Ds Bert Lakerveld kiest voor het onderwijs
2003-03-14
Dominee Bert Lakerveld van Deventer en Langeslag-Heino kiest voor een ander beroep. Hij gaat komend najaar ruim twee jaar in deeltijd een Pabo-opleiding volgen en overweegt na afronding daarvan ontheffing uit zijn ambt te vragen.- Jaargang 47
- nummer 6
De kerkenraden van beide gemeenten maken het Lakerveld mogelijk zijn nieuwe studie op te pakken door zijn gemeentelijke taken te verlichten.
Hoewel de beide raden er nog niet helemaal uit zijn hoe dat gaat gebeuren, betekent dat waarschijnlijk vaker ruilen met dominees in de regio, minder deelname aan commissies en werkgroepen en minder catechese-uren.
In een persoonlijke toelichting schrijft Lakerveld onder meer: Zolang ik predikant ben, heb ik het geen gemakkelijke positie gevonden. Dit wordt niet minder, eerder sterker… Ik krijg meer en meer het idee dat de plaats van predikant voor mij niet de passende plaats in de gemeente is.
Ik heb veel nagedacht over de oorzaken. Het heeft mijns inziens te maken met mijn karakter, met de ideeën die groeien door het bijbellezen en het nadenken daarover, het nadenken over de ontwikkelingen in de kerken.
Het heeft te maken met de moderne tijd en de veranderingen die deze brengt. Op een bepaalde manier nemen voor mij de vragen toe en
wordt het onduidelijker hoe ik als predikant daarmee moet omgaan in de gemeente.’
Zonder franje
Overigens herdachten beide gemeenten 2 maart, dat Lakerveld 1 maart 12,5 jaar aan hen was verbonden. In Deventer werden Lakerveld en zijn vrouw Hermien toegesproken door Leo den Besten en Marjella Zaagman. Zaagman zat in 1990 in de beroepingscommissie en keek terug op hun eerste contact. ‘Hij is behoorlijk direct en zegt geen dingen waar hij niet achter staat. Ook al valt dat niet altijd even goed.’ Den Besten noemde hem ‘bijbelgetrouw op een manier, die wel eens discussie oproept’.
‘Hij gaat zijn eigen gang, staat niet graag in het middelpunt en werkt zonder franje.’ Hij bood het echtpaar een envelop met inhoud aan.
Lakerveld wilde niet in de sfeer terechtkomen van ‘al die goede herinneringen’. ‘Want het waren niet alleen goede, daarvoor ken ik mijn grenzen en beperkingen te goed. Dank dat jullie hebben willen optrekken met de persoon die ik ben.’ Vooruitkijkend naar de toekomst zag Lakerveld zichzelf als Deventernaar, ‘want ik kan me mezelf niet goed voorstellen in een andere gemeente. Maar dan zal ik meer een lam zijn dan een herder.’ In het volgende nummer van Opbouw meer over de achtergronden van Lakervelds stap en de reactie daarop van zijn twee gemeenten..