Schuilen bij God en bij elkaar

2013-11-01
  • Jaargang 57
  • nummer 21
Vóór de diagnose was er angst en vertwijfeling. Na de diagnose probeerde ik van wanhoop tot overgave te komen, bereid het te dragen. En al die tijd waren er de kerkdiensten. Dwars door alles heen gebeurde daar waarvoor we bij elkaar komen. Het verraste me en het gaf rust en houvast. Deze ontdekking probeerde ik naar onze gemeente te verwoorden:

Tijdens de ziekte en na het sterven van mijn dochter kreeg ik veel bemoedigingen en liefdevolle aandacht uit de gemeente. Daar wil ik u hartelijk voor bedanken. Nog meer werd duidelijk hoe belangrijk u allen voor me bent. Juist als het heel moeilijk en verwarrend is in je leven, zijn daar toch de zondagse kerkdiensten waar alles ‘gewoon’ doorgaat en mag je ‘meeliften’. De zegen, het zingen, de troost, de bemoediging, het bij elkaar zijn, het bidden, het eren van onze Vader: het was eigenlijk schuilen bij God en bij elkaar.
Dank!

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief