Vakantie vieren met Roemeense kinderen
2006-09-29
Deze zomer gingen we op vakantie naar Roemenië. ‘Wat gaan jullie dáár doen?’ was de vraag die we geregeld terugkregen, als we vertelden over onze vakantiebestemming. Het werd inderdaad niet zomaar een vakantie…- Jaargang 50
- nummer 19
We wilden al langer eens iets anders en dit jaar kregen we de kans om mee te werken aan een zomerkamp voor Roemeense kinderen. De organisatie ‘Oost Europa Zending’ heeft in Roemenië kleinschalige projecten opgezet, waarbij steeds vijftien kinderen uit tehuizen of achterstandswijken worden uitgenodigd voor een verblijf van vijf dagen in een vakantiehuis. Kinderen die doorgaans dus weinig liefde en aandacht ontvangen.
Een hard bestaan
In zo’n zomerkamp kunnen deze kinderen even hun moeilijke situatie vergeten en onbezorgd kind zijn. Tussen de eerste en de laatste kampdag zie je ze langzaam opbloeien en gaan hun gezichten steeds meer stralen.
Het is bijzonder om te ervaren dat je met simpele dingen – een spelletje doen, samen zingen, ja zelfs samen afwassen - deze kinderen kunt laten genieten.
Werken in een team
De leiding van het zomerkamp bestond uit zes Nederlandse en acht Roemeense vrijwilligers. De Roemeense begeleiders kwamen uit een plaatselijke kerk. Samen organiseerden we alle activiteiten en zij zorgden ook voor de vertaling in het Roemeens. De grotere kinderen spreken wel een beetje Engels, dus dat was fijn. De taal was niet altijd een belemmering, want non-verbaal kun je een boel duidelijk maken. Knuffelen is universeel.
Een kampdag
‘s Ochtends om half acht begonnen we met een dagopening voor alle leiding.
Het was fijn om samen te bidden, te lezen uit de bijbel en (als de stemmen opgewarmd waren) een lied te zingen. Nadat we de kinderen hadden gewekt en aangekleed gingen we samen ontbijten, corvee taken doen en vrij spelen. Twee maal per dag organiseerden we een grotere activiteit zoals een speurtocht, voetballen, kralen rijgen of vogelhuisjes maken.
’s Avonds zaten we gezellig met z’n allen in de huiskamer, spelletjes doen, de kinderen om de beurt douchen en om half tien gingen ze naar bed. Dit was ook altijd een bijzonder moment, want we zongen op de slaapzaal voor de kinderen. Met gitaar en dan in donker, zo vielen de kinderen rustig in slaap. Meestal lagen we als leiding een uurtje later ook op bed, want ’s morgens was het vroeg dag.
Als gezin
Wij zijn er als gezin naar toe gegaan – met twee kinderen van twee en vier jaar – en dat was erg waardevol.
Want veel kinderen kennen een gezinsleven niet en konden zo meemaken hoe dat gaat. Ze genoten bijvoorbeeld, als onze jongste zoon te eten of drinken kreeg, in bad of naar bed ging. Ook dat je knuffelt met je kinderen en ze op andere momenten corrigeert, het zijn allemaal dingen die zij op die manier niet kennen.
Er zijn
Bijzonder was het om in die twee en een halve week te ervaren, dat God van alle kinderen houdt en dat Hij ons wilde gebruiken om Zijn Vaderlijke Liefde aan hen door te geven. Het enige wat we daarvoor moesten doen: ‘Er zijn’. (Zie verder: www.oosteuropazending.nl)