Cadeautje van Eucalypta.......
2002-03-08
In tien jaar tijd heb ik zo’n duizend leerlingen langs zien komen waarvan één heks.- Jaargang 46
- nummer 5
Een bizar gegeven is dat Monique tot deze stap gekomen lijkt te zijn in dezelfde periode dat zij op onze christelijke school zat.
Ik kan eigenlijk ook niet zeggen dat ik het zag aankomen.
In het eerste leerjaar zag ik een keer dat zij haar blonde haar opgestoken droeg en dat haar oorbellen glinsterende pentagrammetjes waren.
Twee dagen later, opnieuw in mijn les, waren ze weg.
Pas een half jaar later vertelt ze dat ze mijn dagopeningen tof vindt, want zij gelooft ook. Ze laat me een stukje tekst zien over haar God. ‘Dit staat ook op de site van ons’, zegt ze.
Ik lees:
‘Luister, naar de woorden van de Grote Vader, die van oudsher werd aangeroepen met velen namen Osiris, Adonis, Zeus, Baäl, Thor, Pan, Herne, Cernunnos, Jahweh, Lugh en velen andere namen.
Mijn Wet is harmonie met alle dingen.
En van mij is het geheim dat de levenspoort ontsluit. En van Mij is ook het zout der Aarde wat de eeuwige cirkel der wedergeboorte is. Ik ben de Gever van de Levenswijsheid...en na de dood geef ik de belofte van wedergeboorte en vernieuwing. Ik ben de Grootmoedige, de Vader van alle dingen, en mijn bescherming berust op Aarde’
Ze staart me aan en zegt: ‘Jouw God is denk ook mijn God, maar ik geloof ook in de God moeder, de godin, jij ook?’ ‘Nee,’ zeg ik, ‘en Jahweh is niet dezelfde als Baäl, denk ik.’
Die avond surf ik langs bizarre sites over Wicca, druïden en andere bizarre dwaallichten.
Ik lees over de godin, ik lees over de gehoornde god. Ik bekijk ook een site van de EO om te kijken naar een filmpje van een vrouw die wegging uit die occulte wereld en toen opeens door de satanische afgod niet meer zo liefdevol bejegend werd en geen ex-heks mocht zijn… Ik huiver.
Ik besluit te bidden voor dit kind in mijn klas.
Wat later, een maand of drie terug.
‘Dromer, jij hebt contact met een grote geest, ik voel het. En daarom ben je opgenomen in mijn Book of Shadows, maar meer zeg ik je niet.’ Terwijl ze rinkelend lacht, loopt ze weg.
Ze laat me verbijsterd achter in leeg klaslokaal.
Die avond lees ik in mijn eigen Boek van het Licht in cd-rom formaat en zoek elke tekst over heksen.
Sauls bezoek aan Endor maakt op mij opnieuw een verpletterend indruk.
Ik sta in een boek van schaduwen, maar gelukkig ook gegrift in de palm van de hand van mijn Vader.
Ik vraag God om wijsheid in de omgang met dit meisje.
De weken daarna is ze nog weinig op school. Ze laat klasgenoten weten dat ze in Engeland is en als ze weer terugkomt blijkt ze via een sms aan een klasgenoot te melden dat ze afscheid komt nemen van haar klas en van school.
Gisterochtend kwam ze mijn kantoortje inlopen.
Stralend.
En met een zweverig lachje legt ze een klein cadeautje op mijn tafel.
‘Voor jou, je verdient het en hebt het nodig,’ zegt ze.
‘Bedankt voor alles en succes.’ Als ik wat terug wil zeggen drukt ze haar vinger voor haar lippen en zegt ‘ssst...’ en achteruitlopend verdwijnt ze uit mijn kantoor en wellicht uit mijn leven.
Ik bekijk het kleine pakje op mijn tafel.
Als ik het openmaak zie ik een zilverkleurig kettinkje met een sierlijke hanger in de vorm van een bloemenkrans.
Binnen in het vlechtwerk zit een kunstig pentagram met een gehoornde mannenkop.