Baäl Invocation

2003-05-23
  • Jaargang 47
  • nummer 11
Ze is 15 jaar oud en ik geef om haar als om een dochter.
Dat komt goed uit, want ze is al 2 jaar ons geestelijk pleegkind en komt regelmatig bij ons thuis over de vloer.
Via msn (op de pc) spreek ik haar een paar keer per week.
Gewoon onder het computeren wisselen we niemendalletjes uit.
Alsof we gezellig samen werken in dezelfde kamer.

Onze gesprekken zijn zo nu en dan heftig. Ze weigert tegen mijn zin in, al maanden professionele hulp.
“Het zijn allemaal mutsen. Ze laten me een boom tekenen maar weten niet eens wat metal muziek is.” Ik grinnik een beetje. Ze heeft zo –triest– gelijk. Bomen tekenen is in mijn ogen ook wat gedateerd geraakt en de ervaringen die metal bij een opgroeiende depri-puber meid oproepen zijn zo verrot heftig…

Ik waardeer haar erg. Haar openheid, charme en eigenwijze trotse koppigheid.
Maar af en toe wankelt onze relatie.

Vorige week: Ze zegt dat ze en nieuwe band heeft ontdekt.
“COOL , ECHT VET COOL,” typt ze met hoofdletters. “Jij vindt het ook mooi en ik ga naar hun concert.”

Ik download op internet een paar van hun nummers.
Het nummer dat ze zo mooi vindt download ik als eerste.
Aandachtig lees ik op de homepage een aantal teksten van deze club muzikanten.
Ik huiver.
Het gaat over Baal, Beëlzebub en Moloch en deze demonen worden nogal geëerd.

Talloze nummers van deze band doen aan ‘invocation’ Mijn engelse woordenboek leert dat het “aanroepen van (hulp van) god of geest is…”

Hail mighty warrior of doom
Qliphoth, Raven, rise up from the dark
Rise up, fly high, earthquake shakes the ground
Thunder, lightning - give me all your signs
War! Kill my enemies!
Make them drown their own blood!
Come through!

“Come trough”.
De tekst die ik zing als ik mijn Heer en Heiland verwacht.
De tekst die ik zo verlangend kan zingen als ik een opwekkingsnummer in het Engels mee zing.

“M”, type ik, “Weet je wat ze zingen?!
Ze roepen Baäl aan, de afgod die in de bijbel als demon bekent staat.” “Ah joh, doe niet zo gestresst, ik luister alleen naar de muziek. Ga nou niet zeiken over de tekst, die verstaat men toch niet.”

De download is binnen. Ik zet het nummer aan.
En….
Het klinkt mooi. Erg mooi, realiseer ik me.

Arghhh. Ik kan het niet uitstaan.
Satan verleidt mensen nooit met smerige dingen (daar blijf je van nature wel af). Nee hij doet het met mooie dingen. Ik vind het nummer mooi, prachtige Gothic-metal klanken. Mijn type muziek in vele stemmingen.
Ik zet het af. Resoluut. En zet een worship-nummer aan.
De melodie over Baäls invocation wil ik niet op mijn oor laten inwerken en ik wil voorkomen dat ik de melodie ga neuriën.

Ik zeg dan tegen haar dat ik het fout vind.
“Ha ha,” lacht ze, “Je gaat naar M.W.S.
hè ouwe?!” Het klopt. Ik ga op 14 juni naar Gelredome in Arnhem, naar een concert van Micheal W. Smith. Een fantastische worship-zanger.
M. lacht weer door de pc. Ze stuurt ;) ;) tekentjes naar me en zegt: “Ieder zijn smaak, ieder zijn geloof.”

“We geloven toch hetzelfde M?” zeg ik weer eens, half zuchtend en luister naar ‘Let it Rain’ uit de speakers van mijn pc.
“Je zeurt, ik ga ff down” en weg is ze.

Vandaag is het een week later en onder kerktijd komt haar smsje bij me binnen.
De preek laat toe dat ik mijn mobiel raadpleeg. Ik lees “He ouwe ik heb vrijkaartjes voor de eo-jongerendag op 14 juni in Gelredome. Je mag met me mee, kan je die avond zo door naar je Jesus Freak concert.” Ik glimlach.

Hou van d’r.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief