Heerlijk klagen, pannenkoeken eten en samen bidden, zingen en God zoeken
2005-11-04
In sommige gemeente zijn ze nooit weggeweest; in andere gemeenten duiken ze voor het eerst sinds jaren weer op: bijeenkomsten voor jonge moeders. 'Het begon als een ouder-kind-groepje, maar als de eerste vader zich meldt, - Jaargang 49
- nummer 21
vraag ik me af of hij zich hier zou thuisvoelen.'
MIRIAM DE ROOIJ
Sinds anderhalf jaar draait in Enschede de koffieochtend voor jonge moeders. 'De groep loopt heel plezierig en groeit nog steeds in aantal', aldus Dineke Mudde, moeder van zes tieners en daarmee 'een beetje buiten de doelgroep vallend'. Zij is een van de initiatiefneemsters van de maandelijkse koffieochtend.
Aanleiding voor het organiseren van de koffieochtenden was dat een aantal mensen zo weinig anderen kende en wel behoefte had om af en toe met de kleintjes uit huis te breken.
'We bespreken met elkaar een boekje (op dit moment: De tijd van je leven) en praten met elkaar over opvoedingszaken en over dingen die op dat moment leven.
Vaak heel praktische vragen, zoals bijvoorbeeld: hoe ga je om met een kind dat niet op schoolreisje durft.' Dineke Mudde vindt het mooi om te zien dat de ochtenden vrucht afwerpen.
'Gemeenteleden krijgen onderling een betere band, leren elkaar dieper kennen en zitten daardoor lekkerder in de kerk. Het contact is geregeld, is terugkerend en je deelt met elkaar het geloof en het kerkelijk leven; daarin onderscheiden de ochtenden zich van losse bijeenkomsten met vriendinnen.' De jonge moeders hebben ook leuke uitjes, vertelt Dineke. Lachend voegt zij daaraan toe: 'Zoals elke zichzelf respecterende club of vereniging in Twente aan het begin of aan het eind van het seizoen iets gezelligs doet'. Zo gingen de vrouwen aan het begin van dit seizoen met de kinderen en de vier gemeenteleden die tijdens de koffieochtenden op de kinderen passen naar een kinderboerderij en een pannenkoekenhuis.
Intiem
De Utrechtse moeder-kindgroep bestaat met ruim twee jaar iets langer dan de Enschedese en is meer te vergelijken met een bijbelkring waar moeders overdag heen kunnen en hun kinderen mee naartoe kunnen nemen.
'We willen een plek bieden waar je kind in goede handen is en waar je met anderen samen kunt zingen, bidden en God kunt zoeken', vertelt Hannie Röhm, moeder van een dochter (5) en een zoon (3). Terugkijkend op ruim twee jaar moederkind-
groep is de maandelijkse ochtend met moeders in de kerk haar 'heel dierbaar' geworden. 'Het is een heel veilige plek waar je intiem over je geloof kunt praten, zoals je dat niet snel met iemand op straat doet. Ik vind het heel mooi om mijn geloof op zo'n ochtend met andere moeders te delen en te leren over God en Jezus.
Dat laatste is ons doel, maar natuurlijk komt de thuissituatie dan in voorbeelden wel aan de orde. We zijn tenslotte allemaal moeder van jonge kinderen, we leven in dezelfde situatie.' De Utrechtse moeder-kindgroep is op Duitse leest geschoeid. Hannie, die een aantal jaren in Duitsland heeft gewoond, vertelt dat in Duitsland dergelijke groepen heel gewoon zijn. Toen zij daar eens over sprak met een jonge Duitse moeder in haar Utrechtse gemeente die graag zo'n groep zou bezoeken, zijn ze met de Mutter-Kind-Gruppe begonnen, die al gauw moederkind-groep werd.
De groep die trouw wordt bezocht door in ieder geval vijf moeders, komt in een vergaderzaaltje van de Jeruzalemkerk bij elkaar ('een zorgt vaak voor de aankleding van de ruimte met een tafelkleed en een bos bloemen') terwijl een ouder gemeentelid op de kleintjes past in de crècheruimte.
Er wordt een boekje behandeld (momenteel: De man die anders was van Gien Karssen) en er werden vooral in het begin regelmatig gemeenteleden uitgenodigd om een inleiding te houden.
Zo spraken onder andere de predikant, de pastoraal medewerkster en een ouderling bij de moedergroep.
Plannen om naast de bijbelstudie ook samen met de kinderen iets te doen, zijn nog niet echt van de grond gekomen, maar wellicht dat daar in de toekomst meer aandacht aan besteed gaat worden, aldus Hannie.
Oorspronkelijk was de groep bedoeld voor vaders en moeders, maar er zijn altijd alleen moeders gekomen.
Daardoor is het toch echt een kring voor vrouwen geworden.
Heerlijk klagen
In Doorn bestaat ook sinds ruim twee jaar een jongemoeders-
club en de opzet lijkt op een alpha-cursus. Er wordt 's avonds met elkaar gegeten en koffie gedronken en vooral heel veel gepraat. Desirée Bos, moeder van drie kinderen van 5, 7 en 9 vertelt dat het idee voor zo'n groep ontstond toen een van de moeders in het kraambed verzuchtte dat ze de alpha-cursus waarop ze met een aantal jonge moeders had gezeten, zo miste. En dan vooral het gedeelte 'waarin je je ei lekker even kwijt kon onder gelijkgestemden.' Twee jaar later en veel gezellige maaltijden verder is er van het serieus behandelen van een onderwerp 'nog niet zo heel veel gekomen', aldus Desirée, hoewel er wel plannen in die richting zijn. 'We hebben eens een associatiespel gedaan, maar het blijft tot nu toe vooral bij heerlijk klagen over wat er thuis stroef loopt, ontsnappen aan de boel en elkaar een beetje steunen met problemen.
Soms zit je zomaar met elkaar over een serieus probleem te praten, maar er zat geen vaste lijn in.' Zo'n zestien moeders komen in principe naar de club, maar de laatste tijd is het animo wat teruggelopen.
Dat heeft waarschijnlijk veel te maken met het tijdstip.
Desirée: 'Voor veel moeders is het natuurlijk moeilijk om juist rond spitsuur uit je gezin te breken, hoewel daarin natuurlijk ook iets aantrekkelijks zit. Daarom komen we nu ook af en toe op een ochtend bij elkaar.
Maar omdat ook een aantal deelneemsters werkt, kun je dan eigenlijk ook nooit compleet zijn.'
Pubergroep
Wat de moeders doen als hun kinderen ouder worden, is nog niet bekend. Dineke Mudde heeft wel een idee: 'Toen wij startten en moeders aanschreven, bedankte een aantal moeders met de opmerking: maar naar een moeders-van-pubers-groep komen we heel graag!' (mdr)