Een goed woord voor de Amerikanen
1973-11-09
U had gedacht, dat we vandaag verder gingen met de gezangenmelodieën?- Jaargang 17
- nummer 41
Mis. Vandaag even een tussengerecht. Niet alleen omdat verandering van spijs doet eten. Niet alleen omdat de artikelen over onze enige gezangen (nou, zó enig zijn ze nu ook weer niet) vermoedelijk meer van uw geduld en interesse vergen, dan u zich had voorgesteld.
Maar ook omdat de jongste gebeurtenissen in het Nabije Oosten de aandacht vestigden op Amerika. Toen Rusland de nazaten van Ismaël assisteerde was het Amerika, dat het land van Abraham, Izaäk en Jacob te
hulp snelde.
En op dat ogenblik kreeg i!k een brief: uit Surrey B.C. Canada. Van een broeder in Christus, die mijn naam op oudtestamentische wijze spelde en me dus niets te kort deed. Maar die uw aandacht vraagt voor onderstaand woord. Een woord, voor radio Toronto gesproken door een Canadees, enkele maanden geleden. Een goed woord voor de Amerikanen. Hier volgt het.
"Deze Canadees (Gordon Sinclair) is van mening dat het tijd wordt iets goeds te zeggen van de Amerikanen: het meest edelmoedige en misschien het minst gewaardeerde volk ter aarde.
Sinds ik, zestig jaar geleden, begon kranten te lezen, vernam ik van overstromingen van de Gele Rivier en de Yangtse. Wie gingen er op af, met mensen en geld? Dat waren de Amerikanen.
Ze hebben geholpen overstromingen van de Nijl, de Amazona, de Ganges en de Niger te beteugelen.
Vandaag staat het rijke gebied van de Mississippi onder water, en geen enkel land zond een dollar om te helpen.
Duitsland, Japan en in mindere mate Engeland en Italië zijn uit het oorlogspuin getild door de Amerikanen, die er biljoenen dollars in goten en nog eens biljoenen dollars schuld kwijtscholden.
Geen van die landen betaalt vandaag zelfs maar de rente van zijn schulden aan de Verenigde Staten.
Toen de franc gevaar liep van in te storten, in 1956, waren het de Amerikanen die de franc steunden; hun beloning was dat ze beschuldigd werden van deviezenzwendel, tot op de straten van Parijs.
Ik was daar toen - ik heb het gezien.
Als vergelegen landen getroffen worden door aardbevingen, dan sturen de Verenigde Staten direct hulp. Managua, Nicaragua, is een van de laatste voorbeelden. Tot nu toe zijn dit jaar 59 Amerikaanse gemeenten getroffen door een tornado, Niemand stak een vinger uit.
Het Marshall-plan, de politiek van Truman, ze hebben biljoenen en biljoenen dollars in ontredderde landen gepompt. Vandaag schrijven de kranten in diezelfde landen over de decadente, oorlogszuchtige Amerikanen.
Spreek over de Japanse technocratie en je krijgt radio's. Spreek over de Duitse technocratie en je krijgt auto's. Maar spreek over Amerikaanse technocratie en je treft mensen op de maan, niet eens maar verscheidene keren ... en ze komen nog veilig terug ook!
Spreek over schandalen - en de Amerikanen zetten ze zó in de etalage, iedereen mag ze zien.
Zelfs hun oplichters worden niet vervolgd en opgejaagd. Ze lopen hier op onze straten en de meesten van hen - hoewel ze de Canadese wetten overtreden - krijgen Amerikaanse dollars van Pa en Ma thuis, om hier uit te geven. Als Amerika zijn verplichtingen eens zou willen verzaken - wie zou het kwalijk nemen als ze zeiden: "loop naar de drommel met de rest van de wereld! Laat een ander nu eens de Israëlische obligaties kopen! Laat een ander nu eens vreemde stuwdammen bouwen of herstellen, of buitenlandse gebouwen ontwerpen, die bij aardbevingen niet in elkaar vallen!"
Ik kan u 5000 gevallen noemen, waarbij de Amerikanen vreemde volken in nood te hulp renden.
Kunt u me maar één geval noemen, waar iemand de Amerikanen te hulp kwam?
Ik geloof niet eens dat er enige hulp van buiten kwam, tijdens de aardbeving van San Francisco.
Onze buren hebben er alleen voor gestaan. En ik ben zo'n Canadees die het zat is, dat ze altijd vertrapt worden. Ze kunnen hun vlag hoog houden. En als ze dat doen hebben ze het recht een lange neus te trekken tegen die landen, die pret hebben over hun huidige misère."
Ik weet niet hoe u het vindt - maar mij spreekt die ridderlijke, forse taal toe. Vandaag weet ieder van rechten; weinigen weten van plichten. Vandaag weet ieder te ontvangen; weinigen weten te geven. Vandaag laat ieder zijn naaste dood vallen; slechts weinigen nemen het voor de ander op. Heel de wereld vindt, dat de U.S. vanwege hun rijkdommen verplicht zijn, andere volkeren te helpen. Maar heel de wereld vergeet dankuwel te zeggen.
En als daar dan eens een dankbaar mens opstaat, met name Gordon Sinclair, die tegen de wereldopinie in een goed woord voor zijn buren heeft - dan is dat als gouden appelen in zilveren gebeelde schalen. Zei de Spreukendichter.
Want - zo schrijft uw broeder in Christus - "het is mijn vaste overtuiging, dat de hetze tegen Amerika anti-Christelijk is. Bij al de rotte plekken in het Amerikaanse leven is Amerika tevens nog een wederhoudende macht in het volkerenleven".
Dat lijkt mij juist gezegd. De V.S. zitten nu al lange tijd in een politiek schandaal van de eerste grootte; een schandaal, dat de grondslagen van de democratie doet beven. Maar is de Amerikaanse regering, die publieke behandeling toelaat, nu een haar slechter dan de absolute dictaturen elders, in communistische of fascistische landen? Kiest u zelf maar. In Amerika kan men vrij in- en uitgaan. Probeert u dat eens in Griekenland of Albanië?
In de V.S. mag de Heere op elke wijze publiek gediend worden.
Elders ook? In de West is ieder vrij om loon naar prestatie te ontvangen. In de rest van de wereld ook? En Gordon Sinclair wijst ons ineens aan: in de States staat men permanent klaar om anderen hulp te bewijzen. Elders ook?
Dankbaarheid achten wij de eerste christendeugd. De wereld buiten de VS loopt bepaald niet over van dankbaarheid. Integendeel.
Als de Amerikanen ons helpen zeggen en schrijven we: ze pompen overal geld in, om er meer van terug te winnen! Ze vormen afzetgebieden voor hun producten! Ze wakkeren onze behoeften aan en vormen ons tot kopers!
Al zit daar wellicht een stuk waarheid in - mogen ze? En zijn wij, die dat zien, arme slachtoffers? Sterker. Vandaag wordt in de Nederlandse financieel-economische pers berekend, hoe voordelig het is thans in Amerikaanse bedrijven te infiltreren en pakketten aandelen op te kopen, op basis van de miserabele dollarkoers! Zo doen onze financiële machthebbers precies dat, wat de rijke Uncle Sam in de schoenen geschoven werd.
Tenslotte het rassenprobleem, waar ieder zijn hoofd over breekt.
Wij zouden het wel weten op te lossen - maar die Yankees leren het nooit. 0 nee? Maar moet dan herhaald worden: dat het voornamelijk de Nederlandse koopvaarders waren, die de Verenigde Staten met de zwarte slaven hebben opgescheept? Die dus de problemen van discriminatie, displaced persons, minderheden en raciale tegenstellingen in het leven hebben geroepen?
Genoeg vragen voor vandaag. Genoeg om een week over na te denken. En om te denken aan die tienduizenden jonge Amerikanen, die hun leven offerden: om ons van een Europese dictatuur te redden.