wel eens tot U doorgedrongen wat het is, als het nu NIET eens op tafel stond?
Het kan tegenwoordig makkelijk. Veel werklozen, weinig manskracht, want alles gaat machinaal; en er zijn ook mensen, die om bepaalde redenen niet voor w.w. in aanmerking komen. Dan is er geen geld, dus ook geen brood.
Heeft U daar wel eens aan gedacht? Als U zich kon centreert op het gebed, dan wel, of: misschien heeft U het wel eens persoonlijk meegemaakt.
Als God ons nu eens in de steek liet, en aan ons eigen lot over zou laten, zouden wij dan volgend jaar nog zo gelukkig zjjn? Nee, want dan liggen we volgende week al in de goot.
Bidden is praten met God. En in ons gesprek vragen we God of Hij ons wil helpen. Maar als we met God praten en wij zijn met onze gedachten bij dingen op deze wereld, die helemaal niet in ons gebed voorkomen, dan wH· God niet luisteren omdat we het toch niet menen.
In het boek van de PSALMEN, zien we, dat, bij het merendeel van de psalmen, de dichter eerst begint met God te loven om Zijn grootheid, goedheid en macht. Er zijn ook psalmen waarbij eerst een soort belijdenis wordt afgelegd.
Als wij gekoncentreerd bidden, of ons eerst, VOOR het bidden, afvragen wat we gaan bidden, dan valt het ons op dat we veel "makkelijker" bidden. We zijn veel meer gernst.
We voelen ons dichter bij God. En dan weten we automatisch dat God ons aandachtig aanhoort. Dan zullen we net als in de Psalmen, God eerst danken voor zijn zegeningen en dat Hij ons deze koncentratie wil geven. Dan heeft het gebed opeens veel meer inhoud voor ons. Dan gaan onze gedachten ook veel sneller naar die mensen uit, die niet zo goed en vrij als wij mogen leven. Dan voelen wij ons ECHT als uitverkorenen Gods.
Als wij ons koncentreren op het gebed, dan valt het ons op, dat het bidden helemaal geen sleur meer kan zijn.
Probeer het eens, bij Uw eerstvolgend gebed.
Gezang 5 vs. 7 en 10.
Naam en adres aan de redactie bekend