Getrouwd met de dominee
2003-11-07
Naast theologie-studenten en begeleiders worden ook hun uitgenodigd voor het startweekend. Op zaterdag werd voor hen een apart programma gehouden, dat onder leiding stond van de echtgenotes van de studiebegeleiders.- Jaargang 47
- nummer 22
Zodra het ontbijt, de dagopening en de mededelingen afgerond zijn, scheiden de wegen van de theologiestudenten en de meegekomen partners.
De partners laten de studenten achter en zoeken hun eigen zaal op. Als alle mannen deze zaal uitgezet zijn, kan het partnerprogramma beginnen.
Onder leiding van de TSB-begeleidsters, mevr. Dekker, mevr. Schaeffer en mevr. Van der Dussen, buigen we ons over het thema ‘het huwelijk als basis’. Een mooi roze uitnodiging had ons dit onderwerp al gemeld, zodat we ons konden voorbereiden.
Een goede zet van de TSB-secretaris overigens, die roze kleur! Geen vergissing of vergeetachtigheid mogelijk, een roze uitnodiging zal voor de partners bestemd zijn en niet op het bureau van de studenten blijven slingeren… We starten met een voorstelrondje en gaan naar het onderwerp van de ochtend. Al snel komen de memo-briefjes van mevr. Dekker op tafel. De vraag aan ons luidt: ‘Is het huwelijk met een predikant speciaal en zo ja, waar bestaat dat speciale karakter uit?’. Uit de antwoorden op de briefjes blijkt dat iedereen wel denkt dat het predikantschap invloed op het huwelijk heeft. Maar dat is bij andere beroepen ook zo. Met het oog op de kinderen in het gezin kun je juist willen vermijden dat het predikantschap erg bepalend is. Het speciale van het huwelijk met een predikant kun je dus relativeren.
Toch is het zo dat je heel dicht op het werk van je man zit. Je kijkt hem als het ware op de vingers. En de gemeente, die centraal staat in zijn werk, is voor jezelf ook erg belangrijk. Het is de geloofsgemeenschap waar je je persoonlijke geloof mee deelt en beleeft. Dit zijn heel speciale kanten aan het huwelijk met een predikant.
Daardoor kun je intensief verbonden zijn met zijn werk.
We delen onze persoonlijke gedachten over de roeping tot dit werk in Gods Koninkrijk. Moet je geroepen zijn om predikantsvrouw te worden?
Geldt de roeping van je man ook voor jou, omdat je met hem getrouwd bent? Het thema ‘roeping’ heeft voor ieder een eigen kleur. De een verbindt het met een bewuste keuze naar aanleiding van het zoeken naar een goede plek in het leven. De ander ervaart reacties op werk dat nu al gedaan kan worden als een bevestiging van de roeping. Maar roeping kan ook een moeilijk onderwerp zijn, wanneer er zware jaren blijken vooraf te gaan aan het echte werk als predikant.
Er verschijnt een pittige stelling op de flap-over, waar we op mogen reageren.
‘Als je helemaal niets met het werk van je man hebt of te maken wilt hebben, is het niet mogelijk om tot een ‘wij-houding’ te komen. Het komt er dan op neer dat ieder voor zich leeft.’ Uit de reacties blijkt dat niemand zo’n houding ideaal lijkt.
Voor zich leven staat in feite haaks op het onderwerp ‘het huwelijk als basis’! Je huwelijk is je keuze het leven samen te delen. Je helemaal afzijdig houden van het werk van je partner is daar moeilijk mee te rijmen.
Daartegenover staat de ‘wijhouding’, dat wil zeggen betrokken zijn op elkaars leven en werk. Daar praten we verder over.
Juist in een huwelijk in de pastorie is het belangrijk samen een goede basis te hebben, waardoor je kunt omgaan met de speciale kanten ervan. De aandachtspunten voor deze basis zijn overigens voor ieder huwelijk belangrijk.
De basis voor een goede relatie is het onderlinge gesprek. Je moet je afstemmen op elkaar, elkaar begrijpen en verwachtingen of wensen van elkaar kennen. Een reden voor voortdurend gesprek is dat vaststaande rolpatronen voor man en vrouw verleden tijd zijn. Hoe kijk je daar tegen aan in het huwelijk met een predikant?
Je kunt nu al (samen) nadenken over de plaats die je wilt innemen, wat je graag wel of juist niet wilt doen. En gaandeweg zul je daarin je plaats ook ontdekken.
De TSB-begeleidsters schudden de aandachtspunten zo voor ons uit de mouw. Het is leuk dat mevr. Vogel uit Eindhoven bij ons is en ook vertelt over haar ervaring als vrouw van een (emeritus-) predikant. Op weg naar het predikantschap doen wij als partners van de studenten zo onze winst met de toerusting deze morgen.
Deze bijeenkomsten, die nu voor het derde jaar georganiseerd worden, zijn een goed initiatief. We ontmoeten elkaar, op weg naar hetzelfde doel. En we krijgen de gelegenheid al na te denken over de veranderingen die zullen komen, wanneer het doel van de studie (eindelijk) bereikt wordt…