Maastricht ontbeert nog cement
2006-06-23
- Jaargang 50
- nummer 13
| Klein van getal U kent er vast wel één van nabij: zo’n heel kleine Nederlands Gereformeerde Kerk. Een ogenschijnlijk schamel restant van heel wat kerkscheuringen. En meestal lukt het niet de zaak draaiende te houden, alle inspanningen ten spijt. Denk maar eens aan de gemeenten die de strijd om het bestaan moesten opgeven: Aalten, Amsterdam-Noord, Breda, Gameren, Middelburg, Zwijndrecht en, recent nog, Zaanstreek-Centrum, Bilthoven en Zwartsluis. Opbouw verhaalde over het merendeel van deze vaak trieste opheffingen en meestal bleven de gesprekken niet vrij van tranen. Daarom waren we zo blij dat in één week twee kleine gemeenten de aandacht vroegen voor positieve ontwikkelingen: Maastricht en Nijmegen. Hoe is het mogelijk dat de één, het klein getal ten spijt, een predikant gaat beroepen en wat is er aan de hand als de ander in een blijde pinksterdienst maar liefst zes jonge mensen als belijdend lid mag verwelkomen. Miriam de Rooij wilde daar wel eens wat meer van weten, haar impressies treft u op beide pagina’s aan. (ah) |
MAASTRICHT - De Maastrichtse kerkenraad heeft ds. R.C. Vervoorn beroepen. Begin juni bracht het Steenwijkse predikantenechtpaar een bezoek aan Zuid-Limburg om zich nader op het beroep te oriënteren. Wat ds. Vervoorn besluit is nog niet bekend, maar Maastricht is 'al heel blij en dankbaar' dat een predikant het beroep serieus overweegt, aldus Wim van der Linden, voorzitter van de Maastrichtse kerkenraad.
Wat beweegt een gemeente van ongeveer 51 belijdende gemeenteleden na een periode van bijna vier jaar vacant-
zijn weer te gaan beroepen? Kerkenraadpreses Van der Linden: 'De boel staat hier wel aardig. We krijgen veel dominees uit het land die hier komen preken. Daar zijn we heel blij mee. Het is beslist een voordeel van vacant-zijn dat je zoveel verschillende dominees mag horen. Daarbij komt dat we een aantal kerkenraadsleden hebben dat heel goed kan preeklezen. Er groeit echter een steeds grotere 'maar'. Die betreft de pastorale kant. We merkten dat na verloop van tijd die kant onderbelicht is geraakt. Een tweede belangrijke reden is dat we steeds meer behoefte kregen aan iemand die de kar hier wil trekken, die de organisatie elan geeft en de onderlinge betrokkenheid verbetert. Het gevaar wordt te groot dat het gemeentezijn in
Maastricht vooral bestaat uit een zondagochtendje een dienst consumeren en dat is het dan.'
Cement
De Maastrichtse NGK is een bijzondere gemeente door zijn afgelegen ligging in het overwegend rooms-katholieke Limburg. Gemeenteleden wonen erg ver uit elkaar ('Pastorale zorg geven is hier vooral kilometers maken') en Nederlands-gereformeerd-zijn is totaal niet vanzelfsprekend. 'Bijna iedereen om ons heen is katholiek.
In het dorp, in de straat, op de sportvereniging; vaak ben je de enige gereformeerde. Je wordt bovendien door je omgeving beïnvloed.' Van der Linden, een van de weinige geboren Limburgers uit de gemeente: 'Wij zien hier toch een beetje Bourgondisch gereformeerd.' Alles bij elkaar waren er redenen genoeg om opnieuw aan te kloppen bij het Fonds Steunbehoevende Kerken. Na de verkregen toestemming voor een parttime dominee (50%) is een beroepingscommissie aan het werk gegaan. 'Hoeveel je zelf als gemeente ook doet, op een gegeven moment heb je toch iemand nodig die er volledig voor wil gaan om het gemeentezijn te stimuleren. Die het cement wil zijn.'