Veldhospitalen opzetten voor de Koning

2013-04-20
  • Jaargang 57
  • nummer 8
Waarom zouden we nieuwe kerken planten en niet gewoon oudere kerken revitaliseren? Waarom willen we mensen bereiken met het goede nieuws als de meeste mensen daar niet op zitten te wachten? Waarom zouden we hen lastigvallen in plaats van hen gewoon te respecteren zoals ze zijn? De Iraanse Abus confronteerde Theo Visser met Gods wereldwijde plan.

‘Wee mij als ik het Evangelie niet verkondig!
De noodzaak daarvan is mij immers opgelegd’ (1 Korintiërs 9:16, HSV). Deze roep voelde ik in mijn hart vanaf het eerste moment dat ik als jonge HEAO-student mijn leven aan Jezus toevertrouwde. Ik koos daar niet voor, ik had andere plannen. Maar dit verlangen werd alleen maar dieper naarmate Hij langer met mij onderweg was.
Een jaar later studeerde ik theologie en daarna begon ik met asielzoekers te werken voor de stichting Gave. Ik brandde mezelf aan de kerk, die het lastig vond mensen van buiten onderdak te bieden. En toch raakte ik verslingerd aan diezelfde kerk, omdat het de bruid van Jezus is.
Tijdens mijn werk voor Gave merkte ik wel hoeveel onbenutte kansen er lagen, zoals open kerk zijn vanuit het perspectief van een zoeker en verschillende culturen in een gemeenschap onderbrengen. De Geest maakte mij onrustig. Het verlorene zoeken en vinden, hoe doe je dat?

Klap op de vuurpijl was mijn ontmoeting met Abus. Na een half jaar met me mee te zijn gegaan naar de kerk zei hij: ‘Theo, er zit me iets dwars.’ Terwijl ik naar het vragende gezicht van mijn Iraanse vriend keek, vroeg ik hem ermee voor de dag te komen.
‘Als christenen geloven jullie toch dat de wereld een slagveld is waar mensen ernstig gewond zijn en liggen dood te bloeden?’ zei hij. Dat kon ik moeilijk ontkennen, dus vervolgde hij: ‘Hoe komt het dan dat ik jullie kerk vooral zie als een academisch ziekenhuis? Jullie zijn prima georganiseerd, maar je bent er vooral voor je eigen mensen.
Als jullie dit echt geloven, waarom zie ik dan geen ambulances op en neer rijden naar het slagveld? Waarom plaatsen jullie geen veldhospitalen op dat slagveld?’ Ik kon niet meer terug. Mijn nieuwe missie vanaf dat moment was ‘academische ziekenhuizen’ te helpen om ‘veldhospitalen’ uit te zetten!

Theo Visser is directeur van het netwerk International Church Plants (zie het kader).


ICP-netwerk
Theo Visser geeft sinds 2005 leiding aan ICP. Het doel van deze organisatie is: ‘advancing the Kingdom by equipping churches to plant intercultural communities’. Inmiddels maken in Nederland meer dan twintig nieuwe kerkplantingen deel uit van dit netwerk. Kenmerkend is hun missionaire en interculturele DNA. ICP helpt kerken die nieuwe gemeenschappen willen beginnen die openstaan voor de interculturele diversiteit van hun wijk, dorp of stad en staat vervolgens naast hen in een proces van doorgroeien en verdieping.
Meer weten? Zie info@icpnetwork.nl.

Gebed
Heilige Vader, we bidden U dat veel meer mensen de ‘shalom’ van Jezus leren kennen.
Geeft U hun de heelheid van geest, ziel en lichaam die U, Jezus, door Uw dood en opstanding hebt verdiend. Wek ons als Uw gemeente op voor Uw missie. Maak ons bereid om onze veilige comfortzones achter ons te laten. Maak ons offerbereid. Help ons steeds opnieuw terug te gaan naar Uzelf om vanuit de verbondenheid met U een verschil te maken in deze wereld.
Vader, doe in Jezus’s naam dat met ons wat nodig is om Uw naam in ons mooie land verheerlijkt te zien worden, om Uw Koninkrijk te zien komen en om Uw wil gedaan te zien worden. Doe alle drie deze dingen op de aarde zoals het ook in de hemel gebeurt. In onze stad. In ons dorp. Voor de glorie van uw luisterrijke naam!

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief