Wat is er zo aantrekkelijk aan heksen?
2003-05-23
Heksen, tovenaars, wicca: eerlijk gezegd, ik haalde er altijd m’n schouders wat over op; en in zekere zin doe ik dat nog, maar sinds ik een (mannelijke) heks ontmoet heb - die zich Goddank radicaal bekeerd heeft tot God, en volkomen gebroken heeft met al dergelijke obscure zaken - kijk ik er toch wat anders tegenaan. Meer dan vroeger ben ik gaan zien dat deze dingen voor veel mensen vandaag een realiteit zijn die helaas niet onderdoet voor die van het evangelie van de Here Jezus.- Jaargang 47
- nummer 11
Het april-nummer van het christelijk jongerenblad Kivive bevat een artikel hierover, gebaseerd op een gesprek met een heks (Maxime) en op een boek, 'Moderne hekserij', van Merlin Sythove. Kivive:
Enkele jaren geleden had nog bijna niemand in Nederland van wicca gehoord, nu zijn er steeds meer jongeren en ouderen die zich heks noemen.
"Moderne hekserij wordt steeds populairder", schrijft heks Merlin Sythove in zijn boek '"Moderne Hekserij”.
Cijfers kan hij niet noemen. Waarom?
Het is een godsdienst die je in je eentje kunt uitoefenen. Als je het aantal leden van heksenkringen telt, krijg je niet de juiste aantallen. Veel jongeren zijn er mee in aanraking gekomen via internet, bijvoorbeeld door verhalen van andere jongeren in chat-boxen.
Wat is er aantrekkelijk aan heks zijn?
Veel mensen denken bij het woord aan lelijke, oude vrouwtjes die met een wazige blik in hun ogen in een pan met een Iava-achtig brouwsel roeren. Maxi-me: “Ik ben christelijk opgevoed, heb op protestante scholen gezeten. Klasgenoten hadden altijd meteen hun oordeel klaar. Respect voor een ander ontbrak en dat is nu juist wat ik bij heksen wel zie.” Vooral jongeren die teleurgesteld zijn in christenen of andere gelovigen voelen zich aangetrokken tot wicca.
“Heksen zijn veel bezig met de natuur.
Ik geloof dat er in alles iets goddelijks te ontdekken is.” Een glimlach glijdt over Maximes gezicht. “Als ik een boom aanraak, voel ik iets van die goddelijke kracht. Als ik door de velden loop, kijk ik of ik geneeskrachtige krui-den of planten kan ontdekken. Ik let op de stand van de maan, de cycli in de natuur, de seizoenen. Daar probeer ik mijn leven op af te stemmen, ik probeer het echt te beleven en dat is best wet lastig in een stad als Rotterdam.
In de natuur gaat dat makkelijker. Ik vier de esbats (feesten die gehouden worden bij volle maan) en de jaarfeesten.
Het land-bouwfeest op 31 oktober is een jaar-feest. Het heksenjaar begint bij hallo-ween. Als heks ben ik veel bezig met meditatie en magie. Als ik mediteer probeer ik alles waar ik de hele dag druk mee bezig was te vergeten. Zo zoek ik contact met het goddelijke. Sommige heksen sluiten zich aan bij een coven (heksenkring) die bestaat uit maximaal dertien personen. Ook mannen kunnen heks worden. De leiding is in handen van de hogepriesteres. Ik zit niet bij zo'n kring. Ik beoefen hekserij in m'n eentje. Dat kan ook prima."
Wat jongeren nog meer aantrekkelijk vinden aan hekserij? Maxime: “Er zijn weinig regels. Christenen hebben tien geboden en nog veel meer kleine regels.
Heksen kennen maar twee grote regels.
De eerste: doe wat je wilt, maar zorg dat je niemand schaadt. De tweede is: alles wat je zegt en doet - dat kan iets goeds zijn of iets kwaads - komt drievoudig terug.” De ideeën van hekserij passen goed bij de tijd waarin we leven. Sythove vertelt: “Wicca is een godsdienst waarin ervaring een grote rol speelt. Dat bete-kent dat de mens veel meer zelf kan invullen dan bij godsdiensten zoals het christelijk geloof waarin openbaring (wat God zegt en doet) centraal staat.” Heksen herkennen in het goddelijke typisch vrouwelijke en mannelijke eigenschappen. Veel heksen spreken over de godin en de god.
Sythove: “De god wordt de heer van het leven en de dood genoemd. Hij vertegenwoordigt de mannelijke krachten in de kosmos zoals moed en logica.
De godin vertegen-woordigt alle vrouwelijke krachten zoals het gevoelsmatige in de mens. Sommige heksen ervaren naast de god en godin andere goden en godinnen en noemen ze met namen uit Europese mythen.
Heksen respecteren die verschillen.
Op een Geocities-website schrijft een heks: “We geloven dat iedereen zijn eigen band met het goddelijke opbouwt.
Geen probleem. Je bent vrij je diepste gevoelens te volgen en het goddelijke te ontdekken in de natuur en in jezelf.” Bovenstaande klinkt erg postmodern.
Geen zelfverloochening zoals Jezus van je vraagt, maar het goddelijke in jezelf zoeken. Sythove voegt daar in zijn boek aan toe: “Met de goden werk je samen. Heksen geloven niet in 'almachtige' goden. Mensen zijn goed in het omgaan met materie. Dat hebben we in de afgelopen eeuwen wel bewezen.
Goden zijn bijzonder goed in het omgaan met het lot en het levenzaken waar wij eigenlijk niets van begrijpen.
Samen-werking is belangrijk, dan alleen kunnen zowel de goden als de mensen groeien en werken aan een betere fysieke en geestelijke wereld.
De goden hebben ons net zo bard nodig als wij hen.” Over het christelijk geloof zegt Sythove: “Het is te simpel gezegd dat de populariteit van wicca groeit omdat de gevestigde kerken met hun dogma's en soms verouderde moraal hun volgelingen de kerk uitjagen, maar een kern van waarheid zit er wel in.
De mens van vandaag heeft net zo hard behoefte aan contact met het goddelijke, maar wil daarnaast een stukje eigen verantwoordelijkheid.” Eigen verantwoordelijkheid. Dat wil de mens niet alleen nu, dat wilde hij al eeuwen. Verlos jezelf. Dat is wat alle grote godsdiensten zeggen.
Alleen het christendom zegt dat de mens zichzelf niet kan verlossen. Niets is onaantrekkelijker voor een mens dan toegeven dat je het zelf niet kunt. Niets is er moeilijker. Niets vraagt meer lef.
Voor degenen met lef biedt het christendom redding.