"Dictatuur van het proletariaat"
1973-10-19
Het Leninistische kommunisme is een theorie, een filosofie, een ideologie waarin het geweld, ook het wapengeweld, 'n dominerende rol speelt. Het authentieke kommunisme is, anders gezegd, door en door oorlogszuchtig en militairistisch.- Jaargang 17
- nummer 38
Dit wordt, overeenkomstig de kommunistische moraal, door kommunisten soms ontkend. Maar het is de harde, nuchtere werkelijkheid!
Wel droomt dit kommunisme van een ideale maatschappij waarin niemand voor zichzelf, maar allen voor allen zullen leven.
Maar deze maatschappij moet langs een weg van bloedige oorlogen tegen buitenlandse vijanden en van nog bloediger en gruwelijker burgeroorlogen worden bereikt!
Lenin heeft zelfs eens het verschrikkelijke woord gesproken dat hij bereid wat vier vijfde deel van de mensheid op te offeren om aan één vijfde deel de zegeningen van het kommunisme deelachtig te maken. 1) Ik zal dit oorlogszuchtige karakter van het kommunisme weer uit de authentieke bron, namelijk de eigen geschriften van Lenin, aantonen.
Getrouw aan zijn leermeestersspeciaal Marx - die de kommunistische revolutie verwachtten via een burgeroorlog, karakteriseerde Lenin de staat die nà deze revolutie zou ontstaan, als een staat die onder het regime van de zegevierende arbeidersklasse zou staan. Anders gezegd: als een staat waarin de harde "dictatuur van het proletariaat" alles en allen zou beheersen. Deze dictatuur heeft vooral tot taak de verslagen uitbuitersklassen in toom te houden en tegelijk de macht van de arbeidende klasse voortdurend uit te breiden.
Reeds vóór de Russische revolutie, in 1915, schreef Lenin letterlijk: Geen socialist zal verwachten dat het socialisme verwezenlijkt wordt zonder socialistische revolutie en dictatuur van het proletariaat.
Dictatuur is staatsmacht, die rechtstreeks steunt op sterk gezag. Sterk gezag in het tijdperk van de 20e eeuw - zoals trouwens in het algemeen in het tijdperk van de beschaving - is noch vuist, noch knuppel, maar het leger!" 2) Het marxisme "beperken tot de leer van de klassenstrijd wil zeggen: het marxisme besnoeien, misvormen, reduceren tot wat voor de bourgeoisie aanvaardbaar is. Marxist is slechts hij die de erkenning van de klassenstrijd uitstrekt tot de erkenning van de dicatuur van het proletariaat." 3) Hier is geen woord frans bij.
Het kommunisme kan niet anders komen dan door bloed en ijzer.
De scherpste scheldwoorden waarover de geniale scheld er Lenin beschikte wierp hij naar het hoofd van radicalen, pacifisten, democratische socialisten die van geen "sterk gezag", uitgeoefend door middel van een tot de tanden gewapende partij, wilden weten! 4) Ik zal daarover later nog wel meer zeggen.
In het voorjaar nà de Russische revolutie schreef Lenin een studie over o.a. "De eerstvolgende taken van de sovjet-macht". Hij analyseerde daarin enkele moeilijkheden van de jongste sovjet-staat.
De eerste taak van de kommunistische partij - het straf georganiseerde en streng gedisciplineerde "ijzeren bataljon der revolutie"
- moet zijn de meerderheid van de juistheid van het program der bolsjewiki te overtuigen. Daarna moet de economische en sociale revolutie worden tot stand gebracht.
Maar, aldus Lenin, het zou een grote stommiteit zijn te denken dat deze overgang naar een socialistische situatie mogelijk zou zijn zonder dictatuur!
Deze dictatuur, een meedogenloze en keiharde noodzakelijkheid, was nodig om twee redenen: In de eerste plaats - en ik citeer Lenin weer letterlijk: "kan men het kapitalisme niet overwinnen of uitroeien zonder een meedogenloze onderdrukking van de tegenstand van de uitbuiters, aan wie niet met één klap hun rijkdommen, de voordelen van hun georganiseerdheid en weten, ontnomen kunnen worden, en die derhalve in de loop van een tamelijk lange periode ongetwijfeld zullen proberen de gehate macht van de armen ten val te brengen."
Dit is de eerste reden waarom de dictatuur noodzakelijk is.
Maar er is nog een twééde.
Het is namelijk zo - en ik citeer wéér letterlijk - dat "iedere grote revolutie (en zeer in het bizonder een kommunistische, ook al zou er geen buitenlandse oorlog gewenst zijn) is ondenkbaar zonder een oorlog in het land zelf, dat wil zeggen een burgeroorlog, die een nog grotere ontreddering betekent dan een oorlog met een ander land. Een burgeroorlog die duizenden en miljoenen gevallen van aarzeling en overlopen van de éne kant naar de andere kant betekent, die een toestand van grotere vaagheid en onevenwichtigheid, een chaotische toestand betekent."
Het verzet tegen een kommunistische revolutie zal namelijk enorm zijn. En daarom zal met meedogenloze hardheid alles en alleen moeten worden neergeslagen en geliquideerd wat zich tegen haar verzet. "Er is in de hele geschiedenis geen enkele grote revolutie geweest waarbij het volk niet instinctief gevoeld heeft en niet een heilzame standvastigheid getoond heeft als het dieven op de plaats van hun misdaad doodschoot.
Het ongeluk van de vroegere revoluties bestond in het feit dat het revolutionaire enthousiasme van de massa, dat haar gespannen toestand staande houdt en haar de kracht verleent de elementen van de ontbinding meedogenloos te onderdrukken, niet lang duurde."
Het is volgens Lenin Karl Marx geweest die dit falen van de vroegere revoluties scherp heeft gezien.
En hij heeft ook het middel aangewezen om het falen van een kommunistische revolutie te voorkomen.
Dat middel is het meedogenloze neerslaan van alle verzet daartegen en het liquideren van allen die aan dat verzet deelnemen.
Deze - en ik citeer weer letterlijk - "wereldhistorische, economische en politieke leer heeft Marx samengevat toen hij gestalte gaf aan de korte, scherpe, exacte en markante formule "dictatuur van het proletariaat"." 5)
Ononderbroken, tot vermoeiens toe, heeft Lenin gepredikt dat deze harde, meedogenloze, bloedige dictatuur een absolute noodzakelijkheid is om een kommunistische revolutie te voltooien.
Op 'n congres voor vorming buiten de school, in mei 1919, zei Lenin het volgende: "Ik heb u bewezen dat de dictatuur van het proletariaat onvermijdelijk, noodzakelijk en absoluut nodig is om ons te ontworstelen aan het kapitalisme.
Die dictatuur betekent niet alleen sterk gezag - hoewel ze zonder sterk gezag onmogelijk is - ze betekent ook een hogere organisatie van de arbeid dan de voorgaande".6) Die hogere organisatie betekent een straf georganiseerde arbeid waarbij van overleg, staking, vrije bedrijfsvoering geen sprake is en arbeidsduur, loon enz. niet door de arbeiders maar door de dictatoriaal heersende partijtop worden vastgesteld.
Ik zal nog één woord van Lenin citeren.
Het is ontleend aan één van zijn belangrijkste boeken, namelijk "Het linkse radicalisme, de kinderziekte van het kommunisme".
De dictatuur van het proletariaat, zo schrijft hij daarin, "is een taaie strijd, een bloedige en onbloedige, gewelddadige en vreedzame, militaire en economische, pedagogische en academische strijd tegen de machten en tradities van de oude maatschappij. De macht van de gewoonte van miljoenen en nog eens miljoenen is de vreselijkste macht. Zonder een ijzeren, in de strijd gestaalde partij, zonder een partij die het vertrouwen geniet van alles wat in de aangewezen partij eerlijk is, zonder een partij die de kunst verstaat de stemming van de massa te volgen en te beïnvloeden is het onmogelijk deze strijd met succes te voeren." 7) Zo sprak Lenin over de dictatuur van het proletariaat als het volstrekt noodzakelijke middel om een kommunistische revolutie en daarna een kommunistische heilstaa t te realiseren.
Wat hij daarover zei was niets dan de uitwerking, de concretisering van het "Communistisch manifest"
van 1848, het "magna charta" van alle revolutionairen.
Het slot daarvan. luidt namelijk: '"De kommunisten versmaden het, hun inzichten en bedoelingen te verheimelijken. Ze verklaren openlijk, dat hun oogmerken slechts bereikt kunnen worden door de gewelddadige omverwerping van heel de tot dusver bestaande orde. Laat de heersende klasse beven voor een kommunistische revolutie. De proletariërs hebben bij haar niets te verliezen dan hun ketenen. Zij hebben een wereld te winnen. Proletariërs aller landen, verenigt u!"
De ideeën van Lenin omtrent de funktie van de dictatuur van het proletariaat zijn op een huiveringwekkende wijze verwerkelijkt.
Van de twintig leden van het eerste Centrale Comité van de Russische kommunistische partij stierven slechts vijf een natuurlijke dood.
In de eerste maanden na de oktoberrevolutie werden ongeveer achtduizend "geestelijken" vermoord.
Bij de doorvoering van de revolutie in de agrarische sector werden ongeveer acht miljoen boeren geliquideerd.
En onder Stalin werden gehele volkeren voor een groot deel uitgemoord of gedeporteerd en, volgens Kravchenko, soms wel twintig miljoen staatsslaven in strafkampen afgebeuld.
En bij de massaliquidaties werden in China volgens schattingen minimaal dertig miljoen, maar misschien zelfs wel meer dan zestig miljoen mensen bij de doorvoering van de revolutie uit de weg geruimd. 8)
1) Op deze uitspraak wijst Zenta Maurdna, in haar prachtige: Dostojewski, MenschengestaIter und Gottsucher 3, Memmingen 31. Lenin sprak: "Es ist nicht wichtig, dass vier Fünftel der Menschiheit zugrundegerichtet werden, wenn nur das eine Fünttel der Kommunisten übrigbleibt."
2) Lenin Werke, 25, 366.
3) Id., 27, 254 v.
4) Als Lenin van socialisme spreekt bedoelt hij zijn socialisme, d.w.z. het kommunisme. Voor socialisten als die van de partij van Willy Brandt en Den Uyl, voor pacifisten en radicalen koestert hij een diepe minachting, Hij noemt ze in zijn werken inderdaad met een keur van scheldwoorden. B.v. "ziekenverplegers van het kapitalisme" of Labour Lieutenants of the capitalist class."
5) Lenin Werken, 27, 259.
6) Id., 27, 361.
7) Id., 31, 29. Het is zonder meer duidelijk dat ook “rechtse" revoluties als van Hitler en nu in Chili verlopen naar het procédé als door Lenin werd voorzeschreven.
8) Ik ontleende deze laatste cijfers aan Gustav Weth, Chinas Rote Sonne, Unsere Welt zwischen Mao und Jesus,Wuppertal, 1972. Dit boek geeft voortreffelijke informatie over het tegenwoordige China.