Almere zoekt naar een heldere identiteit
2003-02-14
Geloven in God is niet echt populair in Almere. Nog geen drie procent van de 164.000 inwoners tellende stad gaat zondags naar de kerk. De verhoudingsgewijs jonge samenwerkingsgemeente van de Nederlands Gereformeerde- en Christelijke Gereformeerde Kerk (500 zielen) bezint zich op dit moment op de vraag waar ze staat en wat ze wil uitstralen. Een inventarisatie.- Jaargang 47
- nummer 4
Flevoland, Almere. Stad met een beknopte geschiedenis.
Op de plek waar ooit het water vrij spel had, begonnen pioniers vijfentwintig jaar geleden met het opbouwen van een historie. Het kale, drooggepolderde land kreeg huizen, scholen, maar ook kerken.
,,Toen ik er in 1981 bijkwam, kerkten we in een basisschool met zo’n dertig, veertig mensen”, vertelt gemeentelid Ruud Rouvoet (46). De basis was enkele jaren daarvoor gelegd met hulp van de de samenwerkingsgemeente van Nederlands Gereformeerde- en Christelijke Gereformeerde Kerk in Lelystad. ,,Van het begin af aan zijn we als kerken ook hier geïntegreerd opgetrokken, later is dit formeel bekrachtigd. Jezus roept op tot eenheid van gelovigen, dus daar streven we hier ook naar.” De groei van de gemeente liep gelijk op met de mate waarin de woningbouw in de polder vorderde. Predikant Ton Vos (43): ,,Inmiddels is meer dan vijftig procent van de leden van buiten de twee kerken afkomstig. Het voordeel van zo’n gezamenlijke start is dat er meer ruimte en vrijheid is in het vormgeven van de diensten.
We hadden hier al snel een kindernevendienst, gingen over op het nieuwe liedboek en het zingen van Opwekkingsliederen.
We houden rekening met elkaar en dat geeft speelruimte.” Wanneer een gemeentelid bijvoorbeeld een gedicht of lied heeft geschreven, kan dat een plek krijgen binnen de eredienst. ,,Mits het geen gekke dingen zijn natuurlijk. Het moet niet indruisen tegen Gods Woord”, vertelt gemeentelid Wiecherd Knip.
ESSENTIE
Niet gehinderd door een verleden waarin tradities hunsoms onterechte - onaantastbare status hebben verworven, meldt Vos hierdoor ,,sneller tot de essentie” in kerkelijke discussies te komen. ,,Niet leunen op tradities. We zoeken hier sneller gezamenlijk een weg, er wordt heel veel doorgesproken.” Niet dat alles koek en ei is in Almere.
Volgens Vos zit de gemeente momenteel ook in een uitgebreid veranderingsproces waarin men zich bezint op wat de gemeente uit wil stralen. In mei 2002 werd daarom een gemeentevergadering belegd om te praten over een op te stellen ‘Visie op de gemeente’. Dit resulteerde in een nota die eind november als discussiestuk gereed kwam. Volgens Vos zijn de eerste reacties positief.
,,Er is veel herkenning en motivatie om met de geformuleerde speerpunten aan het werk te gaan.” Eén van die punten is het herwaarderen van de bestaande wijkkringen.
Deze kringen moeten meer bedoeld zijn voor ontmoeting, onderling pastoraat en diaconaat. Ze zouden een even belangrijke status moeten krijgen als de zondagse eredienst. Ook jeugdbeleid wordt genoemd als één van de topprioriteiten. Volgens Rouvoet gaat het in de visie om een ambitieus werkstuk waarbij echter enig realiteitsbesef over de haalbaarheid soms best nodig is.
,,Gemeenteavonden hebben nu vaak een summiere opkomst met zo’n dertig leden.
Het is niet nieuw wat is opgeschreven, maar belangrijk dat je iets hebt waar je aan kunt werken.” Vos zegt dan ook intensief te werken aan meer interactie met de gemeente.
Zowel in de zondagse diensten - gemeenteleden kunnen gebedsonderwerpen aandragen en eventueel reageren op vragen vanaf de kansel - als via de acht, maandelijks bijeenkomende wijkkringen die de gemeente telt.
Vos stelt dat de sfeer in de gemeente over het algemeen open en gezellig is, maar wijst er tegelijkertijd op dat zoiets op gespannen voet kan komen te staan met de vraag om eerbied voor God. ,,Hoe combineer je het op de goede wijze, dat is de vraag waar wij voor staan.”
KINDEREN
Gemeentelid Leida van Atten voegt toe: ,,Daarnaast hebben wij te maken met zo’n tweehonderd kinderen in de gemeente.” Vos glimlachend: ,,En dat geeft ook weleens wat heen en weer geloop naar de wc tijdens de dienst.” Het jeugdwerk neemt met zo’n groot aantal kinderen een belangrijke plaats in het kerkenwerk in. Rouvoet: ,,Almere is een behoorlijk ongelovige stad.
Dat heeft ook een enorme zuigkracht op onze jeugd.
Het valt niet altijd mee om ze bij elkaar te houden. Ze worden snel aan het twijfelen gebracht. Vaak is iemand de enige christen in een klas.” Veel jeugd brengt ook praktische problemen met zich mee. ,,Geef ons een nieuwe kerkgebouw. Liefst morgen”, dramatiseert Van Atten. De kerk is namelijk te klein om iedereen onder te kunnen brengen. Sommige groepen moeten zondags nu al uitwijken naar een nabijgelegen schoollokaal. De constatering dat het kerkgebouw te klein is, brengt direct de vraag met zich mee of er mogelijk gesplitst moet worden. Volgens Van Atten wil het merendeel echter gewoon één kerk blijven.
IDENTITEIT
Als zwak punt van een grotere kerk erkent Vos dat het vrijblijvendheid in de hand werkt.
,,Veel werk wordt door te weinig mensen gedaan. Als je zou splitsen zou dit probleem nog groter worden.
We zijn nog niet zo sterk. Er is ook veel doorstroming hier, veel mutaties door verhuizingen, kortom: we zijn nog niet stabiel.” Vos wil daarom vooral werken aan een duidelijke identiteit van de kerk. ,,Je moet weten waar je voor staat en er de schouders onder willen zetten. Daarin moet je gemeenteleden als het ware ‘medeplichtig’ maken.” Rouvoet: ,,Wij zijn momenteel meer een interne gemeente dan extern. Er gaat behoorlijk veel aandacht naar het jongerenwerk. Zowel binnen als buiten de tent moet je evangeliseren.” Vos wijst erop dat geprobeerd wordt met jeugddiensten, vakantiebijbelschool en Alphacursussen enigszins tegenwicht te bieden. ,,Bovendien is het jeugdpastoraat heel fijnmazig opgezet, wie clubleider is, bezoekt bijvoorbeeld ook clubleden thuis.” Rouvoet: ,,Wat ook belangrijk is, is te zorgen dat alle jongeren onder de zestien van de kerk een verjaardagskaart thuisgestuurd krijgen.” De kerk heeft in Almere verder een belangrijke sociale functie. ,,Mijn vrienden zijn allemaal mensen van de kerk. Familie woont hier niet in de buurt en dat geldt voor veel meer mensen”, zegt Rouvoet. Waarop Vos grapt: ,,Niemand zit vrijwillig in Almere.” Rouvoet: ,,Maar als je hier eenmaal woont, is het een gewone stad, hoor.”
| Feiten Plaats : Almere Adres : kerkcentrum De Zuiderpoort, ’s-Hertogenboschplein 2 Gemeente : samenwerking Nederlands Gereformeerde- en Christelijke Gereformeerde Kerk Opgericht : 27 februari 1983 Voorganger : ds. Ton Vos (sinds september 2001) Kerkblad : De Brug (wekelijks) en Rondom de Zuiderpoort (maandelijks) Ledenaantal : circa 500 Gemiddelde leeftijd : 35 Kerkdiensten : 09.30 en 17.00 uur Zang : Liedboek voor de kerken, Opwekking, Alles wordt nieuw, begeleid met diverse muziekinstrumenten. Kinderkoor is sinds november 2001 actief en groeit in populariteit. Organisatie : De kerkenraad bestaat uit tien ouderlingen en acht diakenen. Verder zijn er wijkcontactdames die samen met de ouderling en wijkdiaken het wijkteam vormen. Dit team is het eerste aanspreekpunt voor gemeenteleden in het omzien naar elkaar. Verder is er een jeugdteam dat zorg draagt voor jongerenpastoraat. Voor bijzondere en intensieve zorg is er een pastoraal team dat bestaat uit zeven broeders en zusters. Activiteiten : wijkkringen (maandelijks), (belijdenis)catechese wordt gegeven vanaf 10 jaar en duurt tot 25e levensjaar, bijbelstudiegroepen, gebedskringen, gemeenteweekend (jaarlijks), clubs, kindernevendiensten zijn zondagsmiddags, ’s morgens altijd apart verhaal voor kinderen in eredienst, interactieve leerdiensten met visuele ondersteuning, crèche, vakantiebijbelschool, werk onder asielzoekers, Alphacursus. |