Vrede leren
1973-09-28
Het gebed van de Here Jezus uit Johannes 17 is een aangrijpend gebed. Het is een gebed van iemand, die weet dat hij sterven gaat om anderen het leven te geven.- Jaargang 17
- nummer 35
Zonder het sterven van de Heiland is dit gebed overbodig, heeft het geen zin. Zonder het sterven van Hem immers is er geen toekomst, zonder zijn sterven is er alleen de dood. Zonder Golgotha is er alleen de satan en zijn er de satanische machten en krachten.
Maar Jezus Christus weet, dat hij sterven gaat.
Hij heeft zijn discipelen er al op voorbereid. Hij heeft hun beloofd, dat de Trooster zal komen, hij heeft hen ook op het hart gebonden niet verontrust te zijn (Johannes 14):
"Vrede laat ik u na; mijn vrede geef ik u. Niet zoals de wereld die geeft, geef ik hem u. Laat uw hart niet verontrust of kleinmoedig worden. Gij hebt mij horen zeggen: Ik ga heen, maar ik keer tot u terug."
Na zo de zijnen te hebben gesterkt, gaat hij voor ze bidden.
Dat gebed hebben de discipelen wel nodig, want ze begrijpen er nog weinig van. Ze denken nog steeds aan een aards koninkrijk waarin hun Meester koning zal zijn. Jezus zegt echter: " ... de vorst van de wereld is op komst ... " De dood van hem betekent wel het leven, maar op deze aarde toch nog altijd een leven in een zondige omgeving.
Daarom is dat gebed uit Johannes 17 zo nodig.
"Toen ik bij hen was, bewaarde ik in uw naam die gij mij gegeven hebt. Ik heb over hen gewaakt en niemand van hen is verloren gegaan ... "
Maar nu gaat hij naar de hemel, daarom: "Ik heb hun uw woord meegedeeld, maar de wereld heeft hen gehaat, omdat zij van de wereld niet zijn, zoals ik niet van de wereld ben. Ik bid niet, dat gij hen uit de wereld wegneemt, maar dat gij hen bewaart voor het kwaad."
Wij leven in deze wereld, maar kunnen dat leven alléén niet áán!
Omdat we zondige mensen zijn, mensen die het elke dag opnieuw verkeerd doen.
Wij zondigen.
Wij brengen er elke dag zo weinig van terecht.
Wij werken zo slecht mee aan het werk van de Heiland.
Wij laten zo weinig zien van de vrede, die de Here Jezus ons gegeven heeft.
Heb je zó in dat gebed van de Heiland je zelf gezien, je eigen nood, je eigen kleinheid, je eigen onmacht?
Jezus Christus heeft gebeden.
Hij bidt om te kunnen helpen.
Hij helpt en daarom bidt hij.
Maar wij merken daar vaak zo weinig van. Wij zien die hulp van de Heiland vaak zo weinig tastbaar om ons heen. Je vraagt je vaak af, of Jezus echt wel regeert in deze wereld, in jouw eigen kleine wereldje. Je vraagt je wel eens af, of God er eigenlijk wel is. Als hij bestaat, waarom doet hij dan niets, waarom doet hij niet iets geweldigs? Waarom laat hij de vrede niet komen in deze wereld, Christus is toch de Vredevorst?
Je ziet God niet. Maar heb je je ogen wel open?
Denk eens aan het volk Israël.
Ook de Israëlieten meenden God niet te zien. Maar hij was er wel.
Hij was er, in die branden,de braamstruik, toen Mozes zijn ogen uit keek (Exodus 3).
Hij was er, toen het water van de zee op zij ging en er een pad kwam, zodat de Israëlieten uit Egypte konden gaan (Exodus 14).
Hij was er, toen David zondigde en de profeet Achan het keihard tegen hem zei: "Gij zijt die man!" (2 Samuël 12).
Hij was er, toen die man op het slagveld zonder een bepaald doel de boog spande en schoot en Koning Achab dodelijk trof (1 Koningen 22).
Hij was er, telkens weer.
Hij is er, als je hem maar zien wilt.
Hij is in deze wereld, Hij is in jouw leven.
Hij is er, als je hem maar zien wilt.
Maar dit zien is iets anders dan wij vaak denken.
Dit zien is gelóven, gelóven dat die man in de Hof van Gethsémané, die daar vecht voor zijn leven - "Vader, indien gij wilt, laat dat lijden dan niet doorgaan" - dat die man de Verlosser is, die vrede brengt.
In 1970 verscheen er een boek van drs Derksen met als titel "Hoe leren we de vrede?" In dit boek wordt beschreven wat er allemaal moet gebeuren en gedaan moet worden om de vrede op deze aarde te doen komen. De vrede is in dit boek een wetenschap geworden, die geleerd kan en moet worden. De vrede moet worden bestudeerd en geprogrammeerd.
En natuurlijk, we zullen allemaal op de plaats waar wij staan iets moeten doen, er aan moeten werken, er voor moeten bidden, maar het dan meteen bedenken dat de Heiland ons een vrede gegeven :heeft "niet zoals de wereld die geeft". Maar ook deze vrede kan en moet geleerd worden. Jezus zegt immers: "Leer van mij, ik ben zachtmoedig en nederig van hart ... " (Matth. 11: 28).
Leer van mij.
Ik ben zachtmoedig en nederig.
Op andere plaatsen in de bijbel worden zachtmoedigheid en nederigheid genoemd als vruchten van het werk van de Heilige Geest in ons.
Zachtmoedigheid en nederigheid.
Daaraan mankeert het in de grote wereld, daaraan mankeert het ook in de kleine wereld van ons allemaal.
Daarom is er zo weinig vrede.
Maar Jezus zegt het ook vandaag: Leer van mij!
Jezus, die dé zachtmoedige en dé nederige was.
Jezus, die nederig onze wereld binnenkwam.
Jezus, die nederig stierf aan een kruis.
Jezus, die opstond maar zachtmoedig bleef als hij zijn discipelen terechtwees.
Jezus, die naar de hemel ging.
Jezus, die nu zit aan de rechterhand van God als de grote koning, maar die in zijn zachtmoedigheid voor ons bidt.
Dát is het evangelie van de vrede in een wereld van onvrede.
Wil je vrede leren? Dat is goed.
Maar doe het dan met een blik op je Heiland. Hij was vredevorst, zachtmoedig en nederig.
Wil je in deze waanzinnige wereld de vrede bevorderen? Dat is goed, maar doe het vanuit het evangelie. Wees daarin radicaal, radicaal evangelisch zoals Jezus radicaal zachtmoedig en nederig is.
Vind je dat goedkoop?
Je vergist je.
Want zó vrede leren is het moeilijkste wat er is. Dit leren begint bij je zelf, in je eigen hart, in je eigen leven. Het tast je zelf aan, want je bent niet zachtmoedig maar hoogmoedig, niet nederig maar zelfgenoegzaam. Het leren van deze vrede vraagt radicale zelfver loochening.
Maar Jezus heeft gebeden en hij bidt nog.
Wil je deze vrede van Jezus integreren in deze wereld?
Luister dan naar hem, die tot je spreekt in de bijbel.
Antwoord dan hem, die iets van je vraagt.
Ga tot de God, die het eerst tot jou kwam.
Geef liefde aan hem, die jou eerst heeft liefgehad en zelfs zijn zoon voor jou de dood in joeg.
De vrede komt, zoals het staat in een vers, waaruit de negers in hun zingen zo vaak troost hebben geput:
"Eens komt u toch weder, Heer,
op die dag vol pracht en eer.
Dan wijkt alle leed,
wordt 't al tot vreugd gereed.
Overal heerst vrede, Heer,
op die dag vol pracht en eer.
Beu bent u het kwaad,
U bant het door uw daad.
Aard is vol van vreugde,
Heer, op die dag vol pracht en eer.
Nergens heerst meer wrok,
geen nijd en geen gemok.
Wat een wond re wereld, Heer,
op die dag vol pracht en eer.
Eeuwige heerlijkheid en overal jolijt."
Leer van Jezus, ook vandaag in deze samenkomst.
We gaan met elkaar spreken over vrede. Laten we allen dat doen in het geloof, dat Jezus zijn lessen geeft. Leer van hem, hij is zachtmoedig en nederig.