Psalmen zingen met Jezus (slot): Zijn liefde kan niet stuk!

2006-04-28
  • Jaargang 50
  • nummer 9
Ontmoeting
Psalm 118 is te vergelijken met een indrukwekkend muziekstuk, waarin zowel secties, solisten als het totale orkest een bijdrage hebben. Probeer dat bij de lezing ook vorm te geven door de verschillende onderdelen onder elkaar te verdelen.

Bezinning vanuit de bijbel
• Als er één ding duidelijk wordt bij de viering van Pascha dan is het dit: Gods trouw duurt eeuwig, zijn liefde kan niet stuk! Dat moet dan ook steeds bevestigd worden (zie vs 2-4). Gewoon omdat Hij het waard is, maar ook om elkaar daarin vast te houden. Herken je die twee ‘effecten’ in het samen zingen?
• In vs 5-18 komen komt een groot aantal mensen aan bod met argumenten om duidelijk te maken waarom de HEER zo goed is. Mensen met verschillende karakters, maar ook mensen in heel verschillende omstandigheden.
Allemaal hebben ze iets te melden over Gods liefde en trouw. Loop ze met elkaar na, je kunt ze verder inkleuren met voorbeelden uit de Bijbel, vooral ook uit de geschiedenis van Gods volk. Zou je zelf ook iets persoonlijks toe kunnen voegen?
• In vs 19-28 heb je te maken met een dialoog tussen de pelgrims die Jeruzalem binnenkomen en de priester bij de tempel. De pelgrims willen niets liever dan God loven in zijn huis en het feest der verzoening vieren.
Dat is iets waar ze zich over blijven verwonderen. Kun je er ook voor zorgen, dat die verwondering niet verdwijnt uit je leven? Hoe dan?
• Deze psalm was Jezus op het lijf geschreven (zie Matteüs 21:42, Marcus 12:10,11, Lucas 20:17, Handelingen 4:11, 1 Petrus 2:7). De Psalm heeft ook een belangrijke rol gespeeld in de dagen van zijn lijden en sterven. De laatste beslissende lijdensweek werd het lied door allerlei mensen ingezet bij zijn binnengaan in Jeruzalem, ook wel Palmpasen genoemd (zie o.m. Marcus 11:9,10). Maar het enthousiasme was aan het eind van de dag al weer weggeëbd. Een paar dagen later heeft Hij zelf de Psalm aangeheven, toen Hij met zijn discipelen het Pascha vierde en dat feest voorgoed verbond aan zijn eigen lijden en sterven. Ontroerend om te bedenken hoe Hij zijn discipelen al zingend op het hart bond vast te houden, dat Gods liefde niet stuk kan. Zijn trouw duurt eeuwig. ‘Ik ben niet ten dode opgeschreven, maar Ik zal léven en de daden van de HEER vertellen’. Zó ging Hij de nacht der nachten in, en zijn vreselijke dood tegemoet.

Slot
Zet met elkaar nog eens even op een rij wat je heeft aangesproken in de Psalmen 113-118. En bedenk: in Christus worden deze Psalmen ook jouw werkelijkheid en leven!

Roem met mij de grootheid van de HEER!

Dat is de oproep van David in Psalm 34. Hij heeft zulke bijzondere dingen met God meegemaakt. Daar wil hij iedereen bij betrekken. Niet om zichzelf in het middelpunt te stellen, wél om de HEER groot te maken en elkaar te bemoedigen. Elkaar bemoedigen – dat gebeurt in Psalm 118. Tenminste, voor die interpretatie lijkt gekozen in de Nieuwe Bijbel Vertaling. Een stukje tekst, een regel wit en dan weer een nieuw stukje tekst. Allerlei stemmen komen aan bod om samen te groeien in het loven van God. Want: Hij is goed, eeuwig duurt zijn trouw!

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief