Redactioneel
2013-06-15
Als iets een christen pijn doet, dan is het wel mot in de kerk. Vraag het Paulus. Vraag het Luther. Vraag het één van de vele Nederlands-gereformeerden die er vandaag de dag mee te maken hebben. Soms zou je er hopeloos van worden. Sommigen worden dat inderdaad en keren de kerk de rug toe. Liever in de huiskamer geloven dan elke zondag geconfronteerd worden met gekibbel over de liturgie en het functioneren van de predikant. Hoewel de keuze van deze mensen heel goed voor te stellen is, vergeten ze dat de kerk het eigendom, ja, zelfs het lichaam van Jezus Christus is en dat zal blijven, tot de laatste dag aan toe. Het is zijn kerk waar we over praten, dus past een pessimistische, negatieve beschouwing ons niet. - Jaargang 57
- nummer 12
We willen daarom in dit nummer met een positieve, hoopvolle blik naar de, zo lijkt het, groeiende problematiek rond predikanten en gemeenten kijken, aan de hand van de recent gehouden predikantenconferentie – waar dit thema nadrukkelijk aan de orde kwam – en twee artikelen met waardevolle adviezen rond kerkelijke conflicten en leiderschap.
‘En houd dit voor ogen: ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld’ (Matteüs 28:20).
Jordi Kooiman, redactie Opbouw