Christen zijn in Irak: wonen in de 'leeuwenkuil'
2013-06-01
Kun je het je voorstellen, dat je niet zomaar even naar buiten kunt voor een potje voetbal op straat? Dat je niet even snel naar een vriendin kunt om gezellig te kletsen? Voor tieners in de Iraakse hoofdstad Bagdad is een onbezorgd leven leiden niet vanzelfsprekend. Er zijn regelmatig bomaanslagen, waarbij vele doden vallen. Ook veel christenen hebben Bagdad verlaten. De kerken die er nog zijn, zijn dik ommuurd met betonblokken, om de kerk te beschermen tegen aanvallen. Van de meer dan 1 miljoen christenen die Irak in de jaren negentig telde, zijn er door alle oorlog en geweld nog maar iets meer dan 300.000 over. Om jongeren uit Bagdad en andere steden in Irak toch samen te laten komen, houdt Open Doors regelmatig meerdaagse bijeenkomsten in het noorden van Irak, waar het relatief veilig is. Met twintig medestudenten tussen de 18 en 30 jaar reisde ook Eli naar zo’n bijeenkomst. Het is een week van lol maken en sportieve activiteiten, en er is gelegenheid samen de Bijbel te bestuderen. ‘Het is fijn om even weg te zijn uit de grote stad en hier samen te zijn met andere jongeren’, zegt Eli. ‘In Bagdad kunnen we niet bij elkaar komen om te sporten of erop uittrekken om anderen over God te vertellen. Laatst ben ik in Mosul geweest. De jongeren daar stonden verbaasd dat ik me waagde in de ‘leeuwenkuil’, zoals zij hun stad omschreven. Maar ik ervoer dat God me bewust daarheen stuurde. Weet je, christenen leven hier duidelijk in grote angst. Ik wil hen juist aansporen die angst van zich af te gooien. God leeft en is in staat zijn kinderen te beschermen. De Bijbel zegt: “Als één lid lijdt, lijden alle leden mee.” Die waarheid probeer ik uit te dragen in mijn leven, door anderen op te zoeken en hun een hart onder de riem te steken.’
- Jaargang 57
- nummer 11