Thuiskomst
2013-09-07
Op het moment dat ik dit stukje schrijf, wordt in Lage Vuursche prins Friso begraven. Het is hartverscheurend als je je kind, je geliefde, je papa naar het graf moet brengen. Mensen die het hebben meegemaakt begrijpen als geen ander de uitdrukking die gebruikt wordt voor de moeder van Jezus, ‘dat er een zwaard door haar ziel ging’.- Jaargang 57
- nummer 17
In de aanloop en nu bij het sterven van de prins heeft het hele land meegeleefd. Bij alle vorige uitvaarten in de koninklijke familie stonden wij er ook nog allemaal via de televisie met de neus bovenop. Je kon de emoties op de gezichten zien. Het moet nu, ondanks het grote verdriet, een verademing zijn dat ze als een gewone familie hun dierbare dode ten grave kunnen dragen. Helemaal in de lijn van deze prins gebeurt dat in besloten kring op een klein kerkhof vlak bij de plek waar hij opgroeide en een gelukkige jeugd had.
De dienst wordt geleid door de ‘hofpredikant’ dominee Carel ter Linden. Tik zijn naam op Google in en lees over zijn laatste boek: Wat doe ik hier in Godsnaam. Ik hoorde er een paar weken geleden een radiointerview met hem over.
In november vorig jaar ging Kefah Allush van de EO met een doodskist op de auto bij Ter Linden op bezoek. Mooi dat hij de dominee zonder discussie vrij liet uitspreken. Wel stond later de conclusie op de site: ‘De predikant van het koninklijk huis gelooft niet meer in de hemel of het hiernamaals.’ Echt nieuws d at er toe doet in seculier en christelijk Nederland.
Wie weleens iets van de Amerikaanse schrijver Randy Alcorn heeft gelezen, weet dat deze schrijver met sciencefi ctionachtige fantasie over eindtijd en hemel schrijft . In het boek Th uiskomst laat hij de briljante geleerde Li Quan in de hemel aankomen. Met verve beschrijft hij hoe de vernederde, vertrapte, doodgemartelde Chinees daar verhoogd wordt. Welke eer hem te beurt valt als hij Jezus ontmoet en zijn voorouders terugziet. Hier wordt hem een leerstoel aangeboden, hier zal hij straks de boeken schrijven, hier zal hij kennis en inzicht verwerven over de hernieuwde schepping, de nieuwe aarde. Nog even wachten tot de laatste gelovige binnen is.
Wat moet ik nou met dit verzonnen verhaal, waar ik, eerlijk bekennen, een paar dagen heel blij van ben geweest?
Neem aanwijzingen uit het laatste bijbelboek letterlijk en er zit een kern van waarheid in de fantasie. Maar laat je er niet door meeslepen, want het zal toch heel anders zijn dan in het mensenhart kan opkomen. Wat moet je vervolgens met dat uitgeklede verhaal van de bekende dominee, waar je droevig van wordt, maar ook iets in herkent, want twijfel steekt bij het ouder worden de kop op?
Paulus – die je toch niet kunt kwalifi ceren als een grote fantast, want hij heeft zelf Jezus ontmoet – zegt ronduit dat de verkondiging zonder inhoud en het geloof zinloos is als je niet belijdt dat Christus uit de dood is opgestaan en dus ook doden opgewekt worden. Lastig te geloven voor moderne mensen. Met het verstand niet te bevatten. Je moet het dan ook geloven. Want dwars door ons ongeloof en onze twijfel, onze zekerheid en fantasie, zal God wel kans zien alles weg te nemen wat het zicht op Hem vertroebelt. Dat geldt voor koningen en hooggeplaatsten, voor Carel, voor jou, voor mij.