Kleur bekennen op Nationale Gebedsdag
2002-01-25
Zaterdag 12 januari 2002. We bevinden ons in de Pandahallen in Loosdrecht. Het is Nationale Gebedsdag. ‘Er moet meer gebeden worden’, zei een van onze oudste donateurs. En dus zijn we als bestuursleden van Youth for Christ Zwolle met hem mee gegaan naar deze dag. Broeder Karel Zuidema (82 jaar) uit Wezep wil de gebedsbeweging in de regio Zwolle versterken. Zuidema komt hier al zolang de aktiviteit bestaat. Vandaag is het de 21e keer. In de zaal treffen we nog 1700 andere bidders aan. De helft uit traditionele kerken. De andere helft uit evangelische gemeenten.- Jaargang 46
- nummer 2
Er zijn ook nog aparte programma’s voor tieners en kinderen. Ook die programma’s worden goed bezocht (600 mensen).
Het thema van vandaag is kleur bekennen.
In het hoofdprogramma ligt de nadruk op gebed in kleine groepjes.
‘De Koreaanse methode’ weet Zuidema ons te vertellen. Verspreid over de dag zijn er zeven zogenaamde gebedsblokjes.
Elk gebedsmoment wordt geïntroduceerd door een spreker, die er iets specifieks over kan vertellen vanuit de praktijk. We concentreren ons achtereenvolgens op de onderdelen verootmoediging, dankzegging, verkiezingen, wereldleed en vervolging, Israel en de gemeente, wereldzending, jongeren. De gebedsmomenten worden steeds afgesloten met het zingen van een paar liederen. De samenzang wordt begeleid door een combo.
De leiding van de dag is in handen van Ruud van Eijle, directeur van het partijbureau van de ChristenUnie. Hij spreekt aan het begin van de dag de wens uit dat de veelkleurigheid, variatie en rijkdom binnen Gods Koninkrijk zichtbaar zal worden vandaag.
Aan de hand van de geschiedenis van Daniel spreekt Henk Binnendijk over het thema kleur bekennen. Daniel hoort bij een select gezelschap dat een speciale opleiding krijgt aan het hof van koning Nebukadnezar. De koning denkt persoonlijk mee over hun behandeling, want hij bepaalt dat ze hetzelfde te eten en drinken krijgen als hij. Wat een privilege zouden wij zeggen. Maar hoe reageert Daniel? Hij geeft aan dat hij er liever geen gebruik van wil maken. In die menukeuze bekent Daniel kleur. Hij stelt zich daardoor kwetsbaar op, want hoe zal men op deze afwijzing reageren?
Toch dwingt Daniel tegelijk respect af in zijn omgeving. In Daniel 1 vers 8 lezen we: ‘Daniel nam zich voor zich niet te verontreinigen met de koninklijke spijze of met de wijn die de koning placht te drinken; en hij verzocht de overste der hovelingen, dat hij zich niet zou behoeven te verontreinigen’.
Binnendijk trekt de lijn meteen door naar ons leven: ‘Neem jezelf voor dit jaar om je niet te verontreinigen. Dat is het beste voornemen wat je kunt hebben. Want onreinheid brengt een sluier tussen ons en God’. Een prachtig staaltje Binnendijk. Recht toe recht aan. Je kunt gewoon ‘nee’ zeggen als je onreinheden krijgt voorgeschoteld.
Je moet in ieder geval het goede voornemen hebben om nee te zeggen.
Volgens Binnendijk moet kleur bekennen voortkomen uit een houding van wijsheid en ootmoed, niet vanuit fanatisme en hoogmoed (zie ook Daniel 2, 14). Net als Daniel moeten wij God en Zijn Koninkrijk ter sprake durven brengen. Ook tegenover bestuurders die het bestaan van God ontkennen.
Durf kleur te bekennen. Al dreigt de leeuwekuil. Het is je roeping als christen.
En als je kleur bekent zul je vreugde ervaren. Want in je kwetsbaarheid is God dichtbij.
Zoals gezegd is er veel ruimte voor kringgebed. Verspreid over de zaal staan tafeltjes. En rondom de tafeltjes vormen zich kleine groepjes met mensen.
Eerst stellen we ons even aan elkaar voor. Dan gaan we bidden samen. We wisselen elkaar af. In het eerste blokje verootmoedigen we ons voor de Here God. In het tweede blokje uiten we onze dank.
In de pauze gaan we ons even ontspannen.
Met Zuidema naar de friettent om een broodje kroket te eten.
Ondertussen vertelt Zuidema over de nieuwste ontwikkelingen in de gebedscoalitie.
Waar het hart vol van is, daar stroomt de mond van over.
Terug in de pandahallen stelt Zuidema ons voor aan broeder en zuster Esbach van het Evangelisch Werkverband.
Hans Esbach maakt ons enthousiast voor de Nationale Gebedsdag in 2003.
Als de plannen van Esbach c.s. doorgaan zal de Nationale Gebedsdag volgend jaar op vier of vijf plaatsen in Nederland worden gehouden. Om daardoor de gebedsbeweging in Nederland te stimuleren en de reistijd te verminderen. Prima zaak lijkt me.
In het middagprogramma spreekt Otto de Bruijne. Hij vergelijkt de ballingschap van Daniel met onze ballingschap. We zijn in Nederland in een vreemde cultuur terecht gekomen. De Bruijne riep zijn gehoor op deze ballingschap te zien als een onderdeel van het Plan van God, waarin God Zijn genade wil tonen aan de stad. Dat vraagt wel om onze beschikbaarheid als kanaal van Gods liefde. Als zoutend zout in de samenleving.
In het middagprogramma bevindt zich een ware gebedsmarathon. In vijf blokken van tien minuten wordt er heel wat afgebeden. De Nationale Gebedsdag.
Startpunt van de ‘week van gebed’.
Wil je meer weten of meedoen? Surf dan naar www.agape.nl of naar www.eanl.nl. Een dag uittrekken voor gebed is een vorm van kleur bekennen. Naar elkaar en naar de Here God. Dit moeten we vaker doen. Goed idee, Zuidema!