Blote billen
2004-01-23
Ik zie ze nu al twee weken… vanuit mijn raam.- Jaargang 48
- nummer 2
En, ik schijn er een neus voor te hebben, ik zie ze ook onderweg van school naar huis. Weer eens iets anders dan een sloggi-reclame.
Blote billen. Een linkerbil en een rechterbil.
En meer dan duidelijk is te zien dat het een mannenbil betreft.
'Veronica, retegoed; weer helemaal terug.'
Ik kan er niets aan doen, maar met de dag ergeren ze mij meer.
Vooral omdat Veronica begonnen is aan een agressieve campagne voor gore programma’s.
‘Zaadloze porno,’ werd het genoemd in de Volkskrant. De tv-opnames in een soort Big Brother huis, maar dan zonder taboes.
Mijn leerlingen kunnen ze ook zien, gewoon als je omlaag kijkt uit het raam. De stoplicht kastjes zijn zo beplakt dat ze vanaf de straat niet te zien zijn, maar wel vanuit ons schoolgebouw.
Ik erger me weer wat meer.
Als ik die avond langs de zenders zap kom ik Veronica tegen.
Inderdaad.
Veel ontluisterend en ranzig bloot.
Resoluut besluit ik de zender er af te knikkeren; in mijn studeerkamer hoef ik niet, als man alleen, steeds weer de verleiding aan te gaan of ik wel of niet blijf hangen op deze zender.
Vanaf vandaag alleen 'sneeuw' onder knopje 31.
Die volgende ochtend lees ik in de krant van een doorgedraaide wereld.
Dogging, een engelse term voor seks met vreemden in openbare ruimtes.
Een rage.
Ja ja. Sick world.
Ik besluit mijn verantwoording te nemen.
Om 9 uur zitten ze in mijn klas.
19 meiden, 3 jongens en ze zijn benieuwd naar de 'preek' van deze dag.
Ik zeg ernstig: 'Willen jullie opstaan en met mij meelopen; wij gaan een daad stellen.' Dan pak ik demonstratief een emmertje groene verf en een kwast. Ik loop het lokaal uit en de groep wandelt in ganzenpas achter mij aan.
Trap af.
Nog een trap.
Nog een trap.
Hal door Naar buiten.
Bij het hek wacht ik tot de laatkomers er ook zijn.
We lopen verder.
Als moeder gans loop ik voorop. Om de school heen.
Aangekomen bij de stoplichten positioneer ik de klas in een halve cirkel om de billen-poster.
Dan doop ik de kwast in de verf en smeer met resolute bewegingen de billen onder de groene verf.
Ik zwijg en ga door met mijn ernstige werk.
Er wordt gelachen, gekeken, en ik hoor diverse opmerkingen.
'Dromer is jaloers, op dat lekkere kontje.' 'Dromer is homo, hij kan er niet tegen.' 'Dromer is bang dat we uit het raam hierheen kijken ipv naar hem.'
Dromer zwijgt, totdat hij een grote wilde klodder (echte) verf op zijn nieuwe broek morst.
Ik zeg, geheel tegen mijn wens in een drieletterig woord dat begint met een 'k' en eindigt op een 't'.
Ernstige vermaningen klinken uit lacherige pubermonden.
'Zo zo, die Dromer, wat een taal, hij kan beter zijn eigen mond dichtsmeren, in plaats van deze onschuldige billen zo te besmeuren.' Gelach.
Ikzelf zie er de humor ook wel van in.
De groene klodder zit half opzij van mijn eigen bil, op een rare plek, en ruïneert mijn broek.
Als de hele poster onder de verf zit, zeg ik: 'En dit, dit zouden meer mensen moeten doen.'
Terug in het lokaal komt de gehoopte discussie.
Een goede discussie. De afsluitende moraal: 'Porno verwoest relaties, en als je van je vriendje, je vader of je broer houdt, haal je deze zender consequent uit de programmering van de afstandsbediening.
Laat hem maar wat meer naar Eurosport kijken.'
Als ik ’s avonds mijn bed opzoek en mij uitkleed zegt mijn vrouw met een vraagtekenhoofd: 'Wat heb jij nou voor groene klodder opzij van je bil?' Beschaamd vertel ik mijn verhaal…