Jezus ontdekken
2004-12-24
In de jaren dat ik predikant ben, en ook al daarvoor, heb ik heel wat mensen meegemaakt. Gelovige mensen, die golden als steunpilaren in de kerk.- Jaargang 48
- nummer 25
Althans, zo keek ik tegen hen aan.
Maar soms konden ze bot uit de hoek komen, hun stellingen betrekken zonder enig begrip voor elkaar. Dan hadden ze zakelijk of kerkrechtelijk wel gelijk, af en toe, maar toch, de toon deugde niet. Gaandeweg kreeg ik daar meer oog voor, ook bij mezelf: je kunt wel iets beweren en verdedigen, je kunt zelfs wel eens gelijk hebben, maar de vraag zal toch altijd zijn: uit welke geest spreek je zo?
Wat mij kan treffen is, dat gelovige mensen soms niet in staat zijn om het christelijk geloof in anderen te herkennen en te waarderen. De invalshoek is al gauw hoe die ander anders is en anders doet, om daartegenover een eigen standpunt (al dan niet doordacht) te benadrukken. Als het gaat over liturgie bijvoorbeeld, de gezamenlijke aanbidding van God, is keer op keer de boventoon waar onze persoonlijke grenzen liggen, in plaats dat we blij zijn met die ander die meebidt en zingt. Opnieuw kan het dan bot toegaan. Wat mag wel en wat mag niet, daar gaat het dan over, soms met de hakken in de grond.
Alsof de kerk van ons is. Dat is één voorbeeld. Maar ik kan ook noemen hoe soms heel afstandelijk over andere christenen gesproken kan worden, uit andere kerken en groeperingen.
Alsof zo’n kerkgrens die ander onbereikbaar zou maken, en zijn geloof tot iets van een geheel andere orde.
Terwijl je zomaar kan ontdekken, als je elkaar spreekt, dat je denkt vanuit dezelfde Heer. Dat is een ander voorbeeld.
Wat mij ook raakt is hoe gelovige mensen zich op volkomen ongeestelijke wijze kunnen onttrekken en vrijmaken van de gemeente, alsof ze daar ook echt niets meer te zoeken hebben. Soms gebeurt dat met een kort briefje of zelfs per e-mail.
Hebben we dan niet jarenlang samen het avondmaal gevierd, als uiting en belofte van diepe verbondenheid in Jezus Christus?
Zo kan ik nog even doorgaan. Maar dit is al wel voldoende om te laten zien, hoe ik in toenemende mate ben geconfronteerd met de vraag, die (vaak in stilte) bij mij opkwam: ‘Hebt u Jezus eigenlijk ooit wel ontmoet?’.
Want u kunt wel rake dingen zeggen, en misschien hebt u ergens nog wel gelijk ook, maar ik kan hierin op geen enkele manier iets van Jezus ontdekken.
Vermeende zaaksgelijkheid is heel iets anders dan waar geloof. Als je echt gelooft, Jezus liefhebt met je hart, laat je iets van Hem zien. Dan ontdek je en herken je Hem ook in anderen. Sterker: je waardeert Hem in die anderen. Dat maakt je nieuw en aangenaam, anderen merken dat aan je en zo voelt dat ook voor jezelf.
Het bovenstaande komt uit De Reformatie (27 november); het is geschreven door ds. B. Luiten (althans, zijn naam staat erboven; voorop het blad wordt ds. K. van den Geest als auteur genoemd), en het maakt deel uit van een artikel waarin hij een warme aanbeveling meegeeft van het laatste boek van ds. Jos Douma, gereformeerd vrijgemaakt predikant. De titel van het boek is: Jezus ontdekken (uitgave Kok Kampen, 159 bladzijden, prijs 14,90 euro); het telt 33 hoofdstukjes, bedoeld om in even zovele dagen gelezen te worden, en op die manier te ontdekken wie Jezus is. Luiten vervolgt:
Jos Douma, voorganger in Haarlem, de auteur van dit boek, zegt het op zijn manier. Het treft hem, dat gelovige mensen vaak iets van Jezus nodig hebben. Dat kunnen dierbare en waardevolle gaven zijn, zoals genade, verzoening, gerechtigheid en eeuwig leven. Toch kunnen zij daarin veel te onpersoonlijk denken en geloven. Het gaat Douma erom, dat is de drive van dit boek, dat je niet iets van Jezus nodig hebt, hoeveel dan ook, maar Jezus zélf.
Het is mij uit het hart gegrepen.
Genade, verzoening, gerechtigheid en eeuwig leven zijn geen losse artikelen, ze zijn in Christus. We delen daarin alleen als we delen met Hem, in heel zijn persoon, zijn leven en zijn gezindheid. Als we Hem bewonderen, liefhebben, vertrouwen, prijzen en aanbidden.
Dat is wat de auteur beoogt. Hij laat uit heel de Schrift de persoon van Jezus naar voren komen, de Zoon van de Vader, de Schepper, de Afstraling van Gods heerlijkheid, de Herder, de Koning, de Messias, het Woord van God, enz., enz. Om je geloof in Hem een impuls te geven, om te komen tot verbazing en verwondering. Dat alles niet ten koste van de Vader en de Geest, integendeel. De stukjes voor 33 dagen zijn ingedeeld volgens Gods Drieëenheid.
We zien Jezus in verbondenheid met zijn Vader en als geschenk van de Geest. Hij schenkt ons zijn Vader en vervult ons met zijn Geest.