Geen bami, wèl saucijsjes, aardappeltjes en boontjes
2006-03-17
ASSEN - Elke zaterdag staat vanaf kwart over tien de koffie klaar in De Open Hof, de NGK van Assen aan de Sleutelbloemstraat. Klokslag halféén wordt de maaltijd begonnen met gebed en een stukje bijbellezen, waarna de aardappeltjes, groenten en het vlees op tafel komen. Voor wie er maar behoefte aan heeft. Sinds januari 2004 draait het project Samaritaan in Assen. 'Twee broeders uit onze gemeente kregen het op hun hart om iets voor onze minder bedeelde stadgenoten te doen. Toen zijn we maar gewoon begonnen.’- Jaargang 50
- nummer 6
Tussen de twintig en dertig gasten tellen de maaltijden gemiddeld. Ongeveer evenveel jongeren als ouderen, mannen als vrouwen. Een klein aantal is dakloos; de meesten hebben weliswaar vast onderdak, maar zitten bijvoorbeeld zonder gas en licht of hebben geen geld voor een gezonde, warme maaltijd. In de gemeente Assen zijn doordeweeks voorzieningen voor deze mensen maar in het weekend niet. Reden waarom het project snel is aangeslagen en binnen het jaar werd uitgebreid van één keer per maand naar één keer in de veertien dagen naar één keer per week. Ook het draagvlak breidde zich als vanzelf uit. Inmiddels doen ook de Jozefkerk (PKN) uit Assen-centrum en de GKV van de Assense wijk Kloosterveen mee.
Bidders
Op de medewerkerlijst staan zo'n 35 gemeenteleden uit de drie kerken. Bij elke maaltijd zijn ten minste twee koks en een gastheer en -vrouw betrokken. Verder staan uit alle kerken veel bidders om het project heen, aldus Herma Dijkstra, met haar man Harry een van de initiatiefnemers van de Samaritaan. 'In het begin deden we dat georganiseerd, ook omdat de maaltijd niet elke zaterdag plaatsvond; tegenwoordig weet iedereen door de hele gemeente heen dat er elke
zaterdag Samaritaan is en wordt er breed en continu gebeden.'
'Een heerlijk project'
Herma noemt de Samaritaan 'gewoon een heerlijk project'. 'Het is een biddend project en het loopt vanaf het begin heel ontspannen. We hebben een mooie keuken in onze kerk die zich hiervoor prima leent, het geld is tot nu toe geen probleem geweest en ook de bemensing niet.' Ze vertelt dat iemand zich onlangs als vrijwilliger wilde opgeven maar dat die is gewezen op een ander project voor dak- en thuislozen.
Omdat er gewoon geen hulp meer nodig is. 'Als de periode tussen de keren dat je aan de beurt bent te lang wordt, gaat dat ten koste van de continuïteit. Dus hebben we ervoor gekozen om met de mensen die we nu hebben voorlopig te werken.' Maar niet alleen de organisatie verloopt volgens Herma ontspannen. 'Ook de sfeer bij de maaltijd is bijna altijd heel prettig. Terwijl het om mensen gaat die door de week best spanningen met elkaar hebben. Maar zodra ze hier binnen zijn stopt dat gewoon en kunnen we altijd in alle rust, liefde en vrede met elkaar eten.' '
Hé, moeten jullie niet bidden dan?'
Het project Samaritaan is nadrukkelijke geen evangelisatieproject of alphacursus voor dak- en thuislozen.
Herma: 'We doen dit vanuit onze christelijke identiteit en als gasten vragen stellen, vertellen we over ons geloof.
Maar we geven ze een maaltijd omdat we vanuit onze liefde voor Christus barmhartig willen zijn voor onze naasten, Zijn liefde willen doorgeven in daden.' Aanvankelijk werd er door de medewerkers heel bescheiden van tevoren met elkaar gebeden, bang dat een gebed aan tafel misschien gasten zou afstoten.' Herma, lachend: 'De gasten vroegen al snel: ''Hé, jullie zijn toch christelijk? Moeten jullie niet bidden dan? En misschien een stukje lezen?'' Toen zijn we gewoon met elkaar aan het begin van de maaltijd gaan bidden en dat doen we nog steeds. Verder wordt er een stukje gelezen en aan het eind van de maaltijd wordt er weer met elkaar gedankt.' Overigens is inmiddels op verzoek van een aantal gasten op dinsdagmiddag een Bijbelstudie-groepje gestart. Er wordt met elkaar geluncht en daarna onder leiding van twee gemeenteleden, met behulp van bijbelcursus ‘De Mens’, gepraat over een bijbelgedeelte.
Basisafspraken
Met de groei van het aantal gasten zijn er ook meer basisafspraken gekomen. Zo mogen er in 'De Open Hof' geen alcohol en drugs worden gebruikt en alleen buiten mag worden gerookt. Tijdens de maaltijd blijft iedereen aan tafel zitten en van de broden die na de maaltijd worden uitgedeeld om mee te nemen, mag iedereen er in principe maar één meenemen. Verder zijn de maaltijden altijd gezond, degelijk en vaak traditioneel: stamppotten, aardappelen en boontjes met saucijsjes, rode kool enzovoorts. 'In het begin hadden we wel eens rijst of bami, maar dan zeiden de gasten, die ook steeds vrijer werden, dat ze dat soort goedkoop eten zelf al maakten en dat ze liever aardappelen met groenten en vlees wilden.' Herma: 'Met kerst hebben we echt een geweldig diner aangericht. Met alles erop en eraan. Rollade,
stoofpeertjes, gebakken aardappeltjes. Het was echt feest, voor ons allemaal!'
Iets terugdoen
Bijzonder was het initiatief van de gasten 'om iets terug te doen voor de gemeente'. Toen ze hoorden van de kerstavond-zangdienst wilden ze daar komen zingen. Van tevoren werd er geoefend met een gitaar en er traden die avond daadwerkelijk vijf gasten, bijgestaan door een aantal medewerkers, in de kerk op. Herma: 'Dit is een rijk project, dat alle betrokken veel geeft en waarin we Zijn naam groot kunnen maken.'