Whiplash, een lichte last?
2004-07-16
Mevrouw W. Schouls-de Vries kreeg in 1994 een auto-ongeluk en hield daar een whiplash aan over. Hoewel al veel over die kwaal is geschreven, hoopt ze door de manier waarop en de invalshoek van waaruit zij het beschrijft, lotgenoten te helpen. Zo’n lotgenote ben ik, dus heb ik het boekje met veel interesse gelezen.- Jaargang 48
- nummer 14
Mevrouw Schouls heeft haar boekje in elk geval een lichte last gemaakt om vast te houden en te lezen. Het telt 32 bladzijden en is door zijn kleine formaat haast een brochure te noemen.
Alle lichamelijke klachten die de auteur beschrijft zijn heel herkenbaar. Met de ‘geestelijke’ heb ik meer moeite.
Ik vind het jammer dat uit weinig blijkt dat er mensen om mevrouw Schouls heen waren die begrip voor haar hadden. Was er openheid naar haar omgeving toe? Kregen de mensen de kans te weten hoe ze zich voelde?
Toen ik aan het lezen was, kreeg ik het gevoel dat ze alles alleen wilde dragen. Ze was nogal eens opstandig en kwam zichzelf vaak tegen. Nu is dat voor ieder die wordt ‘stilgezet’, herkenbaar. Niet alleen voor whiplashpatiënten.
De ondertitel geeft me een beetje een naar gevoel. Ondanks een beperking toch een werkplek bij God? Zou het ook kunnen zijn dat je dankzij een beperking een werkplek bij God krijgt?
Hoeveel mensen zijn er niet, die juist door hun beperking zo enorm waardevol zijn? Je mag er toch van uitgaan, dat ieder mens waardevol is voor God?
Wat ook je functie in je leven is?
Tijdens het lezen bekroop me het gevoel alsof whiplash het ergste is wat je kan overkomen, of niemand begrip voor je heeft, of het belangrijk is wie of wat je bent… Bij herlezing blijkt het genuanceerder te zijn, maar toch komt het wel een beetje zo over.
Van de dertig bladzijden zijn er drie gevuld met bijbelteksten. Dat maakt het boekje niet toegankelijker om te lezen.
Rustplek
Mijn ‘whiplashjaren’ waren ook zwaar, maar hebben me ook veel geleerd. Ik heb met veel mensen kennisgemaakt die hetzelfde was overkomen.
Iedereen verwerkt dat op zijn eigen manier. Het is goed er ook relativerend naar te kijken, want overal zijn ook positieve punten in te vinden.
Soms moet je zoeken, dat is waar.
Maar ik heb veel vrienden van hun goede kant leren zien en dat kun je best positief noemen.
En die werkplek bij God? Ik vond een rustplek bij Hem en van daaruit kan ik werken bij en voor Hem. Ja, dat kost strijd en verdriet, want het werk wat je dacht dat je taak was moet anders.
Toch, vanaf je bank, je bed of je stoel… je werkplek is er altijd. Hoe beperkt je ook bent.
Aan het eind van het boekje geeft mevrouw Schouls aan dat ze er nu beter mee kan omgaan en dat ze vertouwen heeft. Dat is heerlijk voor haar.
Ik hoop dat ze dit kan vasthouden.
Wie het idee heeft dat whiplashklachten ‘tussen je oren’ zitten, raad ik dringend aan dit boekje te lezen, te gaan praten met een ‘whiplash-klant’ en te hopen dat hij het nooit hoeft mee te maken.
N.a.v. W. Scbouls-de Vries, Wiplash, een lichte last?, Doorn, Stichting Johannes Multimedia, ISBN-nummer 90 57 980 940 en kost 3,95 euro.