Contradictio
2013-11-01
Ziekte, menselijk doen en laten, de dingen van het leven – ze hebben me geschonden. Ik ben een mens met pijn, geheelde wonden, herstelde hoop. Ik heb geworsteld met God, met de vraag naar het lijden en met de vraag hoe God antwoordde op mijn gebeden. De kerk was soms de plek om te schuilen, soms juist de plek waar de pijn vandaan kwam.- Jaargang 57
- nummer 21
Vooral in het luisteren naar en schrijven van muziek heb ik de genade en genezing van God ervaren. Daarover heb ik het volgende geschreven:
Contradictio
Alleen al deze woorden en deze melodie zijn een botsing,
een soort contradictio in terminis?
Het moment dat ik zing, dat ik de woorden en de tonen laat komen,
weet ik en voel ik soms op een diep niveau de aanwezigheid van God in mij.
En dat, terwijl ik zing over de onberekenbare, afwezige God die ik ervaar.
Het is in dat lied dat halverwege de omslag komt.
Daar waar God in mij zijn creativiteit uitstort, gaan mijn ogen, de ogen van mijn hart,
opnieuw van de donkere ervaringen naar het Licht van Hem.
En dan blijft er van zijn creativiteit een helend laagje achter in mijn ziel.
Laagje voor laagje, lied voor lied, wordt mijn hart weer genezen.