* Over Vietnam

1973-12-21
  • Jaargang 17
  • nummer 47
In het Friesch Dagblad stond onder het kopje "Wie het weet" het volgende artikeltje.
Mogen wij de nationale en internationale persbureaus geloven, dan wordt er in Vietnam nog altijd oorlog gevoerd. Hoewel de Amerikanen al lang zijn vertrokken.
Het vreemde is evenwel, dat er nog nauwelijks aandacht aan wordt geschonken.
Geen optochten meer en geen nachtelijke happenings meer met de Vietcong in het Amsterdamse bos. De jeugdbladen schrijven er niet meer over en ook bij de dominees, die er vroeger elke zondag een deel van de preek aan wijdden, is de belangstelling getaand. Ook missen we de foto's van brandende dorpen en van vechtende vrouwen en kinderen.
En toch gaat de oorlog blijkbaar onverminderd voort en worden er steden veroverd en heroverd. Wij kunnen ons moeilijk voorstellen, dat het nu allemaal een soort manoeuvres zijn geworden, die alleen maar uit de verte gelijken op de èchte oorlog, die er vroeger werd gevoerd.
Waarom is niet alleen de verontwaardiging, maar zelfs de belangstelling nu practisch verdwenen?
Wie het weet, mag het zeggen.
Mogen wij de nationale en internationale persbureaus geloven, dan is de Vietcong aan de winnende hand. Dan zijn er honderden tanks méér ingezet aan die zijde, dan toen de Amerikanen er waren.
En rukken er hele divisies met alle zwaar materieel op naar het zuiden, tot dicht bij de hoofdstad van Zuid-Vietnam.
Wie zou zulk een kostbaar leger met al dat zware materieel eigenlijk betalen?
AI weer, wie het weet, mag het zeggen, Het staat heel officieel vast, dat er in Vietnam een internationale controlecommissie is, die er op toeziet, dat er niet meer gevochten wordt.
Hoe komt het, dat wij zo weinig horen en lezen over het optreden van die controle-commissie? Voor de derde keer: wie het weet, mag het zeggen.
De vragen in dit artikeltje gesteld zijn natuurlijk retorische vragen.
Wie het kommunisme kent weet dat het "bestand" dat in Vietnam werd gesloten door de kommunisten, net als alle door hen gesloten verdragen, als een vodje papier wordt beschouwd. Zo iets behoort zonder meer tot hun leer, hun moraal.
Het is ook iedereen bekend dat de infiltratie van Noord- Vietnamse legers in Zuid-Vietnam ononderbroken doorgaat.
De Canadese leden van de controlecommissie legden indertijd hun funktie neer omdat de Hongaarse en Poolse leden daarvan de bestandsschendingen door Noord-Vietnam en de Vietcong weigerden te veroordelen omdat zij naar hun eigen zeggen deel uitmaken van de kommunistische wereld.
Na het sluiten van het bestand verklaarde de Noordvietnamese premier Dong: Ons volk is vol geestdrift en zeer gelukkig met het behaalde succes. Het is een overwinning op het militaire, politieke en diplomatieke front. Wij zullen de strijd voortzetten om het revolutionaire werk van het Vietnamese volk te voltooien. Wij zullen voortgaan op de wcg naar de bevrijding van Zuid- Vietnam en de hereniging van het vaderland!
En toen aan Le Duc Tho - de winnaar van de Nobel-prijs voor de vrede! - na de sluiting van het bestand gevraagd werd of de daarmee afgesloten oorlog de laatste was geweest, zei hij letterlijk: "Ik ben kommunist en volgens de Marxistisch-Leninistische theorie zal er oorlog zijn zolang het imperialisme bestaat."
En zo gaat de oorlog in Zuid-Vietnam door. In het gekwelde land met zijn zeventien miljoen inwoners van welke er zeven miljoen vluchtelingen zijn en met zijn half miljoen wezen leven!
En ondertussen helpt progressief Nederland alléén de kommunisten!


Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief