Wat is onze focus?
2003-05-09
Er is de laatste tijd veel ophef over jongeren in de kerk, de jeugdkerk en jeugddiensten. Laten we eens beginnen bij de praktijk. In de praktijk lopen steeds meer jongeren weg uit de kerk. In deze tijd nemen steeds vaker jongeren voor de laatste keer plaats in kerkbank.- Jaargang 47
- nummer 10
Tenminste zo lijkt het. Tegelijkertijd constateert W. Grandia (Ronduit) in Visie terecht dat er in Nederland een complete generatie opgroeit zonder Christus. De eerste complete postchristelijke generatie in Nederland.
En wij zijn kerk in de samenleving waar deze generatie opgroeit. Wat is de focus in onze kerkdiensten?
Hebben wij een verantwoordelijkheid ten opzichte van onze jongeren en de jongeren die zonder Christus opgroeien?
Eredienst
Het doel van de zondagse eredienst is even simpel als doeltreffend te verwoorden.
Het is een dienst tot eer van God!
De focus ligt daarin allereerst niet op de bezoekers van die dienst, maar allereerst op God voor wie die dienst gehouden wordt. Dat blijft staan, ook als we het over de bezoekers gaan hebben.
Bovenal is de eredienst een dienst van en voor heel de gemeente. Over een groep van de bezoekers constateert Grandia in het artikel ‘gebakken lucht en lege hulzen…’ dat jongeren de diensten zien als geesteloze vormen, weinig aansprekende leiders, geen ruimte voor eigen inbreng en weinig liefde en bewogenheid. Dat is een heftige constatering en roept op tot bezinning! Zeker als we het tegen het licht houden van de explosieve ontwikkeling van verschillende jeugdkerken en de groeiende groep mensen die in Nederland opgroeien zonder Christus. Wat is onze focus?
Verantwoordelijkheid
Zonder meteen met een beschuldigende vinger te wijzen naar de kerken is het goed om eerst te kijken welke verantwoordelijkheid wij als kerk hebben tegenover jongeren. Jongeren groeien op naar jongvolwassenheid en binnen de kerk tot geestelijke jongvolwassenheid.
Daar nemen we verantwoordelijkheid voor als we in onze erediensten kinderen laten dopen.
God zegt daarmee: ik wil met dat kind op weg gaan. Jij hoort erbij! Eerst is dat de verantwoordelijkheid van ouders, maar vrij direct daar achteraan zeker ook de verantwoordelijkheid van de gemeenteleden in het algemeen en de kerkenraad in het bijzonder! De vraag is ook hier: wat is onze focus?
Wie ik ben…
Als steeds meer jongeren de kerk de rug toe keren dan zijn ze in hun zoektocht naar hun identiteit rond de vraag ‘wie ben ik?’ kennelijk op een punt gekomen waarop ze de conclusie trekken: ik ben iemand die hier op een of andere manier niet thuishoort of mijzelf er niet thuis voel. Ik hoor er niet bij! Terwijl wij als kerk door de doop zeggen: 'Dat is niet zo, jij hoort er wel bij! God is ook met jou op weg gegaan!' Ik heb teleurgestelde verhalen van jongeren gehoord die hun gaven en talenten aan het ontdekken waren, en die in wilden zetten binnen de kerk maar daar geen ruimte voor kregen.
Die inderdaad tegen een muur van onbegrip aanliepen. Zo werden de verschillende talenten in de kiem werden gesmoord. Is onze kerk een plek waar jongeren zichzelf mogen ontwikkelen tot geestelijke jongvolwassenheid, een plek waar ze kunnen ontdekken wie ze zijn? Al betekent dat soms vallen en opstaan en met vormen die ons in eerste instantie wat terughoudend maken? Wat is onze focus?
Kennen en ervaren
Kennis is een belangrijk aspect in ons kerk-zijn en dat is het ook niet voor niets door de eeuwen heen geweest.
Jongeren daarentegen hebben behoefte aan een stuk beleving. Dat blijkt wel uit de enorme groei van jeugdkerken.
Vroeger zouden we die ervaring bestempeld hebben als bevinding.
Ervaren aan je eigen lijf dat wat in de kerk beleden wordt ook relevant is voor het leven van alledag. Dat je niet alleen weet dat God er is en wie Hij is, maar dat je dat ook hebt ervaren. De angst voor doorslaan naar alleen ervaren is niet helemaal onbegrijpelijk.
Net zoals doorslaan naar alleen kennis erg reëel is. Ervaring hoeft ook geen norm te worden. Als het vriest en je hebt het niet koud, hoeft dat niet te betekenen dat het niet vriest! Waar het om gaat is dat jongeren op zoek zijn naar volwassen christenen die hen uit de eerste hand kunnen vertellen hoe je geloven kúnt in de weerbarstigheid van een postchristelijke samenleving.
Wat is onze focus?
Altijd leuk!
Met het gegeven dat jongeren willen 'ervaren', wordt op een of andere ma-
nier geassocieerd dat jongeren het dan altijd leuk moeten vinden. Maar dat is niet juist. De boodschap van het evangelie is juist vaak confronterend. Het roept op tot zelfreflectie, zelfopoffering, je afkeren van verkeerde gewoontes, je kruis dragen in een wereld die daar hartelijk om lacht. Leuk staat voor oppervlakkig en goedkope praatjes.
Jeugddiensten van vroeger, die vooral leuk waren en bedoeld waren om jongeren in de kerk te houden en niet om jongeren gericht toe te rusten rond hun eigen specifieke geloofsvragen, hebben wel laten zien dat jongeren door alleen leuk heenprikken.
Jongeren willen graag dat het relevant is voor hun eigen leven. Kortom het moet inhoud en diepte hebben op dat vlak. Het ‘leuke’ waar mensen dan vaak over vallen is de vorm waarin het wordt gepresenteerd. Veelal eigentijds en met behulp van moderne communicatiemiddelen.
Feit is wel dat zo de boodschap overkomt en dat deze generatie nu eenmaal op die manier communiceert.
Wat is onze focus?
Geloofskeuze
Meer dan 90% van alle mensen die geloven heeft die geloofskeuze gemaakt voor hun 18e levensjaar. De groei naar jongvolwassenheid binnen een gemeente is dus essentieel en heeft in die zin dus eeuwigheidswaarde!
Eens temeer een goede reden om ons te bezinnen op onze focus als kerk als het gaat om het jeugd- en jongerenwerk.
Iemand heeft ooit eens een keer de gekke, maar vaak zo rake vraag gesteld: ‘Geeft uw kerk ook meer uit aan de bloemen dan aan het jeugdwerk?’ Nu gaat het natuurlijk niet om het geld, maar meer om het hele idee er achter. Investeren wij nog in ons jeugdwerk?
Is de focus in onze kerken (ook) gericht op onze jeugd en het jeugdwerk.
Wat is onze focus?
Focus
Laat uw oog daarbij (alleen) gericht zijn op Jezus (Hebreeën 12:2). Een tekst die staat in de context van geloofsgetuigen.
Gelovigen die ons een kijkje in hun leven hebben gegeven hoe God een weg ging met hen. Een tekst ook die staat in de context van het afleggen van zonden en je niet laten afleiden door tegenspraak van mensen tegen het geloof. Ik ben ervan overtuigd dat het jongeren geleerd moet worden zich te focussen op Jezus. Het is moeilijk voor hen om zich toe te wijden aan Hem en te leven in een wereld die aan alle kanten aan hen trekt.
Maar om onze jongeren dat te leren moet onze focus daar ook liggen. Hij is de weg, de waarheid en het leven en niemand kan tot de Vader komen dan door Hem! Want uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen! Hij is de boodschap waar jongeren mee uit de voeten kunnen! Wat is onze focus?