Ziekenzalving in Apeldoorn
2004-12-12
Je bent naar de mens gesproken ongeneeslijk ziek en dan stuit je op de tekst uit Jacobus 5:14 e.v.: Is er iemand bij u ziek? Laat hij dan de oudsten der gemeente tot zich roepen, opdat zij over hem een gebed uitspreken en hem met olie zalven…..- Jaargang 48
- nummer 24
Een zuster uit de gemeente van de Nederlands Gereformeerde Kerk van Apeldoorn is ‘ongeneeslijk’ ziek en heeft enkele maanden geleden gevraagd om ziekenzalving te mogen ontvangen.
De aanleiding was heel bijzonder.
Drie mensen uit verschillende kerkelijke richtingen wezen onafhankelijk van elkaar op de mogelijkheid van ziekenzalving zoals verwoord in Jacobus 5. Het betrokken echtpaar was er door geraakt en zo ontstond de wens om deze zalving bij de kerkenraad aan te vragen.
Met het verzoek werd door de kerkenraad van harte ingestemd, ook de wijkpredikant, ds Hans Arnold, stond er volledig achter.
De ziekenzalving vond plaats in aanwezigheid van elf personen waaronder de wijkpredikant, de wijkouderling en kinderen. De bijeenkomst werd begonnen met het luisteren naar een lied (Opw. 610) als verootmoediging voor God. Na schriftlezing en een korte meditatie ging de predikant voor in gebed en was er gelegenheid voor stil persoonlijk gebed. Er werd werkelijk op de knieën gebeden om zich klein en afhankelijk te maken voor God.
Aansluitend werd het echtpaar gezegend.
Ter voorbereiding op de zalving werd geluisterd naar lied Opwekking 605 waarin gezongen wordt over de vreugdeolie die uitgegoten wordt.
Voor de zalving is amandelolie gebruikt. Er werd weer gebeden en aan het eind van het gebed vond de zalving plaats. Het hoofd werd met olie gezalfd in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Aansluitend werd God gedankt voor dit bijzondere moment en werd het gezin gezegend.
Betrokkenen hebben de zalving als zeer goed en bijzonder ervaren. Het is nieuw en toch eigenlijk ook heel oud.
Het is al zo vaak gelezen. Het wordt in de Rooms Katholieke kerk regelmatig gedaan, maar is uit onze geloofsbeleving verdwenen. Het echtpaar heeft er vooraf uitvoerig over gesproken en er de Bijbel op na gelezen. Ze wilden er geen rituele show van maken. Ze wilden het ook niet doen voorkomen, alsof dit hét middel was tot genezing.
Ze hebben in geloof en eerbied gevraagd en ontvangen en daarin een rijke zegen ervaren. Ze geloven dat God bij machte is veel meer te doen, dan wij bidden of beseffen. Zijn daden zijn uiteindelijk tot ons behoud.
In het kerkblad gaf de predikant een toelichting op het gebeurde. Hij schreef o.a. het volgende: ‘Laat één ding duidelijk zijn, niemand mag zeggen dat ziekte en lijden in de christelijke gemeente verleden tijd horen te zijn. Toch werd en wordt er terecht vurig gebeden voor zieke zusters en broeders, omdat onze God een Helper is en genezen kan. Hij kan genezen maar we weten ook dat het anders kan gaan. Zalving en gebed om genezing zijn geen magische middelen. Het zijn geen rituelen om onze zin door te drijven bij God. We gebruiken het niet om het lijden te maskeren, Ze zijn ons door God gegeven om bij Hem aan te kloppen en om bemoedigd te worden dat de Heilige Geest de zieke niet verlaat, maar de lijder wil vullen met Gods liefde en redding’.