Opschrift
2004-01-09
Al eens eerder gaf ik hier iets door uit het blad Kivive ('Christelijk magazine voor en door jongeren', uitgegeven door Buijten & Schipperheijn). Het is een wat dwarsig blad, dat anders tegen de dingen aankijkt dan wij dat in doorsnee gewend zijn. Een voorbeeld daarvan is een serie verhalen over 'De wonderlijke avonturen van Tjokke Slurp'. Tjokke is afkomstig van de planeet Knurf. Voor zijn studie Laaglandse Aardwetenschappen is hij naar onze aarde gekomen om daar wetenschappelijk onderzoek te verrichten.- Jaargang 48
- nummer 1
Tjokke heeft intussen een Bijbel gekocht. Nu krijgt hij les in de geheimen van het ‘christen-zijn’. Z’n leermeester is ds Johannes Tranendal.
Johannes is niet ontevreden over mijn bijbel. Even beweegt hij het zwarte boekje tussen zijn harige vingers en geeft hem dan weer terug. “Zorg dat hij netjes blijft,” adviseert hij mij vervolgens.
“Dan zien de mensen dat je een echte, degelijke christen bent.” Ik knik, want dat wil ik maar al te graag: dat mensen zien dat ik een echte, degelijke christen ben. En ik ben dolbenieuwd wat ik hiervoor nog meer kan doen.
“Johannes,” begin ik dan, ietwat onzeker.
() “Hoe kunnen mensen nog meer zien dat ik een echte christen ben?” Johannes slaakt een zucht, bij wijze van: dat is geen eenvoudige vraag.
Vervolgens zet hij zijn hand aan zijn mond, die licht samenrolt en beweegt hij zijn hoofd gestaag heen en weer.
Het mag duidelijk zijn: Johannes denkt na.
“Nou,” begint hij dan uiteindelijk.
“Het belangrijkste is natuurlijk de bijbel.” “Daar staat in hoe je moet leven?” “O, ja misschien ook wel. Maar het belangrijkste is dat mensen zien dat je een bijbel hebt. Hou hem daarom altijd goed in zicht en doe hem nooit in een tasje. () Als christen is het ook belangrijk om je netjes te kleden. Met slordig of merkwaardig geklede mensen kan God natuurlijk niets. Veelkleurigheid is natuurlijk mooi, maar wel met mate. Met flinke mate.” Buiten breekt de zon door. Een vogel begint spontaan een liedje te fluiten.
Ondertussen oreert Johannes verder: “Als christen is het ook belangrijk om alleen om te gaan met nette, liefst kerkelijke mensen. Praten met zwervers en dergelijke is absoluut taboe.
Dat zijn heidenen die diep zijn gezakt, daar moeten we zo ver mogelijk bij vandaan blijven. Sowieso moet je contact met heidenen zoveel mogelijk vermijden. Alleen bij evangelisatieacties is enig contact met heidenen toegestaan.” “Is dat alles wat je moet weten om een christen te zijn?” Johannes lacht (). “Nee,” gaat hij verder.
“Nog lang niet. Maar ik kan je nog wel wat meer vertellen.” “Ik ben benieuwd.” Ja, ik ben benieuwd en tegelijk bang dat ik er nu nog minder van ga begrijpen.
Het is niet bepaald makkelijk om een echte christen te worden.
“Er is zijn nog een aantal belangrijke zaken waar christen aan te herkennen zijn. Als christenen klonteren we graag samen. In Nederland hebben wij zoiets als de ‘biblebelt’. Dat is een hoop waar vooral christenen wonen, met de Veluwe als top. Veilig, verantwoord en ver van het heidendom. In de grote steden kom je steeds minder christenen tegen en dat is maar goed ook. Immers, in vergelijking met Amsterdam vormen Sodom en Gomorra het nieuwe Jeruzalem.” Geen idee waar Johannes het nu plotseling over heeft. Misschien zijn het zijn kinderen, Sodom en Gomorra.
“Dat was het?” informeer ik.
“O nee,” lacht Johannes. Zijn buik schudt gezellig op en neer. Je moet heel wat weten om een echte, degelijke christen te worden. () Het is natuurlijk ook heel belangrijk om naar de kerk te gaan. Niet zozeer voor jezelf, maar vooral voor anderen.” Ik kijk Johannes met grote ogen aan.
Althans, zo voelt het.
“Dan zien de andere christenen dat jij een echte, degelijke christen bent.
Mijn ervaring is dat het christenen niet zoveel uitmaakt wat je gelooft, zolang je maar regelmatig in de kerk te vinden bent. Hoe je daar precies zit is niet zo relevant, daar vraagt ook niemand naar.” “En de heidenen...” “Juist, je begint het al te begrijpen.
De heidenen zien ook dat je naar de kerk gaat. Dan moet je natuurlijk wel de bijbel duidelijk zichtbaar bij je dragen en een beetje rechtop lopen. En vooral niet te blij kijken.” “Niet te blij?” “Straks denken de heidenen nog dat het leuk is om naar de kerk gaan en gaan zij ook. En heidenen kunnen we natuurlijk niet gebruiken, in de kerk.” “Dat lijkt me duidelijk.” Ja, het is me nu wel een beetje duidelijk, alleen vraag ik mij nu af of het nog wel zo aantrekkelijk is om een christen te worden...
Overdreven? Ja natuurlijk. Maar wel geschikt om (jonge) mensen aan het denken te zetten. En laat dat nou precies de bedoeling zijn!