Een hoogverheven hogepriester: willen wij dat?

2013-06-01
  • Jaargang 57
  • nummer 11
Hebreeën 7 stelt ons Jezus voor als hogepriester, heilig en zuiver, ver boven de hemel verheven. Dat klinkt mooi, maar is dat voor ons, mensen die niet van afstand houden, wel zo’n gemakkelijk beeld? Willen wij wel zo’n hogepriester?

Toen prinses Beatrix in 1980 koningin werd, wilde ze haar ambt anders invullen dan haar moeder Juliana. Die wilde niet veel afstand tot het volk, maar vooral gewoon zijn. Beatrix besloot het anders te doen door het protocol aan te scherpen en te accepteren dat er een afstand is en ook moet zijn tussen haar en het volk, vanwege haar bijzondere ambt. Men vond haar aanvankelijk wat koel en afstandelijk, maar men ontdekte haar warme karakter en haar hart voor mensen. Zo is het Nederlandse volk Beatrix meer en meer gaan waarderen. Zo’n koningin hadden we toen nodig: koninklijk, verheven boven het volk en tegelijk dicht bij het volk. Ook Jezus heeft een troon gekregen. Na zijn hemelvaart is Hij verheerlijkt door God en Hij zit nu aan Gods rechterhand als koning. Als hogepriester staat Hij voor God en doet Hij dienst in het heiligdom. We lezen in Hebreeën 7:26 dat Hij heilig is, zonder schuld of smet, gescheiden van de zondaren en boven de hemel verheven. We lezen daar ook dat wij zo’n hogepriester nodig hebben. Maar willen we dat wel? Hij is heilig, verheven, gescheiden van zondaren, schuldeloos, zuiver – alles wat wij niet zijn. Kan Hij ons dan wel helpen? We willen ons graag vereenzelvigen en herkennen in mensen, maar lukt ons dat met deze hogepriester? We houden niet van die afstand. Die maakt ons wantrouwig.

Boven de hemel
De afstand tussen de politiek en het volk is te groot geworden. Van politici wordt gezegd dat ze leven in hun Haagse kaasstolp. Weten ze nog wel wat er onder de mensen leeft? Of neem de commissarissen van multinationals en de bankiers in hun hoge gebouwen: hebben zij nog wel voeling met de mensen beneden? We zien graag succesvolle mensen waarin we onszelf herkennen en die dicht bij ons staan. Gewone mensen die wat hebben bereikt. Dat staat ver af van de beschrijving van de hogepriester, want die is niet gewoon, maar heel anders dan wij en ver van ons vandaan. Hij is verheven, niet alleen boven de aarde, maar zelfs boven de hemel. En die afstand tussen Hem en ons gaat nog verder: wij zijn niet heilig en schuldeloos, Hij wel. Dat bleek uit zijn onvoorwaardelijke gehoorzaamheid aan God. Wij zijn zondaren en we zijn zwak in onze gehoorzaamheid aan God. Dat verschil tussen Jezus en ons voelen we heel goed aan. Hij is anders dan wij. Willen wij wel zo’n hogepriester? We voelen ons meer op ons gemak bij mensen zoals wij.

Noodmaatregelen
De hogepriesters hadden een bijzondere taak, maar ook zij waren maar mensen en moesten eerst offers voor zichzelf brengen voordat ze hun dienst in de tempel konden verrichten. Net als de koningen vielen de priesters meer dan eens tegen. Ze stonden in hun zwakheid naast de mensen. Die zwakheid kon ook ontaarden in zonde. Bij het volk, maar ook bij de top. Hoeveel mensen in de top van de politiek, het bedrijfsleven en de media zijn niet ten val gekomen doordat hun zonde aan het licht werd gebracht? En het gevolg: weer een crisis, een vertrouwenscrisis. We hebben iemand nodig die we kunnen vertrouwen en die boven al dat menselijk gedoe staat. Iemand die anders is dan wij. Zuiver en schuldeloos, zodat het hem toekomt om koning en hogepriester te zijn. Er is er maar één die daarvoor bij God in aanmerking komt en dat is Jezus. Hij is weliswaar verheven boven ons, maar vanuit de hemel heeft Hij ons geen pakket noodmaatregelen gestuurd die ons hopelijk voor een tijdje redden. Zie Hebreeën 4:14-15. Hij is zelf naar ons toe gekomen en Hij kan meevoelen met onze zwakheden, want Hij heeft het leven op aarde aan den lijve ondervonden. Hij weet uit ervaring wat verzoeking is, wat eenzaamheid is, wat onrecht is. Daarin is Hij net als wij en is er geen afstand meer. Hij is ook anders, omdat Hij in alles God de Vader gehoorzaam is gebleven. In die keuze ging Jezus een andere weg dan wij vaak doen. Hij was sterk, wij zijn zwak. Maar Hij voelt mee, omdat Hij de kracht van de verzoeking heeft ervaren, net als wij.

Geluk
Wat betekent dit voor ons? Een voorbeeld. Misschien herken je wel de situatie dat iemand die je goed kent je had kunnen beschamen waar iedereen bij was. Hij kon je pakken op je zwakheid, maar tot je grote opluchting en verbazing heeft hij je niet beschaamd gemaakt, maar je in je waarde gelaten en je juist gered uit deze penibele situatie. Jezus kent ons en weet van onze zwakheden, maar maakt ons niet beschaamd. Integendeel. Hij geeft ons zijn heiligheid en schuldeloosheid. Wat een geluk! Zo’n hogepriester hebben we nodig. Hij geeft ons toegang tot die onbereikbare hemel, tot de troon der genade, tot God Zelf. Is dat dan zo belangrijk? Ja, want zonder barmhartigheid en genade verkommeren we van binnen. We willen iemand kennen die werkelijk barmhartig, genadig en goed voor ons is en die dat ook volhoudt als wij zwak zijn en tegenvallen. Iemand die je trouw blijft. Zo iemand vinden is geluk. Wie is tot zo’n liefde en trouw in staat? God alleen.

De sleutel tot dit geluk ligt noch in onze handen noch in de handen van een ander mens zoals wij, maar in de handen van Jezus. In Hebreeën 7:25 staat dat Hij ieder die door Hem tot God komt volkomen kan redden. Hij geeft ons toegang tot God Zelf, de bron van alle goed. Als we Hem vinden, hoeven we geen afgoden meer te maken die ons de weg naar het geluk moeten wijzen. God zelf is onze hoop, troost, toekomst, schild, rots. Wat een geweldige ontdekking is dat, maar wat kan het soms lang duren voordat we deze ontdekking doen en alles wat we hebben geleerd over Jezus op zijn plaats komt te staan.

Ds. Hans van Winkelhoff, tot voor kort predikant van de recent opgeheven NGK Den Haag, is lid van de NGK Rijswijk-Den Haag.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief