God trok me er door
2004-05-28
In gedachten laat je de kring van vrienden en collega’s eens aan je voorbijtrekken.- Jaargang 48
- nummer 11
Wie ga je uitnodigen voor de dienst waarin je belijdenis zult doen?
Of is dat een vreemde gedachte? Mart Keuning (41) nodigde bij zijn belijdenis een brede kring van vrienden en bekenden uit voor de kerkdienst op 1e paasdag in de Nederlands gereformeerde kerk van Amersfoort-Noord. Die uitnodiging bleef niet zonder reactie.
Mart groeide op in een gereformeerd nest. Hij raakte nooit los van God, maar het lijntje was in later tijden soms wel flinterdun. Een jaar of drie geleden ging het in zijn leven ineens niet meer vanzelf. Mart: ‘Ik verloor mijn baan en ook mijn relatie brak stuk. In die tijd ben ik uitgenodigd voor de Alpha-cursus en daar groeide de behoefte aan een relatie met God en een hernieuwde band met een christelijke gemeente.’
Hypocriet
Rond zijn vijfentwintigste had hij zich serieus afgevraagd of hij belijdenis zou doen. Maar Mart wilde dat niet doen zonder zich in zijn leven ook helemaal aan God toe te vertrouwen. ‘Ik vond het hypocriet om belijdenis te doen, terwijl ik niet wist of ik God wel met heel mijn hart wilde dienen. Daarbij kwam ook nog eens het gevoel, dat ik pas voor God acceptabel zou zijn als ik eerst aan allerlei voorwaarden had voldaan.
Vooral in het laatste jaar ben ik ervan overtuigd geraakt, dat Gods aanvaarding - dankzij Jezus - mijn basis is. Dat heeft me rust gegeven.’ Mart ervoer de loop van de laatste jaren als een vernieuwing van zijn denken. Dat wilde hij graag in een belijdenisdienst markeren.
Vragen
Inmiddels was bij hem ook het idee opgekomen om een brede kring van familie, vrienden en collega’s uit te nodigen voor de dienst op Paasmorgen.
Kwamen daar nu reacties op en hoe dan wel, vroeg ik. Mart: ‘Van mijn vijftien directe collega’s zijn er maar een paar christen. Maar met bijna allemaal leverde mijn uitnodiging gesprek op.
Het viel me op dat de meesten heel open en met respect reageerden. Vaak vroegen ze door op wat het voor mij betekende. Misschien ook wel omdat ik bewust mijn uitnodiging had geopend met de boodschap van de opstanding. Dat is een groot geheimenis, dat moest ook haast
wel vragen oproepen.’
Kwetsbaar
Mart vond het spannend, maar is blij dat hij het zo gedaan heeft: ‘Het leverde ook tussen de collega’s onderling gesprekken op. De clustercoördinator van mijn afdeling kwam met Pasen naar de dienst en bood me namens de collega’s een cadeau aan. Later op het werk vroegen de anderen ook nog wel hoe de dienst was geweest.’ Mart had wel het idee dat mensen, die niet vaak een kerkdienst bezoeken, vooral reageren op de sfeer in de dienst en de onderlinge omgang van gemeenteleden. Verder was hij blij met wat hij zelf in de dienst had kunnen zeggen over zijn weg. Mart: ‘Heel bewust heb ik daarbij ook de schaduwkanten benoemd. Het gaf me ruimte om de stap van belijden te zetten als een aanvaard mens. Ik merkte dat dat ook heel goed overkwam bij mijn collega’s.
Maar ik vond het minstens zo verrassend, dat ook tieners uit de gemeente reageerden op die kant van mijn verhaal.
Ze vonden het eerlijk en herkenden het in hun eigen leven. Anderen zeiden me dat ze zelf ook zo bezig waren geweest om op eigen kracht geloofszekerheid te vinden. Wie het moedeloze daarvan herkent, weet hoe bevrijdend de ontdekking is, dat het geloof niet van onze, maar van Gods kant komt.’
Ondergrondse
De belijdeniszondag deed Mart Keuning denken aan het verhaal van een voorganger uit de derde wereld, die een bezoek aan Nederland bracht. Hij vond dat het kerk-zijn in Nederland wel iets weg had van de ondergrondse.
Alleen op zondag komt er even iets van boven de grond. Mart herkent dat: ‘Met de uitnodiging voor mijn belijdenisdienst heb ik geprobeerd om dat te doorbreken. Opvallend dat je als christen juist in de gewone dagelijkse dingen zo’n groot bereik hebt. Er zijn ook volop mogelijkheden. Ik merk dat de opgroeiende generatie geloof en kerk met een redelijk open houding tegemoet treedt. Ik heb zelf in het laatste jaar ervaren, dat er nieuwsgierigheid is naar wat je beweegt in je geloof. Als je daar open en eerlijk iets over vertelt, dan maakt dat vaak meer indruk dan je zou denken’.