Een workshop in Houten

2002-02-22
  • Jaargang 46
  • nummer 4
In Opbouw nr. 2 van 2002 schreef Annemarie Rietkerk een verhaal over de gemeenteconferentie in Houten.
Zij stelde voor dat één van de 449 andere aanwezigen op deze conferentie misschien zou willen ingaan op één van de workshops om zo haar/zijn ervaringen te delen met de Opbouwlezers. Laat mij een van die aanwezigen zijn: ik nam deel aan de workshop 'Vernieuwing van de gemeente' en doe daarvan graag verslag.

Het uitgangspunt van gemeente-zijn ligt in de vraag: ‘Wat doen we met de kracht van de Heilige Geest?’ Christus belooft immers bevestiging van de kracht van de Heilige Geest, dus als we niets met de kracht van de Heilige Geest doen, ontvangen we geen bevestiging van Christus.
De Heilige Geest geeft vernieuwing in de gemeente en waarin wordt dat zichtbaar? In drie uiterlijke kenmerken, nl.:
1. zichtbare liefde in de gemeente
2. geen gêne in de gemeente
3. respect voor elkaar
Aan de basis van deze vernieuwing ligt een openheid naar God; dat betekent: open handen naar God en vervolgens doorgeven wat God in die handen legt, nl. liefde. Dit brengt ons bij de basishouding en het beleid van de gemeente (en kerkenraad) en we stellen als gemeente onszelf de vraag: ‘wie zijn wij en waartoe zijn wij geroepen?’ In de Bijbel vinden wij het antwoord: 'wij zijn gezonden in deze wereld'.
Dus wij mogen/moeten met de liefde van Christus de wereld ingaan, doorgeven wat hij in onze open handen legt. Hoe doen wij dat als vernieuwde gemeente? Of zijn we nog geen vernieuwde gemeente en moeten we daar eerst aan werken? Om met de laatste vraag te beginnen en met de eerste vraag te eindigen: Hoe ziet een gemeente er uit?
Een gemeente heeft een kerngerichte, waarbij Christus centraal staat, de kern is. Daar omheen concentrische cirkels die niet gesloten zijn, maar open, waarbinnen ieder zich richt naar Christus om steeds dichterbij Christus te komen.
In de gemeente leven/wonen vier typen mensen, allen door Christus geliefd, nl.:
1. de radicalen, zij willen veel vernieuwen en veranderen in de gemeente en dit ver doorvoeren
2. de progressieven, zij willen - met argumenten onderbouwd - graag vernieuwingen en verandering doorvoeren in de gemeente
3. conservatieven, zij zijn bang voor veranderingen
4. traditionalisten, zij zeggen dat veranderingen en vernieuwingen niet nodig zijn en luisteren niet naar argumenten
Het denken, reageren en handelen van de radicalen en de traditionalisten is gebaseerd op gevoelens en emoties.
Het denken, reageren en handelen van de progressieven en de conservatieven is gebaseerd op argumenten en de ratio (verstandelijkheid). Deze verschillende typen mensen botsen met elkaar en kunnen voor onrust zorgen binnen de gemeente. Welke benadering is nu de meest verstandige?; m.n. de radicalen en de traditionalisten zorgen voor een grote afstand tussen die beide groepen. Als we kijken naar hun basis van denken en handelen blijkt, dat deze basis met dezelfde basishouding beantwoordt kan worden, nl. benaderen met liefde = emotie. Deze benadering blijkt een vruchtbare bodem te zijn voor de werking van de Heilige Geest binnen de gemeente; we moeten bidden voor een vruchtbare bodem.
Dan nu de eerst vraag: ‘Hoe doen wij dat, met de liefde van Christus de wereld in gaan?’ Vanuit welke roeping, welk beleid en vanuit welke visie?
De roeping is: gezonden zijn in deze wereld.
Het beleid is: middelen aangrijpen en gebruiken om 'het gezonden zijn in deze wereld' vorm en gestalte te geven.
De visie is: de kern van ons handelen binnen deze opdracht ligt in en verwijst naar Christus.
Wat kan een kerkenraad doen als er onrust ontstaat binnen de gemeente, door een bepaalde vorm of manier waarop de liefde van Christus word uitgedragen?
Het antwoord ligt in de visie van de gemeente, nl. verwijzen naar de kern van onze roeping, = Christus, die in deze wereld zichtbaar moet worden, opdat velen Hem leren kennen, voordat Hij terug komt.
Waar kiezen wij voor? Geven wij o.a. jongeren de ruimte om Zijn liefde in deze tijd te beleven en uit te dragen?
Ook binnen de veilige gemeente als oefen- en schuilplaats? Misschien helpt het om eens stil te staan bij de waarden van de kerk en dus van de gemeente; die waarden binden mensen samen en geven vele onverwachte mogelijkheden.
Het is een heel rijtje van prachtige waarden:
- verwachtingsvol
- respectvol
- creatief
- gastvrij
- genezend
- gul
- evenwichtig
Als je elke waarde tot je door laat dringen, gaat het - althans bij mijborrelen van binnen en kan ik hoopvol verlangen naar vernieuwing van de gemeente door de vernieuwing van de Heilige Geest.

Marian Ulehake is werkzaam in de hulpverlening aan kinderen, jongeren en hun ouders in Woerden e.o. en lid van de Nederlandse Gereformeerde kerk in Breukelen. Haar email-adres is: MarianUlehake@hetnet.nl

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief