Redactioneel
2013-06-01
Kerkzang: het is zo bont als wat. Mijn eigen ervaringen gaan van helenoten-zang in de Gereformeerde Gemeente in Nederland tot knetterharde gospel in een zwarte kerk in Harlem, New York. Met vele smaken daartussenin. Onze kerken zaten met hoofdzakelijk psalmen en gezangen uit het Liedboek voor de Kerken lange tijd ‘veilig in het midden’. Maar het afgelopen decennium is die bandbreedte steeds verder opgerekt. Het langverwachte nieuwe liedboek, dat op 25 mei officieel gepresenteerd werd in Monnickendam, opent in lijn met deze ontwikkeling de deur naar een veel groter en oecumenischer repertoire van liederen en gebeden. - Jaargang 57
- nummer 11
Lang voor de presentatie van 25 mei werd al gesproken over de praktische inzetbaarheid van het liedboek, en dat zal nog wel tot lang na de presentatie voortduren. Belangrijker dan dat is echter dat de nieuwe bundel het bredere gesprek over liturgie en de plaats van zang en muziek in de dienst een stimulerende duw geeft. Aan dat gesprek willen we met dit nummer bijdragen.
Jordi Kooiman, redactie Opbouw