Doornse catechisanten bedenken, schrijven en produceren film
2004-11-26
DOORN - Het mocht geen Peppi en Kokki worden. En ook geen James Bond. Wat wel? Een film over de vragen en gevoelens die leven bij jongeren van nu, over de relaties die ze hebben met elkaar, met vrienden, met God. Over hunzelf dus. Zaterdagavond ging de 35-minuten durende film ‘Kus, Anne’ in première in de aula van een basisschool in Wijk bij Duurstede, een productie van NGK Doorn Cat 16 +.- Jaargang 48
- nummer 23
De problematiek die in ‘Kus, Anne’ wordt aangesneden is zwaar. Behoorlijk zwaar. Vier jongeren sluiten aan het eind van hun middelbareschooltijd een verbond. Ze gaan allemaal een andere kant op en beloven elkaar altijd trouw te blijven en er voor elkaar te zijn. Maar als hoofdpersoon Anne trouwt, laten de drie vrienden het afweten. Te druk, te veel en te belangrijke dingen te doen. Als daarna onverwachts een vriend overlijdt die een belangrijke rol heeft gespeeld in Annes leven, ziet ze het niet meer zitten. En dan is daar een man, een vriendelijke grijsaard.
Met een zakdoek, een arm om een schouder, opbeurende woorden. Zo onverwachts als hij verschijnt, is hij ook telkens weer verdwenen.
Psalm 139
‘Het idee van ‘de man’ is dat hij er telkens bij is’, vertelt Dorien Bouwman (21), vierdejaars student film- en televisiewetenschappen, vertolkster van de hoofdrol Anne en één van de bedenksters van ‘Kus, Anne’. Dorien: ‘De man weet wanneer Anne het zwaar heeft. Dan is hij er. Voor mij is deze man de link naar Psalm 139, waarin staat dat Hij voor je is en naast je en achter je.’ Voordat de film zaterdagavond voor bijna 170 gemeenteleden werd vertoond, lazen twee deelnemers van Cat 16+ Psalm 139 voor, de psalm die de jongeren hadden besproken tijdens catechisatielessen het afgelopen jaar. Ds. Gijs Bronsveld: ‘In de film worden dingen verwerkt die tijdens de catechisaties aan de orde zijn geweest: zoeken, de toekomst, twijfel, hoe is God aanwezig in je leven. De jongeren hebben ervoor gekozen om vooral dat laatste op subtiele wijze in de film te verwerken. Over het resultaat zijn zowel zij als wij als catecheten erg enthousiast.’
Hele gemeente als figurant
De Doornse catechisatiegroep 16+, die twee jaar geleden al met hun catecheten ds. Gijs Bronsveld en gemeentelid Jan den Bok een hoorspel maakte, besloot aan het begin van het vorige catechisatieseizoen zich aan een film te wagen. Een groepje van vier bedacht en schreef het verhaal. Op catechisatieavonden rapporteerden zij onder het koffie- en theedrinken hoe het ermee stond. Bij de volgende fase, het schrijven van het script, was een grotere groep betrokken.
Het project nam steeds vastere vormen aan.
Gemeentelid Arjan Bos werd als producer aangetrokken en onder zijn strakke leiding volgde aan het begin van de zomer de climax: vier opnamedagen.
Een enorm uitgebreid en strak draaiboek en zorgvuldig en zeer uitgebreid opererende teams (catering, rekwisieten, kleding en make-up, filmers, geluidstechnici, regisseurs, regie-assistenten) zorgden ervoor dat op deze bijzonder hectische en intensieve dagen alles werd opgenomen.
Behalve jongeren waren ook veel oudere gemeenteleden bij het filmproject betrokken geraakt. Zo figureerde op een zonnige zondagochtend de hele kerkelijke gemeente.
Er moest namelijk een bruids receptie compleet met feliciterende gasten worden opgenomen en daartoe trok de hele gemeente na de kerkdienst zoenend en handen schuddend langs het filmbruidspaar.
Frustraties
Gijs Bronsveld, terugkijkend: ‘We kozen voor het filmproject omdat we dachten dat het de onderlinge relaties zou verdiepen, omdat het ons heel spannend leek om met elkaar hele nieuwe dingen te doen, en omdat het ons goed leek de gesprekken die we op catechisatie met elkaar hadden in iets blijvends te verwerken. Alledrie deze redenen zijn overtuigend uitgekomen! Vooral het proces van teleurstelling (‘Het aantal van 30 scènes dat de jongeren hadden bedacht werd in het belang van de film teruggebracht tot 13. Dat was slikken!’) en frustratie en weer opkrabbelen was heel heilzaam.’ Dorien beaamt dat. Zij vond vooral de opnamedagen heel leuk, ‘maar je komt jezelf af en toe erg tegen. Ik was vanwege mijn rol bijna de hele tijd druk bezig, maar anderen moesten een hele dag wachten om een ding te doen. Het was voor iedereen zwaar.’ Het uiteindelijke resultaat vindt zij ‘bijzonder mooi’ geworden. Met dank aan de professionele hulp van Jan Willem den Bok die naast zijn intensieve hulp bij het schrijven, acteren en filmen, zorgdroeg voor de montage. Gijs Bronsveld heeft behalve een prachtig dvd’tje ‘een verdiept vertrouwen in en een enorm enthousiasme over de mogelijkheden van de jeugd’ overgehouden.
‘De potentie die latent in zo’n groep jongeren aanwezig is, wordt tijdens zo’n filmproject manifest. We moeten meer in die gasten geloven!’
Goedgekozen problematiek
C. van Esch (78), lid van de NGK Doorn, heeft genoten van ‘Kus, Anne’ tijdens de première. ‘Geweldig mooi!.
Ik ken de mensen die erin spelen en daardoor was ik gelijk erg betrokken bij het verhaal. De problematiek van een meisje met hooggespannen verwachtingen dat helemaal vast dreigt te lopen, vond ik goed gekozen en mooi verwerkt. Vooral tegen de achtergrond van Psalm 139: Gij omgeeft mij van voren en van achteren.’ Van Esch vindt het ‘geweldig’ dat de jeugd de film heeft gemaakt. ‘Even dacht ik: ‘doen ze dit op catechisatie?’, maar als je ziet hoe samenbindend zoiets is en hoe ze ermee aan de slag zijn gegaan, vind ik het heel mooi. Dit vergeten de jongeren niet, terwijl mij van mijn eigen catechisatie-uren maar heel weinig is bijgebleven.
Maar dat is natuurlijk ook al lang geleden.’
Wie meer informatie wil over de film ‘Kus, Anne’ kan mailen naar jan.den.bok@hetnet.nl