Vrouwencontactdag over vergeving
2006-10-13
'Als wij de ander niet vergeven, blijft de deur tussen ons en God dicht. Zijn liefde kan jou dan niet bereiken. En dat is onverdraaglijk.' Op zaterdagochtend 30 september sprak Marlou van Essen op de Vrouwencontactdag in Marknesse. Het thema die dag was vergeving.- Jaargang 50
- nummer 20
Marlou van Essen wist waarover zij sprak. Voor een muisstil en hier en daar aangedaan publiek sprak zij over haar bewogen leven. Afkomstig uit een gebroken, moeilijk gezin deed zij alles wat God verboden had. Maar Hij liet haar niet los, 'onder andere door het trouwe en onafgebroken gebed van mijn grootmoeder. Waarmee ik ook wil zeggen: Vrouwen èn mannen, minacht jullie gebeden niet! Het is een ontzagwekkend en krachtig middel. Onze gebeden brengen iets teweeg omdat God er kracht aan verleent!'
Psychotisch
Na veel dieptepunten (foute relaties, drugs, occulte ervaringen) was een reiki-cursus de druppel die Marlou deed instorten. Ze werd psychotisch - 'een hel op aarde' - en depressief opgenomen in een instelling. Helemaal afgebroken en in de put zocht ze opnieuw haar heil bij Jezus. En Hij is haar gaan genezen. 'Niet in een nachtje, maar in een proces van jaren en jaren en jaren.' Marlou ging deel uitmaken van een evangelische gemeente en de leden werden haar broers en zussen. Totdat haar ook hier een enorme klap werd uitgedeeld. De gemeente kreeg steeds meer sektarische trekken en de relatie die zij had gekregen met haar huidige echtgenoot Frank van Essen moest zij van het leiderschap beëindigen. Marlou besloot haar eigen hart te volgen. Daarop werd zij in de ban gedaan. 'Een ontzettend pijnlijke periode', vertelt zij daarover. 'Juist onze broeders en zusters in de Heer kunnen ons het meest pijn doen, heb ik ondervonden.'
Loslaten
'Jezus leerde mij om te vergeven en te vergeven en te vergeven en te zegenen. Iedere dag opnieuw. Ik leerde het oordeel over de mensen die mij hadden verwond aan Hem over te laten. God is onze rechter. En door het oordeel aan Hem over te laten, kon ik gaan loslaten.' Dat dat niet makkelijk is, hoeft niemand Marlou te vertellen. 'Het is mogelijk. Maar alleen met de kracht die Jezus ons geeft. Anderen vergeven is een wilsbesluit. Een keuze die we moeten maken. Duizenden keren opnieuw. Maar als we niet kiezen voor vergeving, blijven we verbonden aan de persoon die ons verwond heeft.' Marlou benadrukte dat onze schuld aan God nog altijd heel veel groter is dan de schuld van anderen aan ons. 'Als wij niet kunnen vergeven dan is de deur tussen ons en God dicht. Dan kan zijn liefde ons niet bereiken. Dat is onverdraaglijk. Het is daarom voor ons zelfbehoud van levensbelang om te vergeven met de kracht van de Heilige Geest.' Marlou riep de aanwezigen op om als er dingen zijn die je een ander moet vergeven, je tot papa God moet komen. 'Zodat je de kracht kunt ontvangen om te vergeven wat ons is aangedaan. Want alleen kunnen we dat niet.'
Berouw
Moet je ook vergeven als de ander daar niet om vraagt en er geen sprake is van een schuldbelijdenis? Op die vraag vanuit het publiek antwoordt Marlou dat een schuldbelijdenis natuurlijk van groot belang. 'Het heeft een helende werking, voor alle betrokkenen.' Marlou zei ervan uit te gaan dat 'een kind van God leert zijn schuld te belijden tegenover anderen'. Maar ook zonder dat iemand erom vraagt (bijvoorbeeld omdat de persoon die jou verwond heeft, is overleden) is vergeven voor jezelf van levensbelang. 'De Here Jezus, de Vader en de kracht van de Heilige Geest helpen je in dit proces. Je gevoel tegenover de ander verandert stukje bij beetje. Ook als er bij de ander geen berouw is.'
Bloemschikken
Na de toespraak en de muziek van Marlou en Frank van Essen was er een aandoenlijk optreden van kinderkoor 'Zingen maakt blij' uit St. Jansklooster. In de pauze waren er broodjes en warme snacks en hadden de bezoeksters gelegenheid om langs diverse kraampjes te wandelen. Het middagprogramma bestond uit diverse workshops. Zo konden de dames liturgisch bloemschikken, een lied instuderen, luisteren naar een lezing die werd verzorgd door de stichting Open Doors, een theeboeket maken of aan mime doen. Na alle workshops werd de dag weer gezamenlijk afgesloten.
Teleurstelling
Aanvankelijk was er vooral bij de Marknesser dames de teleurstelling dat de opkomst lager was dan verwacht.
Met ruim 200 bezoeksters en een enkele bezoeker bleef de teller flink achter bij vorig jaar in Nunspeet (ruim vierhonderd aanwezigen). Gé Kruithof vermoedt dat onder andere de slechte bereikbaarheid met het openbaar vervoer daaraan debet is. Maar toen het programma op die zonnige zaterdag in een feestelijk versierde PKN-kerk eenmaal was begonnen, was die teleurstelling echter al gauw verdwenen. Trudie de Vries, eveneens van de organisatie: 'Het liep goed. Veel dames complimenteerden ons met het programma. Een aantal was echt geraakt door het verhaal van Marlou van Essen over vergeving, en van de workshops 's middags heeft iedereen genoten.'