Koretta King, Visser 't Hoofd, Kennedy
1973-09-07
Onlangs gaf de t.v. een boeiende uitzending over Koretta- Jaargang 17
- nummer 32
King, de weduwe van Maarten Luther King. Zij prak op
een aangrijpende wijze over haar overleden man en diens
geweldloze strijd tégen het rassisme en vóór de broederschap
tussen rassen, volken en mensen.
In de loop van haar gesprek vertelde zij, dat haar man en John
F. Kennedy goede vrienden waren geweest en dat dezen,
ieder op eigen wijze, streden voor een wereld waarin vrede,
vrijheid, gerechtigheid zouden heersen. De kijkers hebben
kunnen zien dat een groot portret van Kennedy in haar kamer
hing.
De beide vrienden zijn vermoord.
Ze hebben het offer van hun leven, het grootste offer dat
een mens brengen kan, gegeven in hun strijd voor hun
levensideaal.
Toen Kennedy was vermoord hield dr Visser 't Hoofd, de
secretaris van de Wereldraad, een aangrijpende preek in de
rouwdienst die in de kathedraal van Calvijn, de St. Pierre, te
Genève gehouden werd. Zijn tekst was ps. 142: 2, 3: "Met luider stem roep ik tot de Heer, met luider
stem smeek ik tot Hem, ik stort mijn klacht uit voor zijn
aangezicht."
In deze preek zei hij o.a.: "Dit is precies waarvoor wij
vanmorgen hier gekomen zijn. Sinds afgelopen vrijdag gaat
een immense klacht over de wereld. Zijn wij niet allen diep
onder de indruk en ontroerd door de eenstemmigheid van deze
klacht? . " Wat ligt achter deze eensgezindheid? Niet anders
dan dat wij een man hebben verloren die we bitter nodig
hadden.
Zijn we niet allen dankbaar geweest dat deze jonge president
van de Verenigde Staten de moed en de verbeeldingskracht
had om niet alleen te spreken over vrede, maar zo te handelen,
dat het internationale klimaat minder ondraaglijk begon te
worden? ... De toekomst, die toch al zo onzeker is, wordt nog
dreigender als zulk een man van ons wordt weggenomen...
Hij hoopte voor zijn land en voor de wereld grote dingen te
verwezenlijken ... Moet de geschiedenis zich ad infinitum in
haar slechtste aspecten herhalen?
Moeten levens als die van Abraham Lincoln en Mahatma
Ghandi en John Kennedy op deze wijze eindigen? Als dat
mogelijk is, is alles mogelijk. Hoe kunnen wij in ons hart de
gevoelens van opstandigheid onderdrukken waar het leven zo
zinloos schijnt? Op niets kunnen wij bouwen, de geschiedenis
schijnt werkelijk niets anders te zijn dan "a tale told by an
idiot" (het verhaaltje van een idioot) . .. Zoudt ge niet kunnen
denken aan dat grote voorbeeld, gegeven op een post van
de zwaarste verantwoordelijkheden door een man die zich
volledig wijdde aan een taak, de vrede en de gerechtigheid en
de vrijheid een reële kans te geven in de wereld? Van zulk een
man kan nog een grote invloed uitgaan ook na zijn dood ...
Laten wij dan beloven dat president Kennedy's visie ons zal
blijven leiden. De schok die de wereld heeft gekregen, moet
een heilzame schok worden, die ons brengt tot het besluit met
nog groter trouwen met heel ons hart te werken voor de grote
doeleinden die John F. Kennedy zich had gesteld.
Waarom ik dit alles memoreer?
Wel, deze medestrijder van Maarten Luther King, deze man
die door Visser 't Hoofd in één adem genoemd wordt met
Lincoln en Mahatma Ghandi is de man die Amerikaanse
troepen naar Zuid-Vietnam stuurde om het te bewaren voor
de gruwelen die de communisten daar zonder enige twijfel
zouden bedrijven, te bewaren voor de boeien van een harde
slavernij waarin het volk van Zuid-Vietnam zouden worden
geklonken.
Dit was één van de daden waarmee Kennedy vrede,
gerechtigheid en vrijheid ook in dat deel der wereld wilde
zegenen. Ook tot deze daad bracht hem die "zwaarste
verantwoordelijkheid" welke een mens in de wereld dragen
kan. Voor de redding van dat volk was naar zijn overtuiging
het offer van het leven van zijn Amerikanen niet te zwaar!
ennedy wist wat miljoenen Nederlanders niet weten - of niet
wilden weten - wat een koreaanse student mij meermalen
bewogen uit eigen ervaring zei: "Het Westen weet niet hoe
onvoorstelbaar wreed het Aziatisch communisme is."
Enkele weken geleden las ik in het laatste nieuwsbulletin van
de G(ereformeerde) O(ecumenische) S(ynode) dat, voor het
eerst sinds jaren, zuid-koreaanse journalisten in Noord-Korea
waren geweest.
Ten aanzien van de buitengewoon bloeiende en grote
christelijke kerk deelden ze als resultaat van een grondig
onderzoek mee: "The church had disappeared" - De kerk daar
is verdwenen!
Zal eenmaal van Zuid-Vietnam hetzelfde worden gezegd?
Heeft men in de christelijke pers wel eens gelezen dat er een
boek van 1000 pagina's is verschenen waarin 67.501 Zuid-
Vietnamezen met naam, persoonlijke gegevens enz. worden
vermeld, die door de Viet-cong zijn vermoord, gekidnapt,
weggevoerd?
Men moet er niet aan denken wat met de christenen gebeuren
zal als de Viet-cong Zuid-Vietnam geheel in zijn macht krijgt.
Het is een afgrijselijke gedachte dat, àls dat gebeurt, ontelbare
christenen in het Westen daaraan, voor zover hun dat mogelijk
was, hebben meegewerkt.