Jezus Christus: de eerste en de laatste
2013-06-15
De TIME Magazine van 20 mei beschrijft in het hoofdartikel de zogenoemde ‘Me Me Me generation’. Dat is de generatie van jonge mensen die in eigen kring een beroemdheid willen zijn en voortdurend foto’s van zichzelf maken en die laten zien in de social media. Ze zijn zelfgericht en idealiseren zichzelf. In Nederland spreken we van ‘project ik’. Deze ik-gerichtheid blijft natuurlijk niet beperkt tot jonge mensen, maar is de mens eigen. Het houdt in dat we in alles van onszelf uitgaan. Dit werkt door in de manier hoe we problemen oplossen en vragen beantwoorden. En vinden we onze mening vaak niet erg belangrijk? Als we nadenken over de zin van het leven en hoe we gelukkig kunnen worden, keren we tot onszelf en zoeken we het in onszelf. We willen onszelf vinden en onze identiteit helder krijgen. Deze neiging tot ik-gerichtheid zit in mensen. Dus ook in christenen. - Jaargang 57
- nummer 12
Wat Jezus van Zichzelf zegt in Openbaring 1:17 en 21:6 – ‘Ik ben de eerste en de laatste’ – geeft ons een heel andere gerichtheid. We worden uitgedaagd om onszelf los te laten en niet achter onszelf aan te blijven lopen, maar om een ander mens te ontdekken: Jezus. Jezelf altijd als uitgangspunt nemen in de zoektocht naar jezelf, in het vinden van geluk, kan erg vermoeiend zijn, omdat je niet vindt wat je zoekt. Het is dan heilzaam om de aandacht te verleggen naar Jezus en Hem tot uitgangspunt te maken van je denken. Wie Hem leert kennen, ontdekt zichzelf, en ook dat Hij er eerder was dan jij. Dan draait gelukkig niet alles om mij, maar om Hem. Hij is immers de eerste. Hij is mij in alles al voor geweest, want waar was ik toen Hij de wereld schiep? Hij heeft mij gemaakt. Ik hoef dus niet zelf te bepalen wie ik ben. Hij weet wie ik ben. Dat is een ontspannende gedachte. Alles staat of valt niet met mij. Alleen: Laat ik Jezus ook de eerste zijn in mijn leven? Stem ik mijn denken en doen daarop af?
Ultiem geluk
Jezus noemt Zich ook de laatste. Het laatste is waar alles op uitloopt: ultiem geluk, eindelijk vrede, eind goed al goed. Dat laatste, daar doen we het allemaal voor. Daar werken we naartoe: een goed pensioen, een mooie loopbaan, erkenning van mensen, succes omdat je wat hebt bereikt in het leven. Al deze vaak goede dingen moeten betekenis aan het leven geven. De vraag is: zijn dit soort dingen god in je leven of is God God in je leven? Een god: is dat niet alles wat voor mensen het leven van ultieme betekenis maakt? Aan zo’n (af)god ontleen je je hoop en geluk, maar je moet hem wel gehoorzamen. Wie bijvoorbeeld alles investeert in geld en bezit, zal mammon moeten gehoorzamen. Laat deze je in de steek door een koersval van je kostbare aandelen, dan laat het geluk je in de steek. Voor veel mensen verliest het leven dan aan zin en betekenis. Ze worden angstig en wanhopig. Jezus maakt ons vrij van deze slavernij door voor ons de laatste te zijn: ons ultieme geluk, onze hoop, onze toekomst, onze Redder uit alle nood.
Happy end
Wat gebeurt er als ik het omwissel? Als ik Jezus niet de laatste laat zijn, maar Hem probeer te gebruiken als een middel om mijn geluk, mijn doel te bereiken? Dan gaat Hij jammerlijk falen. Stel, er komt iemand in de gemeente die teleurgesteld is in het leven, in mensen en in instanties en het nu eens probeert met de kerk en het geloof. De gelovigen in de gemeente beloven deze zoeker geluk en bevrijding van angst en zorgen, als hij of zij Jezus toelaat in het leven. Dit zal op een teleurstelling uitlopen.
Nog een voorbeeld. Je bent altijd trouw geweest in kerkgang en trouw aan medemensen en je hebt je christen-zijn nooit onder stoelen of banken gestoken. Maar dan komt er tegenslag: je raakt je baan kwijt of mensen lachen om je omdat je christen bent. Je vraagt je af waar je het allemaal voor hebt gedaan. En je vraagt je af wat je aan God hebt. Het is verleidelijk om van Jezus het middel te maken om je doel te bereiken. Maar wat is mijn happy end? Dat mijn ‘project ik’ slaagt, waarbij Jezus heeft mogen bijdragen? Als Jezus de laatste is in je leven, dan is je happy end dat je Hem mag ontmoeten en voor altijd bij Hem mag zijn.
Waargemaakt
Jezus zei dat we eerst het Koninkrijk van God moeten zoeken en zijn gerechtigheid. Al het andere ontvangen we daar nog eens bovenop. Al dat andere, dat is dat doel dat we zo graag willen bereiken, dat zijn de dingen die we als onmisbaar voor ons geluk beschouwen. Jezus daagt ons uit om die dingen op de tweede plaats te zetten en Hem als eerste en laatste te accepteren in ons leven. Al die andere dingen moeten we ooit toch loslaten. Zeker als we sterven. Maar Jezus heeft de dood verslagen en leeft. Hij is daarom bij machte om alle dingen van vroeger nieuw te maken op de nieuwe aarde. Misschien zijn we bang dat we dingen verliezen die voor ons van grote waarde zijn als we Hem de eerste en laatste maken in ons leven. Of we zijn bang dat God ons van alles afneemt en ongelukkig maakt. Of we vrezen dat we de controle verliezen over ons leven. Maar God is geen afgod die met ons solt en ons dan laat vallen. Jezus liet ons niet in de steek in de benauwde uren in Getsemane en aan het kruis. Toen het werkelijk gevaarlijk werd, bleef Hij ons trouw en had Hij zijn leven voor ons over. Wat Hij belooft met de woorden ‘Ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld’ heeft Hij al waargemaakt. Dan is Hij toch te vertrouwen?
Ds. Hans van Winkelhoff, tot voor kort predikant van de recent opgeheven NGK Den Haag, is lid van de NGK Rijswijk-Den Haag.